Khorjeen

آدم یه وقتایی دوست داره عامیانگی کنه. مث همه از حرکت های عوام پسند لذت ببره و بدون فیگور به رگ بی خیالی بزنه! من یک اردیبهشتی تمام عیار، مدتی نیست از خدا عمر گرفته ام! مثل همه دغدغه هایی دارم! همیشه دوست داشتم برای صاف و صوف کردن زندگی کج و کوله ام کاری کنم و مقابل صداهای بی صدا سكوت باشم، بلکه برای سیاهی ها نور. یاد بگیرم لرزیدن دلم را هیچ گاه پنهان نكنم و گره دلتنگی هایم را با انگشتان خدایم باز کنم! گاهی به حافظ تفالی می زنم و برگی از لطیف دوست داشتنی ام، سهراب می خوانم!... گنج من لحظه های ناب زندگی است، اینجا آمده ام تا با شما قسمتش کنم! حوصله کن با هم از مرتب کردن گوشه های پازل زندگی، از این بازی عوام پسند لذت ببریم...