Zomaar wat.

Er was  eens een verhaaltje.
Een kort verzinsel,  niet meer dan een potloodvruchtje dat in een kinderhoofd opkwam.
Het werd genegeerd door de grote stukken die zichzelf als deskundigen beschouwden en naast hun alinea’s liepen van arrogantie.
Het verhaaltje trok zich daar niets van aan.
Ook niet  van andere meningen.
‘Het wordt misschien wat’.
‘Zou het? Ik vind het wel èrg kort’.
‘Afwachten maar…’.
Maar het  werd nooit wat.
Het bleef wat het was:  een kort verhaaltje.
===

35 gedachten over “Zomaar wat.

Plaats een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.