Color
| niger ater furvus |
|
| canus | |
| albus candidus |
|
| ruber | |
| flavus | |
| viridis | |
| caeruleus | |
| violaceus |
Color est proprietas perceptionis oculorum, quae in hominibus ad categorias rubram, viridem, caeruleam, et alias appellatas spectat. Notio coloris ex spectro lucis (distributione potestatis lucis contra longitudinem undarum plerumque inter 400 nm et 700 nm) deducitur.
Colores spectri lucis visibiles
[recensere | fontem recensere]
Si plus cognoscere vis, vide etiam Arcus caelestis.| color | intervallum longitudinis undae | intervallum frequentiae |
|---|---|---|
| ruber | ~ 625–740 nm | ~ 480–405 THz |
| fulvus vel aurantius | ~ 590–625 nm | ~ 510–480 THz |
| flavus vel luteus | ~ 565–590 nm | ~ 530–510 THz |
| viridis | ~ 500–565 nm | ~ 600–530 THz |
| caeruleus vel cyaneus | ~ 485–500 nm | ~ 620–600 THz |
| indigoticus vel caeruleus Berolinensis | ~ 440–485 nm | ~ 680–620 THz |
| violaceus vel purpureus | ~ 380–440 nm | ~ 790–680 THz |
Fontes
[recensere | fontem recensere]De nominibus colorum Latinitatis classicae Antonius Thylesius Consentinus librum composuit.
Colores in Latinitate biologica
[recensere | fontem recensere]Biologica specierum binomina multas definitiones coloris continent, quae interdum systhematice describuntur. Carolus Linnaeus hoc systema reliquit[1], quod a perspicuitate et coloris absentia incipit:
- hyalinus, aqueus, vitreus, (crystallinus).
- albus, lacteus, niveus, (candidus).
- sordidus.
- cinereus, incanus, lividus, plumbeus, (murinus, griseus, nebulosus).
- niger, pullus.
- luteus, (citrinus, aureus, vitellinus).
- flavus, sulphureus, (alutaceus, helvolus, cerinus).
- fulvus, croceus, flammeus, (cinnamomeus, miniatus).
- gilvus, testaceus, ferrugineus, (vaccinus, ochraceus, argillaceus, cervinus).
- ruber, sanguineus, (xerampelinus, spadiceus).
- incarnatus, (pallidus, lateritius).
- coccineus, puniceus, (roseus, cinnabarinus).
- (rutilus, rufus, rubiginosus).
- purpureus, phoeniceus.
- violaceus, caeruleo-purpureus.
- caeruleus, (caesius, azureus).
- viridis, prasinus, (aeruginosus, chalybeus, beryllus, (viridi-caesius) glaucus, olivaceus).
Additamenta inveniuntur in systemate Francisci Xaverii Britzger(d)[2]:
- albus: hyalinus, niveus, candidus, lacteus, cretaceus;
- canus: incanus, griseus, cinereus, fumeus, murinus, plumbeus, lividus;
- niger: ater, coracinus, piceus;
- fuscus: badius, castaneus, hepaticus, brunneus, luridus, ferrugineus;
- flavus: luteus, cerinus, sulphureus, stramineus, helvolus, gilvus, vitellinus, croceus, aurantius (aurantiacus), fulvus, ochraceus, citrinus (citreus), aureus;
- viridis: prasinus, smaragdinus, olivaceus, glaucus, aeruginosus;
- caeruleus: azureus, cyaneus, caesius, violaceus, lilacinus;
- ruber: puniceus, phoeniceus, coccineus, igneus (flammeus), roseus (persicus), purpureus, carneus (incarnatus), cinnabarinus, miniatus, lateritius, cinnamomeus, sanguineus, cupreus.
Sed et cetera nomina colorum multa in usu sunt.[3]
Colores artis heraldicae
[recensere | fontem recensere] Si plus cognoscere vis, vide etiam Tinctura heraldica.In scientia heraldica colores tincturae appellantur et sua nomina solita habent.
Nexus interni
[recensere | fontem recensere]Notae
[recensere | fontem recensere]- ↑ Philosophia botanica, 1809, p. 378–379.
- ↑ Introductio ad artem botanicam, 1850, p. 56
- ↑ Videas, exempli gratia, Gulielmi T. Stearn Botanical Latin: History, Grammar, Syntax, Terminology and Vocabulary, ed. tertia (Londinii: 1983), 410–420. Ioannis Lindley An Introduction to Botany, vol. II (Londinii: 1848), 371; Explanation of Terms Used in Entomology, 1883; ((Textus apud Google Books)); M. Kirpicznikov et N. Zabinkova, Lexicon Rossico-Latinum in usum botanicorum, Leninopoli 1977, s.v. sub nominibbus colorum..
Bibliographia
[recensere | fontem recensere]
- Braem, Harald. 2003 Die Macht der Farben. Langen/Müller. ISBN 3784471560.
- Gekeler, Hans. 1988. DuMont's Handbuch der Farbe (Systematik und Ästhetik). Coloniae: DuMont. ISBN 3770121112.
- Gierling, Rolf. 2006. Farbmanagement. Ed. tertia. Bonnae: MITP. ISBN 382661626X.
- Goethe, Ioannes Wolfgangus von. 1810. Zur Farbenlehre. Tubingae: Cotta.
- Heller, Eva, 2000. Wie Farben auf Gefühl und Verstand wirken. Knaur, Droemer. ISBN 3426271745.
- Itten, Johannes. 1970. Kunst der Farbe. Ravensburgi: Otto Maier. ISBN 347361551X.
- Küppers, Harald. 1982. Die Logik der Farbe. Ed. secunda. Theoretische Grundlagen der Farbenlehre. Monaci: Callwey. ISBN 3766706012.
- Mayer, Horst O. 2005. Einführung in die Wahrnehmungs-, Lern- und Werbepsychologie. Oldenbourg. ISBN 3486576755.
- Ploß, Emil Ernst. 1967. Ein Buch von alten Farben: Technologie der Textilfarben im Mittelalter mit einem Ausblick auf die festen Farben. Heidelberg et Berolini: Neudruck München.
- Weingart, Petra E., et Rudolf Forster. 2005. Ich und die Farbe sind eins. Hamburgi: Kovac. ISBN 3830018134.
- Welsch, Norbert, et Claus Christian Liebmann. 2004. Farben. Spektrum. ISBN 3-8274-1563-2.
Nexus externi
[recensere | fontem recensere]- Antonii Thylesii libellus de coloribus
- De coloribus: lingua Latina et lingua Francogallica, pagesperso-orange.fr
- Ioannis Lindley An Introduction to Botany, vol. II, Londinii 1848, p. 371. (Textus apud Google Books) (de coloribus biologiae)
Exempla colorum
[recensere | fontem recensere] | ||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||
- ↑ Troubled Waters: Reading Urine in Medieval Medicine. . The Public Domain Review. 2023-04-19.
