کوچه پس کوچه ها

مدتی از اخرین مزه ای که احساس کردم می گذرد
زبانم به خواب رفته
حس چشایی ام کاربردی دیگر ندارد
لامسه با تو ام چرا لیوان افتاد
بینایی را تار میبینم
شنوایی حرف های گذشته های دور را زمزمه می کند
بوی تو اینجا می آید باور کن بوی تو می آید تویی که اینجا نیستی
مسته مست
تا فردا
حواسم را ول می کنم

مشکل دنیا شنیدن است گوش هایتان را باز کنید
زمزمه
دنیا را تکان دهیم
شاید فقط شاید
جای بهتری شود
دنیا پایش را در یک کفش کرده
تغییر نمی کند
تخت دو نفره, یک نفر را با خود حمل می کند

وقت رفتنش
دهانم را باز کردم تا بگویم
لحظه ای دور شدنش را دیدم
سکوت حرفی بود که بر لبانم گذشت

چراغی روشن کنیم
شاید در دور دست کسی در دور دست
کورمال کورمال به دنبال نور باشد
بگذار امید را زندگی کند

یه وقتی میرسه میبینی دنیا انقدر ها هم منطقی نیست خیلی ام احساسیه

از آتش سوزان قلب نمی توان پرید
از آتش ها اما پریدم
تو آن ور آتش نبودی
این روز ها سیاوش که باشی
رسوا می شوی