dukat
dukat (język polski)
[edytuj].jpg)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) hist. numizm. złota moneta używana w Europie od XIII do XIX w.[1]; zob. też dukat w Wikipedii
- (1.2) hist. metrol. miara masy określająca stosunek ilości metalu szlachetnego do wagi brutto stopu[2]
- (1.3) hist. adm. jednostka terytorialna średniowiecznej bizantyjskiej organizacji wojskowej[3]
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dukat dukaty dopełniacz dukata dukatów celownik dukatowi dukatom biernik dukat dukaty narzędnik dukatem dukatami miejscownik dukacie dukatach wołacz dukacie dukaty
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) dukat obrączkowy • garść / wór dukatów
- synonimy:
- (1.1) czerwony złoty, pot. czerwoniec, holender; daw. cząty
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) sztuka złota
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- dukat zawsze dukatem, piechotą nie chodzi • nie ten bogaty, kto ma dukaty • za grosz cię powieszą, a za dukat ujdziesz
- uwagi:
- (1.1) w numizmatyce określenie wywodzone zazwyczaj od słowa ducat umieszczanego w inskrypcjach na dukatach weneckich[5], wytwarzanych od 1284 r. i będących w Europie wzorem dla innych wartościowych monet złotych[6]
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) ducat
- baskijski: (1.1) dukat
- chorwacki: (1.1) dukat
- czeski: (1.1) dukát m
- duński: (1.1) dukat w
- esperanto: (1.1) dukato
- francuski: (1.1) ducat m
- hiszpański: (1.1) ducado m
- interlingua: (1.1) ducato
- jidysz: (1.1) רענדל n (rendl)
- kataloński: (1.1) ducat
- łaciński: (1.1) ducatus
- macedoński: (1.1) дукат m
- niderlandzki: (1.1) dukaat m
- niemiecki: (1.1) Dukat m
- normandzki: (1.1) ducat
- portugalski: (1.1) ducado m
- rosyjski: (1.1) дука́т m
- słowacki: (1.1) dukát m
- słoweński: (1.1) dukat
- szwedzki: (1.1) dukat
- ukraiński: (1.1) дука́т m, дука́ч m
- węgierski: (1.1) dukát
- włoski: (1.1) ducato m
- źródła:
- ↑
Hasło „dukat” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Hasło „dukat” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑ Mały słownik kultury dawnych Słowian, red. Lech Leciejewicz, Wiedza Powszechna, Warszawa 1972, s. 98.
- ↑ Zofia Kossak, Błogosławiona wina.
- ↑ Ryszard Kiersnowski, Moneta w kulturze wieków średnich, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1988, s. 138, 332.
- ↑ Słownik wyrazów obcych PWN, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1991, s. 202.
dukat (język baskijski)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Hasło „dukat” w: Euskaltzaindia: Hiztegi Batua, 2016.
