Livoniera
Itxura
| Livoniera | |
|---|---|
| līvõ kēļ | |
| Datu orokorrak | |
| Hiztunak | ama-hizkuntza: 0 1 (2007) 1 2 |
| UNESCO sailkapena | 5: arrisku kritikoan |
| Hizkuntza sailkapena | |
| giza hizkuntza uraldar hizkuntzak Ugrofinlandiar hizkuntzak Fino-permiar hizkuntzak Fino-volgaitar hizkuntzak hizkuntza fino-samiak hizkuntza baltiar-finlandiarrak | |
| Alfabetoa | latindar alfabetoa |
| Hizkuntza kodeak | |
| ISO 639-3 | liv |
| Ethnologue | liv |
| Glottolog | livv1244 |
| Wikipedia | liv |
| IETF | liv |
| Endangered Languages Project | 3388 |
Livoniera (līvõ kēļ) uraldar hizkuntzen finiar adarreko hizkuntza bat da, estonierari estu lotua. Letoniako Kurlandia eskualdeko Livonia jatorrizko lurraldea du. XIX. mendean bere idazkera arautu zuten, nahiz eta normalean livoniarrek letoniera erabiltzen duten idatzizko hizkuntza gisa. Livoniera ama-hizkuntza gisa ikasi eta hitz egin zuen azken pertsona, Grizelda Kristiņa, 2013an hil zen, eta horrek livoniera hizkuntza ez-aktibo bihurtu zuen.[1] 2020an, berriz, Kuldi Medne livoniera ama-hizkuntzaz zuen jaioberria hiztun bakarra bilakatu zen.[2] 2010etik aurrera, gutxi gorabehera 30 pertsonak ikasi zuten bigarren hizkuntza gisa.
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ Tuisk, Tuuli: "Quantity in Livonian", Congressus XI. Internationalis Fenno-Ugristarum, Piliscsaba, 2010-8-10
- ↑ (Letonieraz) «"Kūldaläpš. Zeltabērns" – izdota lībiešu valodas grāmata bērniem un vecākiem» Lsm.lv 2022-10-18.
Kanpo estekak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]| Artikulu hau hizkuntzei buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz. |