Eileen Chang
| Eileen Chang | ||
|---|---|---|
| Persona informo | ||
| 张爱玲 | ||
| Naskiĝo | 30-an de septembro 1920 en Ŝanhaja Internacia Setlejo | |
| Morto | 8-an de septembro 1995 (74-jaraĝa) en Westwood | |
| Lingvoj | ĉina • ŝanhaja dialekto • nankina dialekto • Nordĉina dialektaro • angla vd | |
| Ŝtataneco | Usono (1960–1995) Tajvano (1949–1995) Ĉinio | |
| Alma mater | Universitato de Honkongo St. Mary's Hall, Shanghai (en) Sankt-Johana Universitato Faculty of Arts, University of Hong Kong (en) | |
| Familio | ||
| Patro | Zhang Zhiyi (en) | |
| Patrino | Huang Suqiong (en) | |
| Edz(in)o | Ferdinand Reyher (en) Hu Lancheng (en) | |
| Profesio | ||
| Alia nomo | 梁京 • Լյան Ցին vd | |
| Okupo | scenaristo • verkisto • tradukisto • ĵurnalisto • romanisto | |
| Verkado | ||
| Verkoj | Lust, Caution vd | |
| vd | Fonto: Vikidatumoj | |
Eileen CHANG (ĉine 張愛玲 张爱玲, pinjine: Zhāng Àilíng;naskiĝis la 30-an de septembro 1920 - mortis la 8-an de septembro 1995), ankaŭ konata kiel Chang Ai-ling aŭ Zhang Ailing, aŭ per ŝia iam plumnomo Liang Jing (梁京), estis ĉina kaj usona verkistino. Chang naskiĝis en Ŝanhajo al familio kun aristokrata deveno kaj ricevis dulingvan edukon en la ĉina kaj la angla. Ŝi akiris literaturan eminentecon en Japan-okupita Ŝanhajo inter 1943 ĝis 1945. En 1952, ŝi forlasis la nove fonditan Ĉinan Popolan Respublikon por transiri al brita Honkongo kaj poste al Usono. Ekde ŝia remalkovro fine de la 1960-aj jaroj, ŝi estas unu el la plej vaste legataj kaj kritike laŭditaj verkistoj en la Ĉinlingvio. [1]
Ŝi estis konata kiel feministino kaj kiel iu, kiu priskribis la ĉiutagan vivon en Ŝanhajo en la 1940-aj jaroj. Ĉinaj literaturaj kritikistoj kaj verkistoj remalkovris ĝin en la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj [2]. Koincidante kun la reekzameno de la ĉina literatura historio en la post-Mao-epoko de la malfruaj 1970-aj jaroj kaj fruaj 1980-aj jaroj, Chang atingis sukceson inter legantoj en Tajvano, Honkongo, kontinenta Ĉinio, kaj ĉinaj komunumoj tra la mondo. [3] Komence de la 1990-aj jaroj, ĝi denove populariĝis inter legantoj en kontinenta Ĉinio [4].
Chang estis realisto kaj moderna verkistino [5]. Ŝia plej grava kontribuo estis la unika dokumentado de la militperiodo, kiu devias de la konata rakonto pri nacia malsatego kaj revolucio. Ŝi elektis rakonti pri la rutino de la vivo kaj ŝajne sensignifaj bagateloj en la ĉiutaga vivo de viroj kaj virinoj dum tempo de socia ŝanĝo kaj perforto. Chang ankaŭ estis konata pro sia rigardo al moderna historio, prezentante al legantoj diversajn areojn kaj etosojn, samtempe elstarigante la kontraston inter la historia realeco kaj tio, kio okazis en la familia unuo [6].
Referencoj
[redakti | redakti fonton]- ↑ Nicole Huang, "Chang, Eileen (Zhang Ailing) 1920–1995."
- ↑ Rimarkindas la fakulo, tradukisto kaj kritikisto C. T. Hsia (1921–2013), kiu grave kontribuis al la prezentado de moderna ĉina literaturo al la okcidenta mondo. Li estas konsiderata la plej grava kritikisto pri ĉina literaturo.
- ↑ "Chang, Eileen (Zhang Ailing) 1920–1995." Encyclopedia of Modern China, edited by David Pong, vol. 1, Charles Scribner's Sons, 2009, pp. 193-195. Gale Virtual Reference Library. Accessed 24 Mar. 2019.
- ↑ (2015-05-30) “张爱玲传记研究”, p. 5.
- ↑ (2020-02-09) “Writing, Rewriting, and Miswriting: Eileen Chang's Late Style Against the Grain”, CLCWeb: Comparative Literature and Culture 21 (6). doi:10.7771/1481-4374.3305.
- ↑ Pong, David. Encyclopedia of modern China. ISBN 978-0-684-31571-3. OCLC 432428521.
Eksteraj ligiloj
[redakti | redakti fonton]- Kolektitaj desegnaĵoj de Eileen Chang, Ŝanhajo 1936–1946 en mini-tofuo n-ro 7
- Eterna Amo (Buliao qing) (Sang Hu, reĝisor., 1947) kun anglalingvaj subtekstoj - Filmo bazita sur la unua scenaro de Eileen Chang
- Vivu la Sinjorino! (Taitai wansui) (Sang Hu, dir., 1947) kun anglalingvaj subtekstoj - Filmo bazita sur la dua scenaro de Eileen Chang
- Plena traduko de Vivu la Sinjorino! (1947) - Publikaĵoj de la Rimeda Centro de MCLC
- Eileen Chang en Ĉina Filmdatumbazo (ĉina)
- Eileen Chang ĉe Interreta filma datumbazo (angle)

