Χάπι Murti-Bing. Τώρα και για συντηρητικούς

Ένα βράδυ στις αρχές Σεπτεμβρίου, το Καθολικό Πανεπιστήμιο της Αμερικής, στην Ουάσιγκτον, διοργάνωσε μια συζήτηση που είχε ως θέμα “Cultural Conservatives: Two Visions Responding to the Post-Liberal Left” ("Πολιτιστικοί Συντηρητικοί: Δύο Οράματα Απαντούν στην Μετα-Λίμπεραλ Αριστερά"), σχετικά με το μέλλον του συντηρητισμού, ειδικά του κοινωνικού - θρησκευτικού συντηρητισμού στην εποχή της αυξανόμενης εκκοσμικευμένης εχθρότητας. Την συζήτηση μπορείτε να την δείτε εδώ. Η συζήτηση ήταν μεταξύ δύο διανοούμενων που θεωρούνται ότι εκπροσωπούν δύο διαφορετικές φωνές της σημερινής αμερικάνικης συντηρητικής σκηνής. Του ιρανικής καταγωγής Sohrab Ahmari, εκδότη της New York Post και του David French, δικηγόρου και αρθρογράφου του National Review.

Η έντονη αντιπαράθεσή τους είχε αρχίσει νωρίτερα αυτό το καλοκαίρι, όταν ο Αχμάρι δημοσίευσε ένα δοκίμιο που το ονόμασε “Against David French-ism”. Ο French που είναι ένας ευαγγελικός χριστιανός που αναμιγνύει τη γλώσσα των πολιτικών ελευθεριών με προειδοποιήσεις από την Αγία Γραφή, πιστεύει, έγραψε ο Ahmari, ότι οι θεσμοί μιας τεχνοκρατικής κοινωνίας της αγοράς είναι «ουδέτερες» ζώνες που θα πρέπει θεωρητικά να φιλοξενούν τόσο τον παραδοσιακό Χριστιανισμό όσο και τους liberal τρόπους και την παγανίζουσα ιδεολογία της άλλης πλευράς. Από την άλλη πλευρά ο Ahmari, που πρόσφατα ασπάστηκε τον καθολικισμό, πιστεύει ότι οι συντηρητικές χριστιανικές αξίες απειλούνται σήμερα όσο ποτέ στην Αμερική - και θα ήθελε οι συντηρητικοί να αφήσουν τις ευγένειες με τον λιμπεραλισμό. Οι πολιτικοί συντηρητικοί, έγραψε, πρέπει να αγκαλιάσουν την πολιτική προσέγγιση της «καμένης γης» (υπό την έννοια του ολοκληρωτικού πολέμου) του Ντόναλντ Τραμπ και να «πολεμήσουν τον πολιτιστικό πόλεμο με στόχο να νικήσουν τον εχθρό».

Ο Ahmari πιστεύει ότι ο Χριστιανισμός στην Αμερική βρίσκεται υπό την πολιορκία τυραννικών αριστερών και έτσι κάθεται απαθής μπροστά στο φαινόμενο του “Drag Queen Story Hour”, στο να προσκαλούνται δηλαδή σε δημόσιες βιβλιοθήκες “drag queens”, να διδάξουν παραμύθια σε μικρά παιδιά, (όπου στην ουσία τα μυούν στο να είναι «ανοικτά στην queerness» και να φαντάζονται έναν κόσμο «χωρίς περιορισμούς φύλου»). Και η μη αντίδρασή του οφείλεται στο ότι δεν θέλει δήθεν να περιοριστεί η «ελευθερία της έκφρασης» και το καλό του «πλουραλισμού» και για αυτό απαιτείται «ανοχή». Με τον τρόπο αυτό οι οπαδοί του «δικαιωματισμού» και οι liberals/ αριστεροί παίζουν χωρίς αντίπαλο.

Γράφοντας στο The American Conservative, ο Rod Dreher, (Αμερικάνος συγγραφέας και δημοσιογράφος που από το 2006 έχει γίνει Χριστιανός Ορθόδοξος), αναφέρεται στις ομιλίες του πρωθυπουργού της Ουγγαρίας Βίκτορ Ορμπάν, όπου το τι πιστεύει κάποιος για αυτόν, έχει να κάνει με το αν πιστεύει ή όχι ότι η Ουγγαρία ως έθνος αγωνίζεται για την επιβίωσή της ή όχι. Εάν ο λαός της Ουγγαρίας θα αντισταθεί στον επιχειρούμενο αργό θάνατό του ή όχι. Απεναντίας ο τρόπος που αντιδρούν πολλοί συντηρητικοί σήμερα στις δυτικές φιλελεύθερες δημοκρατίες, υποδηλώνει ότι προφανώς πιστεύουν ότι το σύστημα είναι «υγιές».

Όπως λέει ο Dreher, εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα φαινόμενο «Χαπιού Murti-Bing για Συντηρητικούς». Με το χάπι αυτό αυτό-τυφλώνεσαι και έτσι επιτυγχάνεις να μην καταλαβαίνεις ότι έχεις χάσει το παιχνίδι και αποφεύγεις να δεις την κατρακύλα ή ίσως μάλιστα μπορεί και να την εξυμνείς ως αποθέωση των «ατομικών ελευθεριών».

Η ιδέα του «Χαπιού Murti-Bing» (Pill of Murti-Bing) προέρχεται από το μνημειώδες βιβλίο του 1953 "The Captive Mind" ("Το Αιχμάλωτο Μυαλό" ή καλύτερα «Η Αιχμάλωτη Σκέψη») του βραβευμένου με Νόμπελ Λογοτεχνίας, Πολωνού αντικομμουνιστή αντιφρονούντα Czeslaw Milosz (Τσέσλαφ Μίλος, φώτο). Πρόκειται για μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα μελέτης για το πώς συμπεριφέρονται οι διανοούμενοι κάτω από ένα καταπιεστικό καθεστώς για το πώς επιτυγχάνεται η «υποδούλωση μέσω της συνείδησης» και παρουσιάζεται μια εντυπωσιακή προσπάθεια να δοθεί εξήγηση γιατί τόσοι πολλοί άνθρωποι στα κράτη της Ανατολικής Ευρώπης που θα έπρεπε να γνωρίζουν καλύτερα, γίνονται υπερασπιστές του κομμουνισμού.

Σχετική με το Χάπι Murti-Bing είναι και η ιδέα του “Ketman”: η πρακτική να μπορείς να ψεύδεσαι δημόσια επιτυχώς για αυτά που πραγματικά πιστεύεις, ενώ αποκρύπτεις τις προσωπικές σου σκέψεις. Είναι οι άνθρωποι που μέσα τους βαθιά ξέρουν ότι κάτι πολύ άρρωστο συμβαίνει στις σημερινές παρακμιακές liberal δημοκρατίες, αλλά προσπαθούν κάτι τέτοιες σκέψεις να τις θάψουν μέσα τους και να πείσουν τους εαυτούς τους ότι όλα είναι «μια χαρά». Και αυτό γιατί αν πραγματικά αντιμετώπιζαν τους φόβους τους, θα έπρεπε να κάνουν κάτι…

Οι υποτελείς «πολίτες» που παράγει ο ολοκληρωτισμός δεν είναι άμυαλοι τεμπέληδες, αλλά επιδέξιοι υποκριτές, ικανοί για αυτο-δικαιολόγηση και για ηθικούς διαχωρισμούς «καλού-κακού» όπως ο καλύτερα εκπαιδευμένος Ιησουίτης. Ένα τέτοιο άτομο ο Miłosz το ονόμασε «Ketman».

Ο Miłosz δανείστηκε τον όρο ketman από την ιστορία της ισλαμικής θεολογίας. Το βρήκε στο βιβλίο «Θρησκείες και Φιλοσοφία της Κεντρικής Ασίας» (1865), του Γάλλου διπλωμάτη και συγγραφέα Arthur de Gobineau (κόμης Αρτύρ ντε Γκομπινώ, 1816-82), ο οποίος ήταν μελετητής του μουσουλμανικού κόσμου και υπηρέτησε ως προσωπικός γραμματέας του Alexis de Tocqueville μετά την επανάσταση του 1848, και υπουργός της Γαλλίας στην Περσία. Εκεί, μετέφρασε τον René Descartes στην γλώσσα φαρσί και συνομίλησε με μέλη διαφόρων ετεροδόξων ομάδων, όπου κάποια από αυτές τον εισήγαγε στην έννοια του ketman. Προέρχεται από την αραβική λέξη που σημαίνει σύνεση ή απόκρυψη και αναφέρεται στην πρακτική που είχαν οι μωαμεθανοί τα πρώτα χρόνια του Ισλάμ, να κρύβουν τις αληθινές τους πεποιθήσεις, επειδή βρίσκονταν ανάμεσα σε εχθρικούς απίστους. Αργότερα, οι Σιίτες, που ζούσαν αιώνες ως διωγμένη μειονότητα υπό τη κυριαρχία των Σουνιτών, πήραν αυτή την πρακτική και την μεταμόρφωσαν σε διαταγή, γνωστή ως taqiyya. Μετά την επανακατάκτηση της Ισπανίας από τις χριστιανικές δυνάμεις, ορισμένοι μουσουλμάνοι κληρικοί άρχισαν ενθαρρύνουν τους οπαδούς τους να εξασκήσουν την τακίγια για να διατηρήσουν τη θρησκεία τους. Παρόμοια τακτική υιοθέτησαν και χριστιανικές αιρέσεις όπως οι Βαλδέσιοι, αλλά και οι Εβραίοι.

Του βιβλίο του Milosz ξεκινάει με αναφορά σε ένα σκοτεινό δυστοπικό μυθιστόρημα του 1927, του Πολωνού διανοούμενου Stanislaw Ignacy Witkiewicz, με τον τίτλο “Insatiability” (“Αδηφαγία” στην ελληνική μετάφραση. Να σημειωθεί ότι ο ίδιος ο Witkiewicz, αυτοκτόνησε την μέρα που τα σοβιετικά στρατεύματα εισέβαλαν στην Πολωνία). Σε αυτή την ιστορία, οι Κεντροευρωπαίοι που αντιμετωπίζουν την προοπτική να καταληφθούν από άγνωστες ασιατικές ορδές, δημιουργούν ένα μικρό χάπι, ως «θεραπεία για την ανεξάρτητη σκέψη», το οποίο τους ανακουφίζει από το φόβο και το άγχος. Επηρεασμένοι από τα αποτελέσματα του χαπιού, όχι μόνο δέχονται τα νέα τους αφεντικά, αλλά είναι και ευτυχείς που θα τους δεχτούν.

Στην αρχή, τα χάπια Murti-Bing δημιουργούν μια τυφλή υπακοή, αλλά τελικά οδηγούν όσους τα παίρνουν, να αναπτύξουν διαφορετικές προσωπικότητες. Στη συνέχεια, ο Milosz συγκρίνει τα Χάπια Murti-Bing με τα συμπτώματα αδράνειας των διανοούμενων στην ΕΣΣΔ και στο σοβιετικό μπλοκ.

Για τον συγγραφέα του “The Captive Mind”, οι Πολωνοί διανοούμενοι που αγκάλιασαν τον κομμουνισμό και τη σοβιετική κυριαρχία είχαν πάρει το χάπι του Murti-Bing. Ήταν αυτό που τους έκανε να είναι ανεκτικοί με την κατάσταση αυτή. Δεν μπορούσαν να σταθούν και να δουν την πραγματικότητα, γιατί αν αναγνώριζαν τι συνέβαινε πραγματικά στη χώρα τους, ο πόνος και το σοκ θα έκαναν αβάσταχτη τη ζωή.

Οι σύγχρονες liberal δημοκρατίες είναι βαριά ασθενείς και μοιάζουν καταδικασμένες να πεθάνουν. Δεν είναι περίεργο ότι οι άνθρωποι θέλουν να πάρουν το Χάπι Murti-Bing, καταλήγει ο Rod Dreher.

Είναι σαν κάποιος που έμαθε ότι η διάγνωση λέει καρκίνος και προτιμά να ζει στην άρνηση παρά να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα.

ΚΟ / πηγές: εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ κι εδώ

"Zombie Gun". «Ναι» στα ψυχοτρονικά όπλα που επιτίθενται στο νευρικό σύστημα, λέει ο Πούτιν

Την ανάπτυξη όπλων που θα μετατρέπουν τους ανθρώπους σε «ζόμπι» ενέκρινε ο νεοεκλεγείς πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν, αναφέρει η εφημερίδα «Mail on Sunday». Τα όπλα θα επιτίθενται στο κεντρικό νευρικό σύστημα των θυμάτων και πιστεύεται ότι θα επηρεάζουν τα κύτταρα του εγκεφάλου τους και θα αλλάζουν την ψυχολογική κατάστασή τους.

Η εξέλιξη αυτή ανακοινώθηκε την προηγούμενη εβδομάδα από τον υπουργό Άμυνας της Ρωσίας, Ανατόλι Σερντγιούκοφ. Επιστήμονες έχουν ήδη ξεκινήσει τις προσπάθειες να αναπτύξουν αυτό το όπλο.

Πηγές στη Μόσχα αναφέρουν ότι τα όπλα θα χρησιμοποιούν ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία όπως αυτή που έχουν οι φούρνοι μικροκυμάτων και ότι θα αποτελούν «νέα εργαλεία για την επίτευξη πολιτικών και στρατηγικών στόχων».

Όπως ανέφερε ο ίδιος ο Βλαντιμίρ Πούτιν – σύμφωνα με τη «Mail on Sunday» – «τα υψηλής τεχνολογίας οπλικά συστήματα θα είναι συγκρίσιμα σε ισχύ με τα πυρηνικά όπλα, αλλά θα είναι περισσότερο αποδεκτά από την άποψη της πολιτικής και στρατιωτικής ιδεολογίας».

Λεπτομέρειες για το νέο όπλο δεν έχουν γίνει γνωστές. Ωστόσο, έρευνες έχουν δείξει ότι χαμηλής συχνότητας κύματα ή ακτίνες μπορούν να επηρεάσουν τα κύτταρα του εγκεφάλου, να αλλάξουν ψυχολογικές καταστάσεις, ενώ καθιστούν δυνατή τη μετάδοση υποδείξεων και εντολών απευθείας στη διαδικασία σκέψης κάποιου.

Η βρετανική εφημερίδα αναφέρει ότι τα ψυχοτρονικά αυτά όπλα θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν μέχρι το τέλος της δεκαετίας σε ανθρώπους που θεωρούνται εχθροί της Ρωσίας, αλλά και σε αντιφρονούντες.

ΤΟ ΒΗΜΑ

Καθηγητής Βιοηθικής: Δώστε φάρμακα στους ανθρώπους για να αποδεχτούν την «Πράσινη Τάξη Πραγμάτων»

«Η φαρμακευτική ενίσχυση της ενσυναίσθησης και του αλτρουισμού» απαιτούνται για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Του Paul Joseph Watson (Prison Planet.com) / ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Ένα νέο άρθρο που θα δημοσιευθεί στο ‘Ethics, Policy & Environment’ (Ηθική, Πολιτική & Περιβάλλον) υποστηρίζει ότι θα πρέπει να εξεταστεί σοβαρά η μαζική νάρκωση του πληθυσμού για να γίνει πιο φιλικός προς το περιβάλλον, ενώ προτείνει επίσης ότι τα μωρά θα πρέπει να τροποποιηθούν γενετικά ώστε να είναι μικρότερα για να μειωθεί το αποτύπωμα του άνθρακά τους.

Σε μια συνέντευξη στο The Atlantic ο επικεφαλής συγγραφέας του άρθρου, καθηγητής βιοηθικής του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης S. Matthew Liao, υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι πρέπει να υποβάλλονται σε «τροποποιήσεις βιοϊατρικής» προκειμένου να βοηθήσουν στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής.

Οι προτάσεις του Liao ξεπερνούν αυτά που έγραψε ο Aldous Huxley στο Brave New World, το δυστοπικό μυθιστόρημα του 1932 για τη μελλοντική επιστημονική δικτατορία που επιδιώκει με τα φάρμακα, να χειραγωγήσει γενετικά, και να επιφέρει μέσω της ιατρικής την πλήρη δουλική υποταγή στην ανθρωπότητα.

Εκφράζοντας τη λύπη του ότι οι φόροι άνθρακα δεν θα κάνουν τίποτα για να μειώσουν τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, ο Liao προτείνει άλλες μεθόδους, συμπεριλαμβανομένων μιας «φαρμακευτικώς επαγόμενης μη ανοχής στο κρέας», όπου οι άνθρωποι θα παίρνουν φάρμακα που θα προκαλούν ακραία ναυτία ή θα φορούν επιθέματα που θα "τονώνουν το ανοσοποιητικό σύστημα στο να απορρίψει τις κοινές πρωτεΐνες από βοοειδή. "

Προκειμένου να μειωθεί το "αποτύπωμα άνθρακα" ενός ατόμου και να βεβαιωθεί ότι καταναλώνει λιγότερο, ο Liao προτείνει την εισαγωγή μιας πολιτικής παρόμοιας αλλά πιο ευέλικτης με την πολιτική του ενός παιδιού της Κίνας, όπου οι γονείς θα μπορούν να επιλέξουν μεταξύ του να έχουν ένα μεγάλο παιδί, δύο παιδιά μεσαίου μεγέθους ή τρία μικρά παιδιά.

Αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί με την «προεμφυτευτική γενετική διάγνωση», όπου τα έμβρυα θα εμφυτεύονται με βάση το ύψος, ή με τη χρήση "φαρμάκων που μειώνουν ή αυξάνουν το αποτύπωμα των πατρικών ή μητρικών γονιδίων, προκειμένου να επηρεάσουν το ύψος."

Ερωτηθείς εάν γενετική χειραγώγηση των βρεφών είναι ηθική ή δίκαιη, ο Liao απαντά επικαλούμενος την ανάγκη να αντιμετωπισθεί η «κλιματική αλλαγή» ως πιο πιεστικό ηθικό ζήτημα.

Ο Liao προτείνει στη συνέχεια ότι η χορήγηση φαρμάκων στους ανθρώπους θα μπορούσε να επηρεάσει θετικά την «θέληση» τους να δωρίσουν χρήματα σε φιλανθρωπίες, όπως η Oxfam, η οποία υποστηρίζει την ατζέντα της υπερθέρμανσης του πλανήτη, μέσω της «φαρμακολογικής ενίσχυσης της ενσυναίσθησης και του αλτρουισμού».

«Για παράδειγμα, μπορεί να ξέρω ότι θα έπρεπε να στείλω μια επιταγή στην Oxfam, αλλά λόγω της αδυναμίας του ποτέ δεν θα μπορέσω να γράψω την επιταγή. Αλλά αν αυξηθεί η κατανόηση των ικανοτήτων μου με τα φάρμακα, τότε ίσως θα μπορούσα να ξεπεράσω την αδυναμία μου και να έγραφα την επιταγή», λέει ο Liao.

Φυσικά, για τον ίδιο λόγο τα φάρμακα θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να κάνουν κάποιον να έχει διάθεση να κάνει το οτιδήποτε. Ανάλογα με ποια εξουσία έχει τον έλεγχο, αυτό αποτελεί ουσιαστικά μια ευκαιρία να ευνουχιστεί χημικά η ελεύθερη βούληση.

Ο Liao καθιστά σαφές στο τέλος της συνέντευξης ότι η φαρμακευτική βιομηχανία είναι ενθουσιώδης για τα δυνητικά οικονομικά οφέλη από τις "βιοϊατρικές τροποποιήσεις".

"Έκανα πρόσφατα μια ομιλία σχετικά με αυτά στο Yale και υπήρξε ένας άνθρωπος από το κοινό που εργάζονταν σε φαρμακευτική εταιρία. Φάνηκε να σκέφτεται ότι ίσως να υπάρξει μια τεράστια αγορά για τροποποιήσεις, όπως αυτές", δηλώνει.

Ο Ross Andersen του Atlantic δεν αντέδρασε στις ιδέες του Liao για το τι ακριβώς αντιπροσωπεύουν - τα εργαλεία μιας σκληρής επιστημονικής δικτατορίας τυλιγμένα σε μια μοντέρνα, φιλελεύθερη, ευαίσθητη συσκευασία.

Οι συντάκτες του εγγράφου τονίζουν ότι όλα αυτά θα είναι «εθελοντικά» και όχι καταναγκαστικά. Ωστόσο, όπως είδαμε με την ατζέντα του εμβολίου, οι γονείς που προσπαθούν να προστατεύσουν τα παιδιά τους από επικίνδυνους εμβολιασμούς, ή οποιαδήποτε ιατρική τάση που είναι στη μόδα, αντιμετωπίζουν τέτοιες συνέπειες από το κράτος και το ιατρικό κατεστημένο, σαν να είναι υποχρεωτικός ο εμβολιασμός.

Η συνηγορία του Liao σε μια φαρμακολογική "ενίσχυση" του πληθυσμού δεν είναι καθόλου καινούργια. Ήδη από το 1977, ο σημερινός ‘τσάρος’ της επιστήμης του Λευκού Οίκου John P. Holdren έγραψε στο βιβλίο του ‘Ecoscience’ ότι ο πληθυσμός θα πρέπει να αποστειρωθεί με φάρμακα υπογονιμότητας για να βοηθήσουμε «να σωθεί ο πλανήτης».

Η χρησιμότητα της μαζικής χορήγησης φαρμάκων ως μέσο δημιουργίας ενός πειθήνιου πληθυσμού έχει επίσης προωθηθεί από τα μέσα media, όπου η ιδέα της τοποθέτησης λιθίου στην παροχή του νερού ως "σταθεροποιητικό της διάθεσης" έχει γίνει δεκτό ως κάτι το αξιόπιστο. Άλλοι εξέχοντες καθηγητές και ψυχίατροι έχουν επίσης κάνει έκκληση για να προστεθούν στο πόσιμο νερό ψυχοτρόπα φάρμακα.

Αυτό σηματοδοτεί την δεύτερη φορά μέσα σε λίγες εβδομάδες που σοκαριστικές μη ηθικές συστάσεις από βιο-ηθικούς έχουν γίνει πρωτοσέλιδα. Η προηγούμενη διαμάχη ήταν γύρω από ένα έγγραφο που δημοσιεύτηκε στο Journal of Medical Ethics, που υποστήριζε ότι η άμβλωση θα πρέπει να επεκταθεί ώστε να είναι επιτρεπτή η θανάτωση των νεογέννητων.

Σχ. ΚΟ : Μην ξεχνάμε και το "χάπι που θεραπεύει τον ρατσισμό" !

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

Βραβεία Grammy 2012 : Άλλο ένα μαύρο τελετουργικό

The Vigilant Citizen / ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Τα Βραβεία Grammy 2012 έλαβαν χώρα σ’ ένα φρικτό χρονικό πλαίσιο: μετά τον ξαφνικό, μυστηριώδη θάνατο της Whitney Houston. Παρ’ όλα αυτά … «η παράσταση έπρεπε να συνεχιστεί», αλλά με μεγάλα παράξενα σύμβολα και γεγονότα που έκαναν ένα πράγμα σαφές: Υπάρχει μια συγκεκριμένη σκοτεινή πλευρά στον κλάδο της ψυχαγωγίας. Θα εξετάσουμε τα γεγονότα γύρω από τα συμβολικά στοιχεία των Βραβείων Grammy 2012 και θα δείτε πώς η τελετή μετατράπηκε σε άλλο ένα mega-τελετουργικό. (Το βίντεο είναι στο τέλος).

Το Μαύρο Τελετουργικό

Στην φωτογραφία η, κατά δήλωσή της bisexual, Nicki Minaj μπαίνει στα Grammys φορώντας μια τελετουργική κόκκινη ρόμπα, το χρώμα της θυσίας και της μύησης. Δίπλα της ένας τύπος ντυμένος σαν «Πάπας».

Σχ. ΚΟ: Αυτή ιστορία με την διακωμώδηση / γελοιοποίηση κάθε χριστιανικού συμβόλου που έχει γίνει ‘must’ στον χώρο του «θεάματος», πρέπει να τελειώνει κάποτε. Και δεν μένουν στην γελοιοποίηση του Πάπα βέβαια. Σταυρός, Χριστός, Παναγία, Ευαγγέλιο κλπ, όλα στις αρρωστημένες ορέξεις τους ερμηνεύονται ως «πρωτότυπη καλλιτεχνική έμπνευση». Αλλά τι να πεις. Είναι εντυπωσιακή η εκκωφαντική «σιωπή» και η αδράνεια των χριστιανών σε κάθε τέτοιου είδους γελοιοποιήσεις. Λέτε όλοι αυτοί οι ακριβοπληρωμένοι γελοίοι να τολμούσαν να κοροϊδέψουν έναν Ιμάμη; Ή έναν Ραβίνο; Ή τον πρόεδρο Ομπάμα;!!! ;H τους γκέι; Αλλά οι χριστιανοί βλέπετε, πρέπει να είναι πάντοτε τα «άκακα πρόβατα» που τα υπομένουν όλα χωρίς να βγάζουν κιχ….

Για το Vigilant Citizen η κόκκινη ρόμπα της «καλλιτέχνιδος» μπορεί να ήταν μια αναφορά στη θυσία του αίματος της Whitney, για τον θάνατο της οποίας έχει το δικό του σκεπτικό.

Η τελετή απονομής των βραβείων Grammy μπορεί να άρχισε με μια εγκάρδια προσευχή για την Whitney Houston, αλλά τελείωσε με μια all-out σατανική μαύρη λειτουργία. Από το "κόκκινο χαλί" της εισόδου της μέχρι το μουσικό της μέρος, η Nikki Minaj έπαιξε το ρόλο μιας γυναίκας που είχε καταληφθεί από ένα δαίμονα με το όνομα “Roman Zolanski”. Τα Βραβεία Grammy 2012 προφανώς επιλέχθηκαν για να «ξορκίσουν» το δαίμονα της Nikki και να το παρουσιάσουν στον κόσμο ως το νέο της alter-ego. Στα Βραβεία Γκράμι του περασμένου έτους, η Lady Gaga παρουσίασε επίσης μια νέα περσόνα στο Born This Way: Μια Gaga με κέρατα στο μέτωπό της.

Σε μια μουσική βιομηχανία διαποτισμένη με την έννοια του ελέγχου του νου (mind control), η έννοια να αλλάζεις personas-που είναι εντελώς ξεχωριστές από τους καλλιτέχνες, είναι σήμερα ο κανόνας. Η χορωδία του τραγουδιού της Minaj ‘Roman Holiday’ φαίνεται να αναφέρεται στη διαδικασία ελέγχου του νου:

Πάρε τα φάρμακά σου, Roman

Πάρε σύντομες διακοπές, Roman

Θα είναι εντάξει

Θα πρέπει να γνωρίζεις το σταθμό σου, Roman

Μερικές αλλαγές στα ρούχα σου και το μυαλό σου

Κάνε ένα μικρό διάλειμμα, μικρό διάλειμμα

Από τη φίμωσή σου

Υπάρχουν τόσα πολλά που μπορείς να πάρεις, μπορείς να πάρεις

Ξέρω πόσο άσχημα χρειάζεσαι Roman (ρωμαϊκές) διακοπές

Οι σκλάβοι του mind-control είναι άτομα που λαμβάνουν μεγάλες ποσότητες φαρμάκων, ενώ τα ρούχα τους και ο εγκέφαλός τους έχουν "τροποποιηθεί" από τους χειριστές τους. Αυτό επιτυγχάνεται με τον εξαναγκασμό του θύματος να αποσυνδεθεί από την πραγματικότητα μέσα από έντονο τραύμα και τον πόνο: "Υπάρχουν τόσα πολλά που μπορείς να πάρεις" πριν αποσυνδεθεί ο νους από την πραγματικότητα ή πάει σε "Roman διακοπές".

Η alter-persona της Minaj ονομάζεται Roman Zolanski. Έχει περίεργη προφορά και είναι προφανώς προϊόν σατανικού τελετουργικού. Το όνομα αυτό είναι εμπνευσμένο από τον πολωνοεβραίο σκηνοθέτη Ρομάν Πολάνσκι, που έκανε την ταινία ‘Το μωρό της Ρόζμαρι’, μια ταινία που αναφέρεται στη γέννηση του Αντιχρίστου. Ο Polanski είναι γνωστός επίσης για τις κατηγορίες για βιασμό με χρήση των ναρκωτικών, διαστροφή, σοδομισμό και άσεμνες και λάγνες πράξεις σε παιδί κάτω των 14 ετών, (τον Μάρτιο του 1977 η Πολιτεία του Λος Αντζελες απέδωσε στον Πολάνσκι έξι κατηγορίες ανάμεσα στις οποίες ο εξαναγκασμός για χρήση παραισθησιογόνων ουσιών σε ανήλικο και ο βιασμός ανηλίκου υπό την επήρεια ναρκωτικών). Παράξενος τύπος να σε «εμπνεύσει». Είναι όμως ένα περίπλοκο κομμάτι στην ιστορία της αποκρυφιστικής βιομηχανίας ψυχαγωγίας, και έτσι δεν αποτελεί έκπληξη αυτό το "αφιέρωμα" σ’ αυτόν από ένα πιόνι του κλάδου, όπως είναι η Minaj.

Ο πραγματικός προγραμματισμός Monarch επιτυγχάνεται με την χρήση ενός ισχυρού υπόγειου ρεύματος σατανικών εικόνων που στόχο έχουν να διαταράξουν και να τραυματίσουν το θύμα. Στην περίπτωση της Minaj, το alter ego της «εξορκίστηκε» σε μια σατανική μαύρη λειτουργία - που είναι, στην ουσία, μια παρωδία και μια βεβήλωση μιας συμβατικής χριστιανικής λειτουργίας.

Η Minaj ξεκινά το κομμάτι της δεμένη μέσα σε ένα σκηνικό που θυμιάζει καθολική εκκλησία. Η «δύναμη» που την έχει καταλάβει είναι προφανώς πολύ ισχυρή για να την κρατήσει κάτω. Καθώς τα παράθυρα της εκκλησίας διαλύονται από έκρηξη, ξελύνεται. Η Minaj κατεβαίνει στη συνέχεια στην ‘εκκλησία’ με άγριες διαθέσεις, αγγίζοντας και τρίβοντας τους νεαρού ‘ιερείς’ οι οποίοι προσπαθούν να προσευχηθούν στον Θεό.

Στη συνέχεια, η χορωδία κάνει μια παρωδία του κλασικού χριστιανικού ύμνου ‘O Come All Ye Faithful’, κάποιος σαν ‘Πάπας’ μπαίνει στη σκηνή και κάνει την Minaj να αιωρείται.

Η χριστιανική λειτουργία μετατρέπεται σε πύρινο μαύρο μαγικό τελετουργικό.

Η απόδοσή της Minaj κατέστησε σαφές ότι ο Roman Zolanski δεν είναι τίποτα άλλο από ένα δαίμονα που δημιουργήθηκε για την Minaj και ‘εξορκίστηκε’ από αυτήν μέσα από ένα μαύρο τελετουργικό.

Δείτε το βίντεο και προβληματιστείτε για την «βιομηχανία της ψυχαγωγίας» που στοχεύει κυρίως σε νεαρές ηλικίες.

Ιδού το βίντεο:

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

Ο δολοφόνος του Ρόμπερτ Κέννεντυ υποστηρίζει ότι είχε υποστεί Έλεγχο του Νου

Παρακάτω υπάρχει άρθρο από το Yahoo News για την υπόθεση Sirhan Sirhan.

Γράφει για αυτό το Vigilant Citizen: Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν διάφοροι τύποι προγραμμάτων Ελέγχου του Νου (Mind Control), συμπεριλαμβανομένων του προγραμματισμού Delta, το οποίο είναι επίσης γνωστό ως "προγραμματισμός δολοφόνος" (“killer programming”).

Ο Sirhan Sirhan, ο «μοναχικός τρελός» που σκότωσε τον Ρόμπερτ Κέννεντυ (RFK) ισχυρίζεται ότι ήταν υπό τον έλεγχο του νου όταν διέπραξε τον φόνο.

Γράφει το Yahoo News :

Ο δολοφόνος του RFK, Sirhan Sirhan επικαλείται θεωρία συνωμοσίας, έχοντας ως στόχο την αποφυλάκισή του.

Οι Δικηγόροι του Sirhan Sirhan, του ανθρώπου που δολοφόνησε τον Ρόμπερτ Κένεντι το 1968, έχει ζητήσει την αποφυλάκισή του, ισχυριζόμενος ότι ήταν θύμα "Ελέγχου του Νου- " και ότι ποτέ δεν πυροβόλησε πραγματικά τον Kennedy.

Λιγότερο από μία εβδομάδα μετά την επέτειο από τη δολοφονία του Προέδρου John F. Kennedy, οι δικηγόροι του Sirhan παρουσίασαν τη δική τους θεωρία συνωμοσίας για τον Κένεντι, ισχυριζόμενος ότι στη δίκη του Sirhan το 1969, το δικαστήριο αγνόησε τα αποδεικτικά στοιχεία που έδειχνα ότι υπήρχαν στην πραγματικότητα δύο σκοπευτές στη δολοφονία του RFK. Η νομική ομάδα του Sirhan είχε επίσης το επιχείρημα ότι το περίστροφο που βρέθηκε στον Sirhan δεν ήταν υπεύθυνο για τους πυροβολισμούς που σκότωσαν τον Κένεντι.

"Αν και η πρακτική του προγραμματισμού ύπνωσης / ελέγχου νου, δεν είναι νέα, η σκοτεινή πλευρά αυτής της πρακτικής έμεινε μακριά από τη δημοσιότητα», λένε τα αρχεία της δίκης του Sirhan. «Ο μέσος άνθρωπος δεν γνωρίζει ότι η ύπνωση μπορεί και χρησιμοποιηθεί για να εμφυσήσει μία αντικοινωνική συμπεριφορά στους ανθρώπους."

Οι δικηγόροι William F. Pepper και Laurie D. Dusek υποστηρίζουν ότι ο Sirhan τουλάχιστον αξίζει μια νέα δίκη, ισχυριζόμενοι ότι η αρχική διαδικασία του 1969 χαρακτηρίστηκε από απάτη όταν το δικαστήριο δέχθηκε μία άλλη ψεύτικη σφαίρα που υποκατέστησε την αληθινή σφαίρα να χρησιμοποιηθεί στη θέση της πραγματικής που είχε αφαιρεθεί από το λαιμό του Κένεντι .

Επιπλέον, οι δικηγόροι του Sirhan λένε ότι πρόσφατα ανακαλύφθηκαν ηχογραφήσεις που προσκομίζουν αποδεικτικά στοιχεία ότι δεκατρείς πυροβολισμοί ακούστηκαν την ώρα της δολοφονίας του Κένεντι. Όπως εξηγεί το CNN, οι λεπτομέρειες γίνονται ακόμη πιο περίεργες εκεί:

Οι δικηγόροι υποστηρίζουν ακόμη ότι ο Sirhan ήταν υπνωτισμένος να είναι ο εκείνος που θα έπαιρνε την θέση του πραγματικού δολοφόνου και ισχυρίζονται ότι ο Sirhan θα μπορούσε εύκολα να κατηγορηθεί για τη δολοφονία γιατί είναι Άραβας. Ο Sirhan, 67 ετών, είναι χριστιανός Παλαιστίνιος γεννημένος στην Ιερουσαλήμ, του οποίου οι γονείς ήρθαν μαζί με τον ίδιο και τα αδέλφια του στην Αμερική τη δεκαετία του 1950.

Ο Sirhan "ήταν ένας ακούσια συμμετέχων στα εγκλήματα που διαπράχθηκαν επειδή υποβλήθηκε σε εξελιγμένο προγραμματισμό υπνωτισμού και τεχνικές εμφύτευσης μνήμης που τον κατέστησαν σε θέση να μην μπορεί να ελέγχει συνειδητά τις σκέψεις και τις ενέργειές του κατά το χρόνο που τα εγκλήματα είχαν διαπραχθεί," αναφέρουν έγγραφα του δικαστήριο.

Το γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα στην Καλιφόρνια έχει μέχρι στιγμής αρνηθεί να σχολιάσει σχετικά με τις δικαστικές αιτήσεις του Sirhan.

Ο Sirhan Sirhan από καιρό ισχυρίζεται ότι δεν μπορεί να θυμηθεί την πραγματική δολοφονία. Ο εμπειρογνώμονας της Ιατρικής Σχολής του Χάρβαρντ σε θέματα προγραμματισμού ύπνωσης, Daniel Brown, πρόσφατα συνεργάστηκε με τον Sirhan, και ισχυρίζεται ότι με επιτυχία τον βοήθησε να θυμηθεί τη δολοφονία, για πρώτη φορά. Ο Μπράουν λέει ότι ο Sirhan υποστηρίζει ότι εξαιτίας του «Mind Control», ο Sirhan πίστευε ότι ήταν σε ένα σκοπευτήριο κα με όπλο στόχευε σε κυκλικούς στόχους.

Ο Pepper και ο Dusek εκπροσώπησαν επίσης τον Sirhan κατά την πρόσφατη αποτυχημένη προσπάθειά του να κερδίσει την αποφυλάκισης από την Φυλακή Pleasant Valley στο Coalinga της Καλιφόρνια, όπου εκτίει σήμερα ποινή ισόβιας κάθειρξης.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

Το ‘τρελό’ χωριό

Ένας μύκητας, η ερυσίβη που παρασιτεί στα δημητριακά, θεωρούνταν για πολλά χρόνια υπεύθυνος γιο το δράμα στο γαλλικό χωριά Pont-Saint-Esprit που συγκλόνισε την Ευρώπη 60 χρόνια πριν.

Το 1951 (μέσα στην ένταση του Ψυχρού Πολέμου και με τον πόλεμο της Κορέας να έχει μόλις ξεκινήσει) στο χωριό σημειώθηκαν μαζικά κρούσματα έντονων παραισθήσεων και ναυτίας. Ο ταχυδρόμος Leon Armunier, επισκεπτόμενος την πόλη, δήλωσε πως μετά που εισήλθε σ αυτήν απέκτησε παραισθήσεις ένιωσε μια αίσθηση έντονου καψίματος στα άκρα του, καθώς και την εντύπωση πως τον περικύκλωναν φίδια. Εν τέλει, ο ταχυδρόμος έχασε τι αισθήσεις του και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο της Αβινιόν όπου του φόρεσαν ζουρλομανδύα και τον έβαλαν σε ένα δωμάτιο με άλλους τρεις ασθενείς οι οποίοι υπέφεραν από παρόμοια συμπτώματα.

Μέσα στις επόμενες ημέρες πολλές δεκάδες κατοίκων μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο σε παρόμοια κατάσταση ενώ στου τελικό απολογισμό μετρήθηκαν 5 νεκροί και πολλοί που παρέμειναν σοβαρά άρρωστοι.

Η επίσημη εκδοχή για το συμβάν είναι ότι το ψωμί που είχαν καταναλώσει οι κάτοικοι είχε μολυνθεί με ερυσίβη, ένα μύκητα που προσβάλλει τα δημητριακά και περιέχει σε μεγάλη ποσότητα τα χημική ουσία εργοταμίνη, η οποία αν καταναλωθεί από τον άνθρωπο, έχει διάφορες αρνητικές επιδράσεις στο κυκλοφορικό και νευρικό σύστημα, με χαρακτηριστικότερη την αίσθηση φλόγωσης στα άκρα.

Η θεωρία αυτή ήταν αποδεκτή μέχρι το 2009, όταν και ο δημοσιογράφος Hank Albarelli αποκάλυψε ένα έγγραφο της CIA στο οποίη αναγραφόταν το εξής: «Αρχείο Pont-Saint-Esprit και F. Olson, σχετικά με τη γαλλική επιχείρηση» και την επισήμανση «Τα έγγραφα να εξαφανιστούν».

Η ταυτόχρονη εμφάνιση του ονόματος του Olson και του γαλλικού χωριού έκανε το δημοσιογράφο να πιστεύει ότι η CIA έκανε ένα μαζικό πείραμα στους κατοίκους χορηγώντας τους ψυχοφάρμακα. Σύμφωνα, μάλιστα με τον Albarelli, ένας συγκεκριμένος φούρνος όταν η πηγή της δηλητηρίασης με LSD που ζυμώθηκε μέσα στο ψωμί.

Η έρευνα οδήγησε το δημοσιογράφο στον εντοπισμό μιας αναφοράς της υπηρεσίας από το 1949 «Πολλά πειράματα με φάρμακα διενεργούνται από την αμερικανική κυβέρνηση, ενώ ο στρατός οφείλει να κάνει ό,τι είναι δυνατό για να πραγματοποιούνται».

Ο Albarelli, επικαλούμενος τη νομοθεσία περί ελευθερίας της πληροφορίας, απέκτησε πρόσβαση σε μια ακόμα εμπιστευτική αναφορά από το 1954, η οποία σχετιζόταν με τη συζήτηση ενός πράκτορα της CIA με τον εκπρόσωπο της φαρμακευτικής εταιρίας Sandoz που είχε την έδρα της στην Ελβετία.

Η εταιρία ήταν η μοναδική που παρήγαγε LSD εκείνη την περίοδο. Μέσα στην αναφορά υπάρχει μέρος της συνδιάλεξης των δύο αντρών κατά την οποία ο εκπρόσωπος της εταιρίας φέρεται να δηλώνει πως «στην περίπτωση της Pont-Saint-Esprit το μυστικό είναι ότι δεν οφειλόταν τίποτα στο ψωμί.

Σχετικό άρθρο και ΕΔΩ

Η περίπτωση Olson

Ο Frank Olson, ένας μικροβιολόγος που συνεργάστηκε με το τεχνικό τμήμα της CIA για την ανάπτυξη βιολογικών όπλων, αποτέλεσε την πλέον γνωστή περίπτωση ανθρώπου πειραματόζωου που οδηγήθηκε στο θάνατο από τα πειράματα ΜΚ Ultra.

Ο Olson ήταν πετυχημένος επιστήμονας και είχε μια φυσιολογική ζωή με την οικογένειά του, έτσι η αυτοκτονία του λόγω κατάθλιψης το 1953 προκάλεσε απορίες στους γνωστούς και τους οικείους του.

ΤΟ 1975, οι έρευνες που ξεκίνησε γύρω από την υπόθεση η Επιτροπή Rockefeller έφεραν στο φως κάποια αρχεία, σύμφωνα με τα οποία στο μικροβιολόγο είχαν χορηγηθεί LSD και διάφορα άλλα ψυχοδραστικά φάρμακα, τα οποία πιθανόν οδήγησαν στην αυτοκτονία του. Αμέσως μετά τις αποκαλύψεις της επιτροπής η κυβέρνηση έσπευσε να αποζημιώσει με 750.000$ την οικογένεια του εκλιπόντος. Κάποια σενάρια έκαναν λόγο και για δολοφονία του γιατρού από την CIΑ, καθώς γνώριζε πάρα πολλά για την επιχείρηση.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή: ένθετο ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ, τ. 29