2 kleintjes en een grote

Vrijdag ben ik nog maar eens afgereisd naar mijn fotomaatje in de Kop van Overijssel. Eigenlijk was het al lang Jetskes’ beurt om naar Fryslân te komen, maar ik stelde voor om het nog maar eens andersom te doen. Als Jetskes’ tantezegger Klaas Jan bij Nederland in het rietland aan het werk was, leek dit me een uitgelezen kans om daar nog eens naar toe te gaan. Over een paar weken is het rietland tenslotte weer verboden gebied i.v.m. de broedtijd. Daar kon Jetske zich wel in vinden …

Omdat we pas aan het begin van de middag in het rietland terecht konden, dronken we – met zicht op de voedertafel bij Jetske en haar man in de tuin – eerst koffie. Een vink en een huismusje wilden wel even voor me poseren. Vooral met dat vinkje was ik blij, want die hebben we zelf maar weinig in de tuin.

Daarna stapten we in de auto om naar de Weerribben te rijden. Omdat we nog alle tijd hadden, maakten we onderweg nog een paar tussenstops om wat foto’s te maken. De eerste halte was bij dit ooievaarsnest langs het Kanaal Steenwijk – Ossenzijl. De ooievaar klepperde af en toe eens even en leek het allemaal prima te vinden …

– wordt vervolgd

De eerste sneeuw van 2026

Vlak nadat ik gistermorgen het vogelvoer had ververst en aangevuld, begon het te sneeuwen. Grote dikke vlokken kleurden de tuin al snel wit …

Een koolmeesje trotseerde de sneeuwbui om even een kijkje bij de kleine voedertafel te nemen. Dat was nou sneu, het verse laagje voer lag bedekt onder een laagje sneeuw. Lang duurde dat overigens niet. Toen ik even later de tuin in liep, zakte de smeltende sneeuw over de heksenbol naar beneden …

In het voorbij gaan, zag ik mijn vriend de dode sprinkhaan ook nog hangen. Hij hangt al sinds begin oktober aan een zaaddoosje van de blauwe iris. Nadat ze eerst langzaam verkleurden, vallen zijn restanten nu in weer en wind langzaam uiteen. Het achterste deel is verdwenen en een deel van het middelste stuk hangt nu onderaan het zaaddoosje …

Ik blijf het volgen … 😉

Eksters, rietland en aalscholvers

We begonnen de dag gisteren met koffie en gebak bij Jetske. Een paar eksters meenden ook te zijn uitgenodigd en plunderden met elk een snavel vol meelwormen de voedertafel in de tuin …

Toen het lekkers op was, zijn we volgens plan naar De Weerribben gereden. Daar hebben we bij een onwerkelijk hoge temperatuur van 17°C een paar uur doorgebracht in het rietland bij een paar rietsnijders …

Terwijl we via landelijke wegen terugreden naar huis, kwamen we nog langs op een paar aalscholvers, die lekker in de zon op een dukdalf zaten en rustig voor ons bleven poseren …

Een appeltje voor meneer

Terwijl mevrouw merel zich gistermorgen in haar frisse ochtendbad wentelde, deed meneer zich tegoed aan de halve appel op de voedertafel …

Image

Zowel de nieuwe voedertafel, die we daar vorig voorjaar hebben ingericht, als het halve appeltje dat er de laatste tijd vaak op ligt, is wel een succes …

Eigenlijk ontbreken alleen de wat fotogenieker winterse omstandigheden nog …

Image

De buurtbaas eerst

Meneer merel heeft zichzelf onlangs luid schetterend benoemd tot buurtbaas  …

130223-1444x

Zo lang hij in de buurt is van de voedertafel, die goed is voorzien van pindakaas, kruimels en een keur aan zaadjes, komt er geen mus of mees in de buurt …

130223-1448x

In de wachtkamer

Verlekkerd zat het musje op een zacht heen en weer wiegende tak naar de voedertafel te kijken …

130223-1446x

Ze had wel trek in een lekker hapje, maar ja … zo lang de buurtbaas zich daar bij de voedertafel ophield, kon ze maar beter even wachten …

130223-1447x

– wordt vervolgd –

Bloemen van de voedertafel

Ook dit jaar wordt ons tuintje weer verrijkt met bloemen die spontaan verschijnen …

110615-1719x

Ze zullen wel weer zijn voortgekomen uit zaadjes die afkomstig zijn van de winterse voedertafel …

110615-1720x

Ik heb geen idee hoe ze heten, maar ze zijn zeker mooi genoeg om ze rustig te laten staan, en ook door de insectenwereld zijn ze goedgekeurd …

110615-1718x