deryayla

>
Sevgili arkadaşım YOSUNBUKA beni mimlemiş kendisine teşekkür ederek cevaplara geçmeden önce sizlere canım kardeşim ANLAM tarafından gönderilen ve muhakkak okunması gereken ve ders çıkarılması gereken bir hikaye paylaşı cam. Ben okurken gözyaşlarıma engel olamadım her şeyi bizi yaradan RABBİM DEN istemeliyiz.Hepinizi kocaman öpüyorum…
BİLAL’İN HİKAYESİ

” Birkaç yıl önce, bağlı bulunduğumuz Genel Müdürlük; dört arkadaşımla birlikte, beni bir ilimizde, memur statüsündeişçi almak üzere görevlendirmişti. Sözünü ettiğim ilde on personel alacaktık ve bunlar il müdürlüğü bünyesinde görevlendirilecekti. Biz beş arkadaş birleşerek, sözünü ettiğim ile gittik. Önceden ayrılan bir misafirhaneye indik. Şehre gelişimizi kimsenin duymasını istemiyorduk. Beşimizin de kanaati oydu ki, hak edeni kazandıralım, siyasi ve diğer baskılara boyun eğmeyelim. Biliyorduk ki, katılım yoğun olacak ve herkes bir referansla bizi rahatsız edecekti, çünkü Türkiye’nin gerçeği buydu. Bunun için çok dikkatli davranıyorduk.

Şehre ikindi vakti gittik. İkindi namazını kılmak için tarihi bir cami olup olmadığını sorduk. Biliyorduk ki bu ilimiz cami bakımınan biraz fakirdi. Tarihi bir cami olduğunu söylediler. Beş arkadaş, arabamıza atlayarak oraya gittik. Kimse bizi tanımıyor, zaten cami de şehrin biraz dışında. İkindi namazı kılınmış, caminin avlusu boş. Beşimiz de şadırvana oturarak abdest almaya başladık. Ayakkabılarımı çıkarıp çoraplarımı da sıyırmaya başlamış tım ki, ayaklarımın önüne bir takunya kondu. Bu takunyaları önüme kim bıraktı diye başımı kaldırınca, yüzüme tebessümle bakan, yirmibeş yaşlarında bir gençle karşılaştım:
“Ben buraları bilirim siz yabancıya benziyorsunuz; namaz kılana hizmet, Allah’ın rızasını kazandırır. Allah kabul etsin” dedi.

Gencin tebessümü, davranışı bizi çok etkiledi. Sordum: “Sen kimsin? Adın nedir?” “Adım Bilal. Bu mahallede oturuyorum.”
Bir an abdest almayı bırakarak, gençle ilgilenmeye başladım. “Ne işle meşgulsün Bilal?”
“Şimdilik işim yok. Ama yakında inşaallah işe gireceğim.”
“Nasıl olacak o?” dedim.
Yüzüne huzurun ve mutluluğun tebessümünü kuşanarak: “Üç gün sonra…..Müdürlüğünde sınavla adam alınacak. Rabbim
oraya girmemi nasip edecek inşaallah” dedi.
Arkadaşlarım da abdest alırken, Bilal’le aramızda geçen bu diyaloğa kulak vermişlerdi. “Peki Bilal, işe girmek zor, senin torpilin var mı? Referansın kim? İşe nasıl gireceksin?”
Bilal’in o mütevekkil halini hiç unutamıyorum! Hepimizin üzerinde bomba tesiri oluşturacak sözü söyleyiverdi: “Benim referansım ALLAH’tır; ne güzel vekildir O. Dün gece O’na dilekçemi sundum. Hiç yetimin duasını geri çevirir mi O?”
Ya Rabbi! Ne işe tutulmuştuk! Ağlamamak için kendimi zor tutuyordum. Gözlerimin buğulandığını ona göstermemeliydim.

“Bilal baban yok mu?”
“Yok, ben üç yaşındayken ölmüş. Anneciğim büyüttü beni.
Temiz bir saflık üzerineydi. Bütün söylediklerini gönülden söylüyordu. Bu, o kadar meydanda idi ki, kalbi adeta yüzüne vurmuştu.
“Askerliğini yaptın mı?”
“Yaptım ya, hem de çavuş olarak.”
“Evli misin Bilal?”
Bir anda gözleri yere düştü. Yine o mütevekkil hali bütün yüzünü kaplamıştı. “He ya, evli değil de sözlüyüm. İnşaallah, işe girer girmez hemen düğünümü yapacağım.”
“Ama Bilal üç gün sonraki sınav için o kadar kesin konuşuyorsun ki, sanki kazanmış gibisin!”
Gözlerini ufka dikti, daldı, sustu ve biraz sonra; “Ben Rabbimi seviyorum, inanıyorum ki O da beni seviyor. Seven sevene yardım etmez mi?”
Ona söyleyecek laf bulamıyordum. Allah, bizi kocaman kocaman (!) müdürleri, Bilal kuluna hizmet etmek için oraya göndermişti, adeta. Kim müdür, kim garibandı?

Bilal dilekçesini büyük makama verince, melekler harekete geçtiler, daireler, müdürler harekete geçtiler ve hep birlikte ona koşmaya başladılar; çünkü emir büyük makamdandı. Allah’a malik olan insanın mahrumiyeti söz konusu olabilir miydi? Sormaya devam ettim;
“Bari Bilal, evlenecek kız bulabildin mi? Bu zamanda hem yetim, hem de işsize kim kız verir ki?”
Başını salladı ve “doğru” diyerek ekledi: “Zor nişanlandım ya. Allah razı olsun, kayınpederim olacak olan insan, “Sözde Müslüman”değil, hakiki mümin. “Bu zamanda namazında niyazında damat nerede bulunur, hem rızkı veren ALLAH’tır dedi ve kızını bana verdi. Rabbim rızkımızı verecek inşaallah.”

Bilal lise mezunuydu. Üçyüz kişinin katıldığı yazılı sınavı başarıyla geçti. Ve bizler, önümüze sunulan Bakanlık dahil-tüm referansları bir kenara koyarak, Bilal’in referansını en öne koyduk. Mülakat gününe kadar bizleri göremedi. Mülakata girdiğinde karşısında bizi görünce birden şaşırdı, yüzü kızardı ve gözleri yere düştü. Sessizliği bozdum: “Bilal, bizi tanıdın mı?” “Evet!” “Peki ne diyeceksin şimdi?” Ağlamaya başladı. Çocuk gibi ağlıyordu. İster istemez bizlerde ona uyduk. Sabah makamında hıçkırıklar boğazımızda düğümlenmişti.

Bilal ellerini kaldırdı ve dua etmeye başladı: “Ey Rabbim, ben niyazımı Sana sunmuştum. Halimi Sana açmıştım. Şimdi burdaki müdürlerime karşı mahcubum. Ey Allah’ım, ben Sen’den başkasından istememeyi istedim, Sen’den yine de öyleyim.” Sessizlik odayı doldurmuştu. “Ne olur bana izin verin çıkayım” dedi. “Peki Bilal” dedik. “Güle güle Allah işini, aşını, eşini mübarek kılsın!” Allah’tan isteyenler muratlarına erdiler de gayrısından isteyenler helak oldular.

Allah dilerse bütün dünyayı Bilallere hizmetçi yapar. Bilal yüreğine ve saflığına ulaşmak dileğiyle.”

Gelelim mimimize:))

Kullandığınız parfümün markası???
Şu an Amor Amor kullanıyorum.Aslında uzun seneler önce çok severek kullandığım bir çiçek kokulu parfümüm vardı adını unuttum:))

Kullandığınız kremin markası???
Daha hiç krem kullanmadım pek sevmiyorum belki Rabbim ömür verirse daha ilerki yaşlarda…
Şu an okuduğunuz kitabın adı???
Çok üzülerek söylüyorum ama inanın bu aralar kesinlikle kitap okumaya fırsat bulamı yorum.Ama ilk fırsatta AŞK ve MELEKLER ŞEYTANLAR’ı okumak istiyorum…

En son aldığınız 3 ürün nedir???
Kendime bir terlik,nescafe takımı,oğullarıma ayakkabı…

En çok sevdiğiniz 3 dizi film???
Yaprak dökümü,Aşk-ı memnu,Küçük kadınlar…
Ben kimseyi mimlemiyorum çünkü mim epeyidir dolaşıyor:))