Zima zapanowała całym światem. Jest mroźnie i śnieżnie. Na taki czas przyda się ciepła czapa. Taką też wydziergałam. 

Do robienia czapek używam tylko naturalnych włókien. Nie chcę chodzić w plastiku na głowie. Dla swoich najbliższych też dziergam czapki z włóczek najlepszej jakości. Tym razem wybrałam włóczkę Natura 30224 Glicine z Biferno.

Natura - 100% naturalna mieszanka znakomitych włókien - merino extrafine, alpaka baby oraz bawełna. Nitka jest grubsza, plastyczna, z delikatnym włoskiem i daje szybkie efekt. Jest miękka i delikatna dla ciała. To idealny materiał na czapki, szale, płaszcze, kardigany, swetry.

Parametry włóczki:

• skład: 40% Wełna Merino Extrafine, 32% Bawełna, 25% Alpaka Baby
  
• gramatura: 50g || 50 m
• druty/szydełko: rozmiar 6 mm
• próbka: 17 oczek i 12 rzędów to 10 cm x 10 cm
  
• pielęgnacja: Zalecane pranie ręczne

Robienie czapki na drutach ma kilka bardzo praktycznych i przyjemnych powodów.

2. Bo mamy pełną kontrolę nad efektem

• wybieramy rozmiar dokładnie według potrzeb

• kolor i wzór mamy taki, jaki jaki chcemy

• wybieramy grubość, długość, ściągacz, pompon (albo bez)

Uszlachetnianie włóczki to bardzo praktyczny i kreatywny sposób, by wykorzystać mniej atrakcyjne motki. 

Sposób i rodzaj włóczki, którą dobierzemy, zależy od tego, co konkretnie chcemy poprawić: wygląd, fakturę, miękkość, połysk czy trwałość.

Źródło zdjęcia - tutaj

1. Aby dodać miękkości i luksusowego dotyku

• Mohair z jedwabiem (np. Kid Silk): cienka, puszysta nitka z delikatnym halo, która pięknie „obleka” drugą włóczkę i zmiękcza całość.
  Idealny, jeśli baza jest szorstka lub zbyt „techniczna” (np. akryl, wełna budżetowa).

• Alpaka lub baby alpaka: daje aksamitny efekt i lekko zwiększa objętość przędzy.

2. Aby dodać połysku lub głębi koloru

• Jedwab lub nitka z wiskozą / bambusem – subtelny połysk, świetny efekt w dzianinach letnich i eleganckich.

• Metaliczna nitka lurexowa – użyta z umiarem potrafi nadać charakteru, szczególnie w dodatkach (szale, swetry wieczorowe).

3. Aby poprawić strukturę i objętość

• Włóczka typu „brushed alpaca” lub „brushed mohair” – robi z nawet najzwyklejszej nitki coś puszystego i miękkiego.

• Delikatna nitka merino – wygładza, a jednocześnie nie dominuje.

4. Aby zmienić charakter kolorystyczny

• Połączenie z nitką melanżową, cieniowaną lub ręcznie farbowaną może „ożywić” nudny kolor.

• Z kolei z neutralną (szarą, beżową, ecru) można stonować zbyt krzykliwy motek.

Przykłady udanych duetów:

Projekty z resztek włóczki to idealny sposób na praktykowanie zero waste w rękodziele — pozwalają wykorzystać każdy centymetr przędzy, a przy okazji stworzyć coś wyjątkowego i kolorowego. 

Źródło zdjęcia - tutaj

Oto lista inspiracji i praktycznych pomysłów na to, co można zrobić z włóczkowych resztek, pogrupowanych według ilości materiału:

Małe resztki (kilka metrów)

Idealne do wykorzystania naprawdę najmniejszych kawałków.

• Pompony i chwosty – możesz ozdobić nimi czapki, torebki, zasłony, klucze.

• Ozdoby choinkowe – małe gwiazdki, serduszka, mini skarpety.

• Sznurki dekoracyjne / girlandy – np. z mini trójkątów, kwiatków lub pomponików.

• Zawieszki na prezenty – osobisty akcent do pakowania upominków.

• Próbniki wzorów / próbki ściegów – wykorzystaj resztki do nauki nowych technik.

Średnie resztki (kilkanaście–kilkadziesiąt metrów)

Tu można już stworzyć małe, praktyczne rzeczy.

• Podkładki pod kubki lub doniczki – kolorowe, patchworkowe, idealne na prezent.

• Opaski na głowę, scrunchie – modny i szybki projekt.

• Mini maskotki / amigurumi – świetny sposób na zużycie różnych kolorów.

• Etui na telefon, okulary lub szydełka – praktyczne i proste.

• Breloczki lub zawieszki – małe projekty, które szybko się robi.

Większe resztki (kilka motków różnych kolorów)

Jeśli masz więcej, ale w różnych kolorach – postaw na patchwork lub projekty wielobarwne.

• Koc lub pled „scrap blanket” – np. z kwadratów granny square.

• Sweter lub kardigan w stylu „color block” – oryginalny i unikatowy.

• Dywanik / chodniczek – zwłaszcza z grubych resztek lub przędzy T-shirt yarn.

• Torba lub koszyk – szydełkowany lub pleciony.

• Poduszki dekoracyjne – świetny sposób na dodanie koloru wnętrzu.

Pomysły na kreatywne łączenie resztek

• Technika „magic knot” – łączenie nitek bez widocznych supełków.

• Przejścia tonalne – układaj kolory od jasnych do ciemnych dla efektu ombre.

• Patchwork / granny squares – klasyka w duchu zero waste.

• Striped projects – paski w losowych kolorach, bardzo modne!

Dodatkowe wskazówki zero waste

• Przechowuj resztki w słoikach lub pojemnikach kolorami lub grubością.

• Z bardzo krótkich nitek możesz zrobić wypełnienie do maskotek.

• Oddaj niepotrzebne włóczki lokalnym szkołom, domom kultury lub organizacjom charytatywnym.

Taka mini ściąga symboli dziewiarskich to bardzo praktyczne narzędzie — możesz ją mieć przy sobie podczas robótki lub wkleić do notesu z projektami.

Źródło grafiki - tutaj

Podstawowe oczka

Narzuty i dodawanie oczek

Ujmowanie oczek (2 razem)

Oczka przekręcone

Warkocze (skrzyżowania oczek)

Inne przydatne oznaczenia

Notatki:

Czytaj schematy:

• na płasko: parzyste rzędy od lewej do prawej, nieparzyste od prawej do lewej

• na okrągło: wszystkie rzędy od prawej do lewej

Zawsze sprawdź legendę w danym wzorze — wydawnictwa mogą mieć inne symbole.

Umiejętność czytania schematów i wzorów dziewiarskich (czyli opisów i diagramów do robótek na drutach lub szydełku) to klucz do samodzielnego wykonywania dowolnych projektów z włóczki.

Źródło grafiki - tutaj

1. Rodzaje wzorów dziewiarskich

Wzory możesz spotkać w dwóch formach:

1. Opis słowny (pisany) – np.:

   Rząd 1: 2 prawe, 2 lewe – powtarzaj do końca rzędu.

   Rząd 2: 2 lewe, 2 prawe – powtarzaj do końca rzędu.

2. Schemat graficzny (diagram) – wzór narysowany jako siatka symboli.
   Każde oczko to jeden kwadracik, a symbol w nim oznacza sposób przerobienia.

2. Czytanie schematu graficznego

Kierunek czytania:

• Na drutach:

  • Rzędy parzyste (prawe) czytamy od prawej do lewej.

  • Rzędy nieparzyste (lewe) – od lewej do prawej.

• W robótkach okrężnych (na okrągło) – zawsze od prawej do lewej.

Oznaczenia podstawowe (mogą się różnić między wzorami!):

Legenda do wzoru zawsze powinna być podana obok schematu – bez niej nie interpretuj symboli na własną rękę, bo różne wydawnictwa mają różne konwencje.

3. Czytanie wzoru pisanego

W opisach słownych kluczowe są skróty i powtórzenia:

Przykład:

Rz. 1: 2p, 2l – powtarzaj do końca rzędu.

Rz. 2 i wszystkie kolejne – przerabiaj oczka tak, jak schodzą z drutu.

To klasyczny ściągacz 2x2.

4. Wskazówki dla początkujących

1. Zawsze czytaj legendę – nawet jeśli myślisz, że znasz symbole.

2. Zaznaczaj rząd, w którym jesteś – np. linijką magnetyczną, markerem lub kartką.

3. Zrób próbkę – kilka rzędów wzoru na zapasowym kawałku włóczki, by zrozumieć rytm.

4. Powtarzanie wzoru: często część schematu jest oznaczona grubszą ramką – to raport wzoru, który powtarzasz na szerokość lub wysokość.

5. Nie zrażaj się – pierwsze kilka prób często wymaga prucia. To normalne 😊

 5. Przykładowe źródła nauki

• YouTube – wpisz „czytanie schematów dziewiarskich” lub „knitting chart reading”.

• Strony i blogi dziewiarskie: Ravelry, Garnstudio (Drops Design), We Are Knitters.

• Książki:

  • „Wzory na drutach” – Monika Jefimow

  • „Vogue Knitting: The Ultimate Knitting Book” (ang.) – świetna biblia symboli.

  • „450 ściegów na drutach” 

By móc długo cieszyć się pięknymi dzianinami, należy o nie dbać w szczególny sposób.

Źródło zdjęcia - tutaj

Oto kilka zasad, których warto przestrzegać.

1. Należy wybrać  specjalny preparat przeznaczony do delikatnych tkanin lub wełny. Są one łagodniejsze i nie uszkadzają delikatnych włókien. W przypadku braku odpowiedniego środka można użyć szamponu do włosów.

2. Dzianiny powinno się prać w letniej wodzie. Przed włożeniem owej dzianiny do miski, trzeba najpierw nalać wodę. Wełna nie lubi zmiany temperatury. Prana w zbyt ciepłej wodzie może ulec sfilcowaniu. Preparat do prania wlewamy do wody, a dopiero później wkładamy dzianinę.

3. Zanurzamy dzianinę w wodzie i delikatnie ją ugniatamy. Nie trzemy, bo to może uszkodzić delikatne włókna.

4. Dzianinę płuczemy wg takiej samej samej zasady jak pranie - najpierw letnia woda do miski, a potem zanurzanie swetra czy innego wyrobu.

5. Osuszanie dzianiny zaczynamy o delikatnego pozbycia się nadmiaru wody poprzez delikatne ugniatanie w ręczniku. Następnie układamy garderobę na płaskiej powierzchni i suszymy z dala od źródła ciepła.

6. Po wyschnięciu dzianiny przechowujemy ją  złożoną na półce. Unikamy wieszania na wieszakach, by uniknąć zdeformowania.

7. Ubrania z wełny merynosów nie chłoną brudu. Można je wietrzyć (np. na mrozie), pamiętając, by nie były one penetrowane przez promienie słoneczne.

Zastosowanie tych kilku prostych zasad sprawi, że będziemy cieszyć się ręcznie robionymi ubraniami przez wiele sezonów.