SSNM

По повод отпуштањето на претседателот на ССНМ Тамара Чаусидис од ТВ АЛСАТ-М со писмо до сопственикот Ферик Велија и до премиерот Никола Груевски се обрати претседателот на Европската федерација на новинарите Арне Кениг. Во писмото се вели:

Почитувани,

Ви пишуваме во име на Европската федерација на новинари (EFJ), регионалната група на Меѓународната федерација на новинари  (IFJ) која застапува повеќе од 260.000 новинари во повеќе од 30 европски земји, за да ја изразиме нашата голема загриженост во врска со ситуацијата во македонските медиуми  особено за произволните отпуштања.

Во јуни 2011 година, на годишниот состанок EFJ усвои Изјава со која се осудува “широко распространетото постоење на неправедни договори  со кои  вработените  се принудени да потпишат сопствен отказ  на почетокот од нивното вработување”. И покрај тоа  во изминатите недели бевме известени дека во прилог на оваа неприфатлива пракса, Претседателот на Самостојниот синдикат на новинарите и медиумските работници (ССНМ) беше и самата отпуштена од  позиција во Алсат М телевизија од Скопје. Ова разрешување доаѓа откако претходно е отпуштен  друг синдикален претставник.

Ние сме силно вознемирени од широката и загрижувачка практика на отпуштања на  медиумските работници во Македонија, врз основа на договори потпишани под притисок или во отсуство на каква било соодветна мотивација освен наводна “спогодбена согласност”.

Всушност, ваквата ситуација нам ни делува како  бесрамно  кршење на стандардите на Европската унија и Меѓународната организација на трудот  кои се однесуваат на работничките права, а згора на тоа разрешувањето на синдикални лидери заради  нивните активности е јасен доказ за дискриминација и заплашување.

Со цел да се надмине оваа состојба, сметаме дека наспроти ова  Република Македонија треба да развие култура на социјален дијалог, фер работни односи и соодветна синдикална застапеност.

Медиумските работодавачи  како што е телевизијата Алсат-М се одговорни за прекумерен притисок, заплашување на вработените и кршење на работничките права. Со тоа, тие се обидуваат да ги замолчат  новинарите и нивните синдикати, што е во директна  спротивност со основните демократски принципи  за новинарството како јавно добро.

EFJ ги поддржува новинарите на Македонија и нивниот синдикат во нивната борба за правда. Загрижени сме за ситуцијата на новинарите во Македонија и во Југо-источна Европа и заедно со Организацијата на медиуми од Југо-источна Европа (SEEMO) се обидуваме да ги подобриме условите во кои работат.

Затоа ве повикуваме да се заложите во создавањето на фер работни услови за сите новинари. 

 Со почит,

Аrne König

Европската федерација на новинари (EFJ)

17 Август 2011 година, Скопје

Денешната прес конференција е свикана заради потребата да алармираме за една малициозна пракса која се почесто се применува во медиумите, но не само кај нив. Имено, станува збор за праксата работодавачите да се ослободат од непожелните работници врз основа на  злоупотребени потписи  за да се добие потврда за некаков спогодбен отказ.Тоа е незаконска постапка за која мораме јавно да проговориме. Конкретно по несупешните обиди да се замолчам како претседател на синдикатот мене ми е соопштено дека повеќе не работам во ТВ АЛСАТ-М и дека тоа се базира врз спогодбен отказ. Кога и како е дојдено до мој потпис и до документ што јас воопшто не сум го видела, ќе се утврдува во судската постапка која, немајте дилеми ќе ја покренам и ве уверувам дека ќе ја добијам.

Колеги, оваа прес конференција не е посветена на фактот дека сум незаконски отпуштена. Ова е проблем поголем од индивидуален случај безоглед што се работи за претседател на синдикатот кој е заштитен според ЗРО. Станува збор за метода со која се суспеднира Законот и сето она што тој го предвидува од аспект на работничките права. За ова е информирана Меѓународната и европската федерација на новинари, тие посебно ќе ја информираат Меѓународната организација на трудот затоа што ова не е само новинарски проблем, ова е нешто што се случува   и во другите гранки на стопанството и ова е  нешто што мора да престане да се применува. Светот за жал ќе  ја дознае грдата вистина дека во Македонија, во 21 век работниците се принудувани или злоупотребени сами да потпишуваат сопствен отказ. Контактите што вчера ги имав со колегите од Брисел ме уверуваат дека ова е податок на ниво на скандал и како таков ќе биде третиран.

Воедно јавно апелирам до коелеите синдикалци, претседателите на големите синдикални Сојузи, конфедерации и федерации  да преземат нешто. Ова е вистинското прашање за кое треба да се разговара на средбите со надлежните и со здружението на работодавачи.ССНМ е млад синдикат  и се уште се бори за своето место..но вие имате и средства и начин нешто да направите, да го адресирате овој проблем кој практично го суспендира Законот врз основа на кој ние како Синдикати ги штитиме своите членови. Ги повикувам и надлежните институции да реагираат.

Нема дилеми дека ова  е првенствено  атак врз синдикатот и обид да се сосече во корен, уште на самиот почеток секаква идеја да самоорганизираме и заштитиме.Пораката е јасна: ако ова можат да му го направат на претседателот на синдикатот кој според Законот за работни односи не може да биде отпуштен од ниту една деловна причина, тогаш што може да очекува синдикален член? Дека станува збор за тенденциозно заплашување на Синдикатот говори и фактот дека претходно  од работа на ист начин, со злоупотребен потпис беше отпуштен и нашиот синдикален преставник во АЛСАТ-М  Боби Христов.

Јас сум убедена дека овој потег на раководството на АЛСАТ-М  е сугериран и охрабруван и од други адреси, адреси кои се исто така се заинтересирани да бидеме заплашени и дезорганизирани како еснаф. Но– кога вака фронтално тргаат на нас веќе по пола година од нашето формирање  – тоа значи дека се плашат, тоа значи дека се свесни, можеби повеќе и од нас за нашата сила. Затоа е многу важно  оваа информација да не го зголеми  чувство на малодушност.Токму спротивното. Овој отказ за ССНМ е токму она што ни требаше:мотив повеќе, доказ повеќе дека сме на вистинскиот пат и дека ќе победиме.

Ова не е време за молчење, не е време за анонимни писма – време е за со име и презиме да проговориме што ни се случува. Време е да излеземе од стереотипите за луѓе кои се подготвени се да трпат и одмолчат. Барем ние како медиумски работници не би смееле да бидеме плашливи.. Колеги, секој оној што ја жртвува слободата и сопствениот интегритет заради социјалната сигурност на крај ги губи и двете.

Тамара Чаусидис

Здружението на новинарите и Самостојниот синдикат на новинарите и медиумски работници изразува длабоко жалење поради стечајната постапка за ТВ А1 и искрено се надева дека таа нема да доведе до нејзино згаснување.

Очекуваме дека  сите надлежни инстанци ќе го споделат нашето уверување дека македонскиот медиумски простор би бил сериозно осиромашен со затворањето на најстарата приватна телевизија во Република Македонија. Особено загрижувачки е фактот што стечајната постапка би можела да доведе до губење на работа на  голем број наши колеги. Во таа смисла ССНМ веќе е во комуникација со синдикалниот претставник на ТВ А1 и до своите членови достави образец за побарувања кои треба да се упатат до стечајниот управник во случај на прекин на работниот однос. За сите натамошни чекори ССНМ на своите членови им нуди правен совет и помош.

Случувањата на „Перо Наков“ уште еднаш ја потенција важноста да  се организираме и да настапиме како единствена сила која ќе ги принуди работодавачите да не остават простор затворањето на некој медиумот да биде претставено како борба со криминал ставајќи знак  на еднаквост помеѓу новинарството и незаконското работење

Скопје 26.07.2011

Здружението на новинарите на Македонија(ЗНМ), Македонскиот институт за медиуми(МИМ) и Самостојниот  синдикат на новинарите и медиумските работници(ССНМ) изразуваат сериозна загриженост во однос на  предложените измени на Законот за радиодифузна дејност, со кои се предлага менување на структурата и бројот на членовите на Советот за радиодифузија (СРД) од 9 на 15 членови.

Промената на важни закони како што е овој , во брза постапка која не ги вклучува медиумите, експертите и релевантните организации во медиумската сфера дополнително ја комплицира ситуацијата со медиумите во земјава, а ние го толкуваме ова решение како наметнато.

Убедени сме дека секоја промена на регулативата која се однесува на медиумите секогаш треба да се разгледува и да се усвојува  внимателно, преку  транспарентен и отворен процес во кој потребите и сознанијата на медиумските професионалци, експертите и професионалните медиумски организации  ќе бидат земени предвид.

По објавувањето на нашата  реакција  во однос на ова прашање на 12 јули, побаравме итна средба со претставници на парламентарната група која предлогот за измени на Законот го поднесе во Собранието, како и со одговорните органи за оваа дејност во Владата.

На 14 јули остваривме средба со пратеникот на ВМРО-ДПМНЕ, Влатко Ѓорчев, кој е првопотпишан пратеник на листата на подносители на предлог-законот, а на 15 јули се сретнавме и си министерот за транспорт и врски, Миле Јанакиески.

Во разговорите побаравме предложените измени на Законот да бидат повлечени, а Владата и Парламентот да иницираат јавна расправа за проблемите во медиумската сфера, во која ќе се вклучат претставници на медиумите, на професионалните медиумски организации и експертите. Нагласивме дека ова  е добра можност да се разговара и да се изнајдат решенија за сите тековни прашања и проблеми во оваа област.

За жал, нашиот предлог не беше прифатен, и ни беше кажано дека предлагачите се уверени оти предложените измени на Законот ќе ја подобрат ефикасноста на СРД.

Врз основа на овие сознанија, сеге сме убедени дека намерата на предлагачите е Владата и владејачките партии да остварат комплетна контрола врз СРД. За нас, ова  прашање е многу сериозно затоа што независноста на СРД е клучна за независноста на електронските медиуми.

Свесни сме дека  Законот за радиодифузија не се спроведува најуспешно и дека пропустите во неговата имплементација придонесоа за лошата медиумска состојба во земјава, за што предупредувавме многупати досега.

СРД има голема одговорност за сегашната состојба со медиумите, но не  веруваме дека  со зголемувањето на бројот на неговите членови проблемите ќе бидат решени.

За крај, со жалење констатираме дека кај институциите во Р. Македонија не постои искрена намера да се отпочне сериозен дијалог со медиумската заедница за решавање на акумулираните проблеми. Разочарувачки е фактот што регулативата што се однесува на медиумите секогаш се носи во последен момент, во кратки и нетранспарентни постапки.