Rob Reiner

Rob Reiner
	; Rob Reiner (2016)
Imię i nazwisko	Robert Norman Reiner
Data i miejsce urodzenia	6 marca 1947 ; Nowy Jork
Data i miejsce śmierci	14 grudnia 2025 ; Los Angeles
Zawód	aktor, reżyser, producent filmowy
Współmałżonek	Penny Marshall; (1971-1981; rozwód); Michele Singer Reiner; (1989–2025; jego śmierć)
Lata aktywności	1967–2025
	Multimedia w Wikimedia Commons
	Cytaty w Wikicytatach

Robert Norman Reiner (ur. 6 marca 1947 w Nowym Jorku, zm. 14 grudnia 2025 w Los Angeles) – amerykański aktor, reżyser i producent filmowy.

12 października 1999 otrzymał własną gwiazdę w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdującą się przy 6413 Hollywood Boulevard^[1]^[2].

Życiorys

Urodził się w nowojorskim Bronksie w rodzinie żydowskiej jako syn Estelle (z domu Lebost; 1914–2008), aktorki, i Carla Reinera (1922–2020), komika, aktora, pisarza, producenta i reżysera^[3]. Jako dziecko mieszkał przy 48 Bonnie Meadow Road w New Rochelle w Nowym Jorku. Miał młodszą siostrę Sylvię Anne (ur. 11 maja 1949) i młodszego brata Lucasa Josepha (ur. 17 sierpnia 1960). Studiował w szkole filmowej na UCLA^[4].

Po ekranowym debiucie w roli aktorskiej jako Leroy Burkey w serialu kryminalnym Obława (Manhunt, 1961) z Victorem Jorym, od 12 stycznia 1971 do 8 kwietnia 1979 grał rolę Mike’a Casimira „Meatheada” Stivica w sitcomie CBS All in the Family, za którą otrzymał dwie nagrody Emmy (1974, 1978) i pięć nominacji do Złotego Globu dla najlepszego aktora drugoplanowego w serialu, miniserialu lub filmie telewizyjnym^[5]. Po raz pierwszy trafił na kinowy ekran w komedii romantycznej swojego ojca Enter Laughing (1967) z José Ferrerem.

Jako reżyser zadebiutował filmem mockumentalnym Oto Spinal Tap (1984)^[6] o karierze członków fikcyjnego angielskiego zespołu heavymetalowego Spinal Tap. Następnie zdobył uznanie i nominację do Złotego Globu za najlepszy film dramatyczny Pewna sprawa (1985) z Johnem Cusackiem. Zrealizował przygodowy film fantasy Narzeczona dla księcia (1987). Kolejnym sukcesem okazała się komedia romantyczna Kiedy Harry poznał Sally (1989), za którą był nominowany do dwóch Złotych Globów dla najlepszego reżysera i za najlepszy film komediowy lub musical, a także do nagrody David di Donatello. Uznanie zdobył także za dreszczowiec psychologiczny Misery (1990). Z kolei wojskowy dramat sądowy Ludzie honoru (1992) przyniósł mu nominację do Oscara za najlepszy film^[7]. Następną realizacją był komediodramat romantyczny Prezydent: Miłość w Białym Domu (1995).

Życie prywatne

10 kwietnia 1971 poślubił reżyserkę Penny Marshall, który zaadoptował jej córkę Tracy (ur. 1 stycznia 1964) i dał jej swoje nazwisko. W 1981 doszło do rozwodu. 19 maja 1989 ożenił się z Michele Singer, z którą miał dwóch synów – Jake’a (ur. 2 maja 1991) i Nicka (ur. 14 września 1993) oraz córkę Romy (ur. 27 grudnia 1997).

Śmierć

14 grudnia 2025 ciała Roba Reinera i jego żony zostały znalezione w ich domu w dzielnicy Brentwood w Los Angeles. Zwłoki odkryto w głównej sypialni^[8]. Według informacji przekazanych przez służby, reżyser i jego żona mieli podcięte gardła. Oskarżony o zabójstwo swoich rodziców został oficjalnie młodszy syn Nick Reiner^[9]. Jak wynika z dokumentów sądowych, usłyszał dwa zarzuty morderstwa pierwszego stopnia oraz dodatkowy zarzut użycia niebezpiecznego i śmiercionośnego narzędzia – noża. Prokurator okręgowy hrabstwa Los Angeles zaznaczył, że w przypadku skazania grozi mu dożywocie bez możliwości przedterminowego zwolnienia lub kara śmierci^[10].

Filmografia

Jako reżyser, scenarzysta i producent

Filmy kinowe

Rok	Tytuł	Reżyser	Producent	Scenarzysta
1984	Oto Spinal Tap
1985	Pewna sprawa
1986	Stań przy mnie
1987	Narzeczona dla księcia (The Princess Bride)
1989	Kiedy Harry poznał Sally
1990	Misery
1992	Ludzie honoru
1994	Małolat
1996	Prezydent: Miłość w Białym Domu
1996	Duchy Missisipi
1999	Tylko miłość
2003	Alex i Emma
2005	Z ust do ust
2007	Choć goni nas czas
2010	Dziewczyna i chłopak – wszystko na opak (Flipped)
2012	Magiczne lato (The Magic of Belle Isle)
2014	Razem czy osobno? (And So It Goes)
2015	Being Charlie
2016	LBJ
2017	Fałszywe powody (Shock and Awe)

Produkcje telewizyjne

Rok	Tytuł	Uwagi
1971–1972	All in the Family	4 odcinki
1974	Happy Days	odc.: „All the Way”
1982	Likely Stories: Vol. 1	film telewizyjny

Obsada aktorska

Filmy

1984: Oto Spinal Tap jako filmowiec Martin „Marty” Di Bergi
1987: Wyrzuć mamę z pociągu jako Joel
1990: Pocztówki znad krawędzi jako Joe Pierce
1990: Misery jako pilot helikoptera
1993: Bezsenność w Seattle jako Jay Mathews
1994: Strzały na Broadwayu jako Sheldon Flender
1994: Wariackie święta jako dr Klinsky
1995: Bye Bye, Love jako dr David Townsend
1996: Zmowa pierwszych żon jako dr Morris Packman
1998: Barwy kampanii jako Izzy Rosenblatt
1999: Ed TV jako pan Whitaker
1999: Muza jako on sam
1999: Tylko miłość jako Stan Krogan
2001: Majestic jako kierownik studia (głos)
2003: Alex i Emma jako Wirschafter
2003: Dickie Roberts: Kiedyś gwiazda jako on sam
2006: I ty możesz zostać bohaterem jako Screwie (głos)
2013: Wilk z Wall Street jako Max Belfort
2017: Sandy Wexler jako Marty Markowitz

Seriale

1967: Batman jako roznosiciel
1969: The Beverly Hillbillies jako Mitch
1971–1978: All in the Family jako Michael „Meathead” Stivic
1975: Saturday Night Live jako gospodarz
2006: Simpsonowie w roli samego siebie (głos)
2009: Czarodzieje z Waverly Place w roli samego siebie
2009: Hannah Montana w roli samego siebie
2010: Rockefeller Plaza 30 jako przedstawiciel Rob Reiner
2012–2018: Jess i chłopaki jako Bob Day
2015: Happyish w roli samego siebie
2015: The Comedians w roli samego siebie
2018: Sprawa idealna jako sędzia Josh Brickner

Nagrody i nominacje

Rok	Nagroda	Kategoria	Film
1974	Nagroda Emmy	Najlepszy aktor drugoplanowy w serialu komediowym	All in the Family
1978	Nagroda Emmy	Wybitny stały występ aktora drugoplanowego w serialu komediowym	All in the Family
1987	Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Toronto	Nagroda publiczności	Narzeczona dla księcia (1987)
1996	National Board of Review	Najlepsza gra aktorska zespołu	Zmowa pierwszych żon (1996)
1997	People’s Choice Award	Nagroda honorowa	–
2010	American Cinema Editors	Nagroda Złotego Eddiego dla filmowca roku	–

Przypisy

↑ Rob Reiner. Walk of Fame. [dostęp 2024-07-18]. (ang.).
↑ ShelbyS. Grad ShelbyS., Hollywood Star Walk: Rob Reiner, „Los Angeles Times”, 18 czerwca 2010 [dostęp 2025-12-31] (ang.).
↑ Rob Reiner Biography (1947–). FilmReference.com. [dostęp 2020-06-30]. (ang.).
↑ Nathan Southern: Rob Reiner Biography. AllMovie. [dostęp 2020-06-30]. (ang.).
↑ Rob Reiner Awards. AllMovie. [dostęp 2024-07-18]. (ang.).
↑ Rob Reiner. Rotten Tomatoes. [dostęp 2025-12-31].
↑ Ceremonies 1993. [dostęp 2025-12-15].
↑ ChrisCh. Morris ChrisCh., Rob Reiner, Legendary Comedic Actor and ‘Princess Bride’ Director, Found Dead in His Home, „Variety”, 14 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-15] (ang.).
↑ JuliaJ. Jacobs JuliaJ., ClayC. Risen ClayC., Rob Reiner, Actor Who Went on to Direct Classic Films, Dies at 78, „The New York Times”, 16 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-15] (ang.).
↑ Natalia Wolniewicz: Morze krwi w sypialni. Oficjalna przyczyna śmierci Roba Reinera i jego żony. Onet.pl, 18 grudnia 2025. [dostęp 2025-12-31].

Linki zewnętrzne

Rob Reiner (1947–2025) w bazie IMDb (ang.)
Rob Reiner w bazie Filmweb
Rob Reiner w bazie Notable Names Database (ang.)

[1] Rob Reiner. Walk of Fame. [dostęp 2024-07-18]. (ang.).

[2] ShelbyS. Grad ShelbyS., Hollywood Star Walk: Rob Reiner, „Los Angeles Times”, 18 czerwca 2010 [dostęp 2025-12-31] (ang.).

[fr-3] Rob Reiner Biography (1947–). FilmReference.com. [dostęp 2020-06-30]. (ang.).

[allmovie-4] Nathan Southern: Rob Reiner Biography. AllMovie. [dostęp 2020-06-30]. (ang.).

[award-5] Rob Reiner Awards. AllMovie. [dostęp 2024-07-18]. (ang.).

[6] Rob Reiner. Rotten Tomatoes. [dostęp 2025-12-31].

[7] Ceremonies 1993. [dostęp 2025-12-15].

[8] ChrisCh. Morris ChrisCh., Rob Reiner, Legendary Comedic Actor and ‘Princess Bride’ Director, Found Dead in His Home, „Variety”, 14 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-15] (ang.).

[9] JuliaJ. Jacobs JuliaJ., ClayC. Risen ClayC., Rob Reiner, Actor Who Went on to Direct Classic Films, Dies at 78, „The New York Times”, 16 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-15] (ang.).

[10] Natalia Wolniewicz: Morze krwi w sypialni. Oficjalna przyczyna śmierci Roba Reinera i jego żony. Onet.pl, 18 grudnia 2025. [dostęp 2025-12-31].

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

1980-89	Oto Spinal Tap (1984) Pewna sprawa (1985) Stań przy mnie (1986) Narzeczona dla księcia (1987) Kiedy Harry poznał Sally (1989)
1990-99	Misery (1990) Ludzie honoru (1992) Małolat (1994) Prezydent: Miłość w Białym Domu (1995) Duchy Missisipi (1996) Tylko miłość (1999)
2000-09	Alex i Emma (2003) Z ust do ust (2005) Choć goni nas czas (2007)
2010-19	Dziewczyna i chłopak – wszystko na opak (2010) Magiczne lato (2012) Razem czy osobno? (2014) Being Charlie (2015) LBJ (2016) Fałszywe powody (2017)
2020-29	Albert Brooks: W obronie mojego życia (2023)