Ik sluit de lange serie van onze avonturen in het rietland van de Weerribben en de Wieden dit jaar af met een laagvliegoefening, waarbij ik mijn fotomaatje even heb gestalkt.
Tot slot nog een woord van dank aan de rietsnijders Klaas Jan, Errie en Oscar, door wie we steeds gastvrij werden ontvangen. En natuurlijk dank aan mijn fotomaatje Jetske, die mijn klapstoeltje droeg en me voor ongelukken in het rietland behoedde …
Na ruim 30 blogs over het rietland in de Weerribben en de Wieden, en vooral het zware werk dat daar door de rietsnijders wordt verricht, ben ik bijna toe aan een afronding. Voor mij persoonlijk was het topjaar in het riet. Dat begon op 7 februari met een dag in de mist aan de Roomsloot in de Weerribben. Daarna gingen op 25 februari op een prachtige dag per boot het riet in op een voor mij nieuwe locatie in de Wieden …
Op 20 maart waren we te gast bij de rietsnijders in het rietland bij de buurtschap Nederland. Vandaag de laatste serie foto’s die ik die dag heb gemaakt. Lijnen en structuren in het rietland, niet meer en niet minder …
– Morgen nog een laatste filmpje van boven het rietland
Voor nu eerst fijne Paasdagen!
Dankzij weer en wind was het vrijdag 20 maart een prachtige dag om Flip een paar maal los te laten. In dit filmpje is iets te zien van de eerste resultaten van het herstel van natuur en landschap bij Wetering en de buurtschap Nederland in de Weerribben …
– wordt vervolgd
Als je langs een rietveld loopt of fietst zie je meestal weinig meer dan de wuivende pluimen van het riet, die afhankelijk van wind en zon regelmatig veranderen van kleur en glans …
Nu ik al een jaar of 17 regelmatig met fotomaatje Jetske een dagje bij de rietsnijders ben, weet ik dat er van alles schuil gaat onder die wuivende rietpluimen. Over de verende bodem, die lang niet overal even sterk is, heb ik het al eens gehad. Wat voor de rietsnijders van minstens even groot belang is, is dat het riet niet overal even goed groeit.
Dat is op de onderstaande foto al een klein beetje te zien. Dit is het perceel waar Errie met de blauwe rietmaaier aan het werk was. De buitenste randen leverden mooi lang en stevig riet op. Maar als je goed kijkt naar het riet dat er nu nog staat, zie je aan de kleurverschillen dat het naar het midden steeds donkerder en korter wordt. In het midden is het riet veel korter en er zit ook meer ondergroei in het riet …
Bij het perceel ernaast, waar de pachter zelf aan het werk was, was het nog slechter gesteld. Dat hele veld werd wel gemaaid, maar het riet werd niet in bosjes gebonden. Het was te kort en er bleef vooral afval over. Alles wat hier gemaaid is, wordt bij elkaar geschoven en in brand gestoken. Voor de rietsnijder blijft er van dat perceel geen riet over voor de handel. Maar geen zorgen, hij krijgt wel subsidie voor het maaien en opruimen van het riet …
Het beeld is dus nogal wisselend Maar gelukkig leek het op het volgende perceel weer een stuk beter. Daar wierp de rietmaaier weer mooie, volle bossen riet uit …
– wordt vervolgd
Dinsdag heb ik een filmpje gepubliceerd, waarin te zien was hoe rietsnijder Errie de grote blauwe rietmaaier vaardig door het rietland stuurde. Omdat ik eerder al het een en ander had gefilmd van het kammen van het riet door Klaas Jan, heb ik me deze keer meer gericht op het landschap. Dit eerste filmpje heb ik in één take gemaakt …
– wordt vervolgd
Gisteren heb ik een aantal foto’s getoond van het werk van rietsnijder Errie met de grote blauwe rietmaaier. Vandaag doe ik dat nog eens dunnetjes over met een dronevideo van een paar minuten …
– wordt vervolgd
Klaas Jan en oom Errie stonden die dag voor de klus om een stuk rietland te maaien, dat op deze foto deels rechtsonder te zien is. In een eerder blogje heb ik al eens wat geschreven over het belang van terreinkennis in het rietland. Dat was hier ook het geval. Tegen het rietland lag heel geniepig een sloot waar je niet met de zware rietmaaier in terecht wilt komen …
Vermoedelijk was dat de reden dat Klaas Jan de eerste strook riet langs de sloot maaide. Hij is hier wat beter thuis en hij is net wat sterker dan Oom Errie. Jetske was achter Klaas Jan aan gelopen. Aan het eind van de eerste strook vertelde hij haar het één en ander over de achtergrond van de huidige pachter. Het land is al sinds zijn overgrootvader in de familie, een bijzonder verhaal, dat te lezen is bij Jetske. En verder heeft ze daar weer mooie actiefoto’s van de rietsnijder, van een woelraten van de bestuurder van de drone gepubliceerd …
Intussen had oom Errie de rietmaaier ter hand genomen. Hij zal wel gedacht hebben, dat het riet er met gezellig bijpraten niet af komt …
– wordt vervolgd
Afanja's Weblog 