Smallville. A fairwell

Spoiler free.

10 χρόνια πριν, το Smallville ήταν η πρώτη σειρα που προσπαθούσα να κατεβάζω με τις πενιχρές ελληνικές ταχύτητες. Ηταν η σειρά που ξύπνησε την κοιμησμένη απο χρόνια τηλεοπτική συνειδησή μου, δειχνοντας μου οτι υπάρχουν καλύτερα πράγματα εκει έξω απο τις μαλακίες που αγοράζουν τα ελληνικά κανάλια (δεν ειχα δει ακόμα Buffy εννοειται).

Που να ήξερα τότε οτι αυτή η σειρά θα έμενε κολλημένη σε εκείνη την εποχή. Εχοντας παραδώσει τα όπλα κάπου στη 5η σεζόν και χρωστώντας τη συνέχιση του οχι στη ποιότητα αλλα στην τυχη του να έχει μια μυθολογία 70 χρόνων να τραβάει και να εντάσει άτεχνα στο συμπαν της, παρέμεινε μια κακιά συνήθεια που με κάθε season finale ευχόμουν να είναι το τελευταιο. Και ακόμα κι όταν αραιά και που κατάφερνε να δώσει κάτι καλό ήταν πάντα too little, too late. Οπως και το finale της.

Ηταν πολύ ωραια η προσπάθει του finale, με τα montages απο μια ολόκληρη δεκαετία να μας θυμίζουν γιατι κάποτε αγαπούσαμε αυτο το show. Αλλα για κάθε καλά διαλεγμένη σκηνη στο μυαλο μου έρχονταν ατελείωτες ώρες βαρεμάρας, μονοτονίας, κακού γραψιμου και δυσφορίας.

Πραγματικά πιστευω οτι σε ένα παράλληλο σύμπαν, κατω απο άλλες αποφάσεις, συντελεστές και κανάλια, το Smallville ειναι απο τις καλύτερες σειρές superηρωικης μυθολογίας. Απλά όχι στο δικό μας.

So long, λοιπον. Δεν θα μου λείψεις. Οπως είπε κι ο Clark, Ι mourned you a long time ago.

Why Greek TV sucks #460

  Κατά καιρούς υπαρχουν διαφορες σειρές στην ελληνική τηλεόραση που για αδιευκρίνιστους λόγους καποιοι τις θεωρούν "καλυτερες" απο τις αλλες, πραγματικα "αστειες" και ακόμα και "η νέα ελπίδα" για την Ελλάδα. Σειρές όπως το πρόσφατο 'παρα πεντε' (το "θρυλικό" παρα πεντε, που λεει και το TVzapping), οι 'δυο ξένοι', τα 'εγκλήματα' και φυσικά it goes all the way back στους 'απαραδεκτους'. Τρεις ερωτήσεις κάνω πάντα στο άκουσμα μια τετοιας "διαφορετικής" σειρας:

1. Φωνάζουν σαν νευρασθενικοι πιθηκοι, κουνώντας τα χέρια τους all over the place?

2. Χρησιμοποιούν τα ζευγάρια στη σειρα φράσεις οπως "μωρό μου", "αγαπη μου" και "εισαι ενας αγγελος" για να δείξουν ευκολα στον βλάκα οτι πρόκειται για ερωτευμενο ζευγάρι?

3. Ειναι όλοι οι χαρακτήρες προσβλητικά στερεότυπα σε βαθμό να θές να τους κάνεις μηνυση, που διέπονται απο σφοδρό λαϊκισμό? Πιο απλα, ειναι ΟΛΟΙ οι χαρακτήρες, σε ΟΛΕΣ τις ελλ. σειρές EVER ο ιδιος ανθρωπος? Ενας ανθρωπος που δεν υπάρχει καν?

Αν οι απάντηση ειναι 'ναι' σε ολες τις ερωτησεις, τότε λυπάμαι αλλα πρόκειται για τα ίδια εμετικά κόπρανα που μας σερβίρουν απο τότε που η ελλάδα απόκτησε την πρώτη της κεραία. Δεν είναι ελπίδα, δεν είναι καλύτερο. Είναι αλλη μια σκατούλα στη μεγάλη σκατοθαλασσα που ονομάζεται ελληνική τηλεόραση.

Η άποψη μου για το Spartacus

Το Spartacus: Blood and Sand έχει πόλυ slow-mo αίμα, αμέτρητα βυζιά και, προφανώς οι αρχαίοι Ρωμαίοι έπασχαν όλοι απο σύνδρομο turette.



On a side note, πρεπει να αναβαθμίσω το PC μου.

Εγώ, όταν πήδαγα τα γίδια στο χωριό μου έβλεπα Wire

Η ψηφοφορία για τις καλύτερες τηλεοπτικές σειρές των 00ς που ξεκίνησε ο Ted (have you met him already?) a.k.a. Tyler, τελείωσε με μια πρώτη δεκάδα να είναι απόλυτα αντιπροσωπευτική της δεκαετίας. Μπορεί το Lost να μην είναι η καλύτερη σειρά αλλά είναι σίγουρα η σειρά που οι περισσότεροι θα θυμούνται απο τα 00ς. Όσο για την δεύτερη δεκάδα, αν την δείς ως περιεχόμενο και όχι με θέσεις, συνοψίζει κι αυτή ικανοποιητικά την τηλεοπτική πλειοψηφία. Τι έμαθα λοιπόν από αυτή την ιστορία?


1. Η Τηλεόραση είναι το νέο πεδίο μάχης για την υπεροψία και τα κόμπλεξ του καθενός.

Κάποτε ήταν το cinema, και όποιος προσπαθούσε να δώσει λίγο νόημα στη ζωή του και να αποδείξει στους γύρω του οτι έχει περιεχόμενο και ατομικότητα ως άνθρωπος, στεκόταν με σθένος στο πλευρό του "ευρωπαϊκού σινεμά", του "underground" και γενικά σε οτιδήποτε δεν ήταν "αμερικανιά", θέτοντας αυθαίρετα κανόνες για το τι είναι τέχνη και, όπως πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις, πολεμώντας μόνος του.

Τα comics με τη σειρά τους πέρασαν από αυτό και τώρα είναι η σειρά της TV. Βέβαια αυτό είναι απλά ένα μικρό αναμενόμενο επακόλουθο σε μια πολύ μεγαλύτερη και σημαντικότερη εικόνα. Η τηλεόραση μέσα στη δεκαετία που πέρασε ανέβηκε αποκτώντας το status της 'τέχνης' και της ποιότητας και ο κόσμος (τόσο οι θεατές όσο και οι δημιουργοί) κατάλαβαν οτι δεν είναι απλά 'μικρές ταινίες' αλλά ένα τελείως διαφορετικό φορμά (cinema gives answers, TV asks questions όπως είχε πεί κι ο master) που δίνει χιλιάδες στρέματα εδάφους για δημιουργία και πειραματισμό.
...Και για ελιτισμό. Γιατί, όσο και αν εξελιχθεί το μέσο, όσο και να μας προσφέρει καινούργιες συγκινήσεις, αμα παίζουν "μοντέλα αμερικανάκια" όπως στο Lost, δε μπορεί παρά να είναι σκουπίδι (ως γνωστόν η τέχνη θέλει άσχημους ανθρώπους). Ρίχνω μια βρισιά από μέσα μου και προχωρω.

2. Το Friends είναι ο Αρκάς της Τηλεόρασης.

Καλός ο Αρκάς, καλός κι ο Αστερίξ, αλλά όπως είχε πεί στο Μανιφέστο του ο Κυριαζής, κάποια στιγμη πρεπει να τα αφήνουμε πισω και να ενηλικιωνόμαστε αν αγαπάμε το οποιοδήποτε μέσο και θέλουμε να το γνωρίσουμε στην πληρότητα του. Καλό και χρυσό το Friends αλλά το να μείνεις εκεί ενώ βλέπεις τι σου έχει προσφέρει η TV μέσα σε αυτα τα 10 χρόνια (η να το αντικαθιστάς με το ίδιο πραγμα, βλεπέ Big bang theory ή - θεός φυλάξει - Joey) το θεωρώ θλιβερό (εχοντας απόλυτη επίγνωση οτι μπαίνω στα χωράφια αυτών που σχολίαζα πιο πάνω). Το προσωπικό γούστο είναι σεβαστό και τα λοιπά, αλλά από την άλλη, a little perspective είναι πάντα απαραίτητο.

3. Ο κόσμος βλέπει τηλεόραση.

Και εννοώ περισσότερο στην Ελλάδα. Χαιρομαι αφάνταστα που κάτι που προσωπικά αγαπώ δεν περιορίζεται στον τόπο μου απο το τι θα μας δείξει το STAR και ο ANT1 αλλά όλο και περισσότεροι ενδιαφέρονται και ψάχνουν παραπέρα.

4. Μερικοί άνθρωποι δεν είναι ευχαριστημένοι με τίποτα.

"Στα αρχίδια μου οι 'δημοκρατικές' σας διαδηκασίες και το popular vote. Αφού δεν βγήκε η δικιά μου λίστα σωστή δεν μπορεί παρά να σημάινει ένα πράγμα! Είστε όλοι σας άβουλα ζώα που έχετε υπνωτιστεί απο τα μασημένα σκουπίδια που σας πλασάρουν. Δεν υπάρχει άλλη εξήγηση! Κι αφήστε κάτι προβοκάτσια να λένε οτι αυτό οφείλεται στην διαφορετικότητα του καθενός και σε στατιστικά. Αυτά είναι μαλακίες! ΜΑΖΕΣ! Ε, ΜΑΖΕΣ!"

...Μερικοι ανθρωποι είναι απλά μαλάκες.

10 years in Television

‘Οταν μου είπε ο Tyler να ψηφίσουμε για τις αγαπημένες σειρές της δεκαετίας ο φόβος μου για τις λίστες θέριεψε αλλά μετά σκέφτηκα οτι ειναι “’ολες οι σειρές που έχω δεί” από τότε που άρχισα να ξαναβλέπω τηλεόραση… χάρη στο internet. Η αρχή έγινε με το Smallville και το South Park που κατέβαζα με την τότε ISDN σύνδεση μου.Έπειτα το Jeremiah, του Straczynski και μετά κάτι να γεμίζει το κενό μεχρι που είδα σειρά του Joss Whedon. With no further ado, οι αγαπημένες μου σειρές της δεκαετίας¨

20. Smallville. Μπορεί να βαράει το ψόφιο αλογό της τα τελευταια 5 χρόνια αλλά όσο να ‘ναι συμβολίζει την τηλεοπτική μου αφύπνιση.
19. Alias. Αυτός ο Ραμπάλντι στο λαιμό μου κάθεται…
18. 24. Ο Jack Bauer είναι ο Chuck Norris των 00s και αυτό φτάνει.
17. Dollhouse. Well, he’s still my master so…
16. Pushing Daisies. Κράτησε τόσο λίγο,..
15. Venture Bros. Καινούργια σχετικά προσθήκη στην καρδιά μου αλλά έκανε δυναμική είσοδο.
14. 30 Rock. Σε μια εποχή χωρίς Arrested, ήρθε να κάνει ό,τι μπορούσε.
13. The Office. US. Το UK δεν το είδα τελικά ποτέ.
12. Freaks and Geeks. Γιατί έδωσε τον τόνο σε όλη την δεκαετία.
11. The West Wing. The Sorkin Years
10. Doctor Who. Άλλες φορές με απογοητεύει φοβερά, άλλες φορές το ΛΑΤΡΕΥΩ! Αλλά πάντα, πάντα δεν κρατιέμαι να δώ το επόμενο episode!
9. How I met your Mother. Το sitcom της δεκαετίας.
8. Veronica Mars. “Η νέα μας Buffy”
7. Fullmetal Alchemist. Όταν λέω οτι είναι απο τις καλύτερες σειρές που έχω δει, το εννοώ.
6. Lost. Ε, είναι το Lost.
5. Battlestar Galactica. Ποιος θα το φανταζόταν οτι ένα remake ενος cheesy 80s franchise θα έφτανε τόσο ψηλά.
Και τέλος, οι τέσσερις σειρές που δεν με απογοήτευσαν ποτέ. There will be Whedons.
4. Angel.
3. Firefly.
2. Arrested Development.
1. Buffy, the vampire slayer. Γιατι όλα τα άλλα είναι beneath her.

New Obsessions: The Venture Brothers

Το Venture Brothers είναι μια σειρά κινουμένων σχεδίων του Adult Swim του Cartoon Network που μετράει ήδη τρείς κύκλους (13 επεισοδια ο καθένας) με τον τέταρτο να έρχεται. Ασχολείται με τις περιπέτειες ενός πρώην παιδιού adventurer, τώρα αποτυχημένος σαραντάρης super-scientist με δυο γιούς και τον σωματοφύλακα του, σε εναν κόσμο γεμάτο super villains, monsters και λοιπούς κινηματογραφικούς και κομιξικούς κινδύνους.


Φαινομενικά, το Venture Bros. είναι ενας φόρος τιμής σε παλιές Hanna - Barbera σειρές όπως το Scooby Doo και, πολύ περισσότερο του Jonny Quest (του οποίου οι χαρακτήρες υπάρχουν μέσα στη σειρά, μεγαλωμένοι και κατεστραμένοι), καθώς και μια μεγάλη 'ενήλικη' παρωδία των silver age superhero και adventure comic books. Αλλά το awesomness της σειράς είναι οτι όχι μόνο δεν σταματάει στην παρωδία, γεμίζοντας τα επεισόδια με pop culture references, κάνοντας τα κατανοητά μόνο από τους μυημένους, αλλά βάζει την παρωδία σε δεύτερη μοίρα, φτιάχνοντας ένα ολόδικο του universe γεμάτο δράμα και ολοκληρωμένο με ανάπτυξη χαρακτήρων και cliffhangers από season σε season.
Το pop-cult lore είναι εκεί αν το γνωρίζεις, αλλά η πραγματική σειρά βρίσκεται στη εξυπνάδα και την μοναδικότητα που προκύπτει από αυτό.

Εγώ πάντως αν και την ολοκλήρωσα εδω και ένα μήνα (twice!), ξαναβάζω σχεδόν καθημερινά τα επεισόδια (καμια φορα το ίδιο επεισόδιο δυο φορες τη μέρα) και τα ξαναβλέπω. Κατι που δεν έχω κάνει ποτέ με άλλη σειρά.

Introduction to TV series, by Than

Το να πεις σε καποιον "πρεπει να δεις αυτο αμα πραγματικα σου αρεσει να βλεπεις σειρες/ταινιες/διαβαζεις βιβλια κτλ ειναι τις περισσοτερες φορες λαθος αμα το καλοσκεφτεις. Ναι, μερικα πραγματα ειναι κλασικα αλλα πιστευω οτι μπορεις πχ να αρχισεις να βλεπεις ταινιες που εχουν βγει απο το 2000 και μετα και παλι να παρεις την ιδια παιδεια και ερεθισματα που θα επαιρνες αν εβλεπες τις παλιοτερες 'must' ταινιες. Επισης δεν μου αρεσει να "πιεζω" καποιον να δει κατι. Προτιμω να το αναζητησει και να το ανακαλυψει μονος του αν νιωσει οτι το χρειαζεται. Εξαλλου, παντα θα υπαρχει για καποιον κατι που θα επρεπε να δει. Εγω δεν εχω δει ποτε πραγματα που πια ειναι common sense οτι ειναι αριστουργηματα, οπως το The Wire ή το Shield.

Παρολα αυτα, επειδη βλεπω στους τριγυρω γνωστους μου να γεννιεται η αγαπη για σειρες, θα ηθελα να κανω μια παρουσιαση των σειρων που εκαναν εμενα να αγαπησω την τηλεοραση και τους λογους για τους οποιους πιστευω οτι καποιος θα επρεπε να δει.


Buffy The Vampire Slayer
DUH, απο που αλλου θα αρχιζα? Η Buffy ειναι μια σειρα που ποτε μου δεν πιεσα καποιον να δει (οπως πχ πιεζα για το Firefly). Ειναι κατι που ξερω οτι δεν θα αρεσει σε ολους ακομα κι αν καταλαβουν τα καλα που εχει προσφερει. Και η αληθεια ειναι οτι στον κοσμο του Lost, του Heroes και του HBO η Buffy δεν εχει πολλα καινουργια πραγματα να προσφερει. Τι κι αν αυτη η σειρα αλλαξε την τηλεοραση για παντα και ο,τι καλο βλεπουμε σημερα δεν θα υπηρχε αν δεν ηταν αυτη? Το θεμα ειναι οτι υπαρχουν.

Αλλα παραμενει μια καταπληκτικη σειρα οπως και να εχει. Ο whedon ειναι ο master μου, οχι επειδη αλλαξε την τηλεοραση αλλα επειδη αλλαξε τον τροπο που εγω βλεπω τηλεοραση, τον τροπο που σκεφτομαι και τον τροπο που δημιουργω. Γιατι μεσα απο την Buffy εμαθα τι σημαινει να γραφεις καλα. Μου εδειξε πως γινεται μεσα απο μια σειρα να πονας απο τα γελια, να πλανταζεις απο τα κλαματα και να σου φευγουν οι γαμημενες σου καλτσες απο την ιδιοφυια της.

Η απαντηση των περισσοτερων ειναι συνηθως "Ναι ρε φιλε αλλα 7 seasons?"
Πρωτα απ' ολα δεν ειναι 7. Ειναι 8 μαζι με το comic και ειναι 13 μαζι με τις 5 του Angel (που, ναι. Οταν μιλαω για Buffy παει πακετο και με το Angel)
Και, ακουστε το απο καποιον που απεχθανοταν την Buffy μεχρι να κατσει να δει: Αξιζουν καθε δευτερολεπτο.

Arrested Development
Οκ. Εισαι ανθρωπος με good sense of humor, εισαι ανθρωπος εξυπνος και σου αρεσει γενικα η κωμωδια και να γελας. Ε, δεν καταλαβαινω γιατι δεν εχεις ακομα δει AD.
Ισως επειδη δεν ξερεις οτι μιλαμε για μια απο αυτες τις σειρες που βγαινουν καθε 10 χρονια για να μεινουν για παντα στην ιστορια. Μιλαμε για μια σειρα που σε κανει να αισθανεσαι εξυπνος μονο και μονο επειδη επιασες το αστειο. Μια σειρα που καταφερε να μεινει στον αερα τρια χρονια (ενω δεν την εβλεπε κανενας) μονο και μονο επειδη ειχαν ξεκολωθει να τις δινουν ολοι βραβεια.
Απο την στιγμη που σταματησε το AD, οι κωμικες σειρες κρινονται με βαση αυτο. Υπαρχουν δυο καλες κωμωδιες αυτη τη στιγμη. Το How I Met Your Mother που ειναι το κλασικο Friends-esque sitcom και το 30 Rock της Tina Fey. Το πρωτο ειναι ενα πολυ καλο sitcom. Το δευτερο, στις καλες στιγμες του ειναι ο,τι πιο αστειο μπορεις να δεις. Στις καλυτερες στιγμες του, αγγιζει το Arrested Development.

Δυομισι seasons ειναι βρε αδερφε. 53 20λεπτα επεισοδια. Δινεις μονο 18 ωρες απο τον χρονο σου και κερδιζεις μια μοναδικη διασταση στο humor. Αν εισαι αρκετα εξυπνος να το πιασεις.

Fullmetal Alchemist
Τωρα περασαμε στα Anime και ειναι ενας δυσκολος τομεας. Anime βλεπει ο καθενας για εντελως δικους του λογους και οσοι δεν βλεπουν, δεν βλεπουν. Period.
Εγω δεν βλεπω anime. Βλεπω σειρες. Σαν anime δεν ξερω που στεκεται. Ειμαι σιγουρος οτι ο καθενας θα εχει να προτεινει ενα αλλο anime ('φιλε αμα σου αρεσε αυτο τοτε...') και μπορει το anime που θα προτεινει να εχει καλυτερη ιστορια, με καλυτερο σχεδιο, με περισσοτερο αιμα και με μεγαλυτερα βυζια, δεν αντιλεγω. Αλλα δεν το συγκρινω με αλλα anime. Το υπολογιζω σαν μια animated σειρα, και ως τετοια ειναι εκπληκτικη. Με χαρακτηρες που μεγαλωνουν, με πλοκη που δεν ξεφευγει απο τα ορια που τις θετει το universe της και με καταπληκτικο soundtrack που δακρυζω καθε φορα που το ακουω.

Human Giant

Λατρευω το Human Giant, την sketch comedy σειρα του MTV που βρισκεται στον δευτερο κυκλο της. Ειναι το Kids in the Hall της εποχης μας, γεματο με πρωτοτυπο και original humor. Τα επεισοδια ειναι λιγα και δυσκολο να τα βρεις αλλα ευτιχως το youtube και το site τους ειναι γεματο με clips.

Δειτε αυτο απο το προϊγουμενο episode.

Lost rocks

Για τον εναν ανθρωπο που ζει βαθια μεσα στις σπηλιες και δεν ξερει οτι το Lost επιστρεφει σημερα (αλλα για καποιο λογο εχει net και βλεπει το blog μου), οριστε το videaκι με το νεο theme song της σειρας.

TV substitute

Και αφου η απεργια του Writers Guild of America καλα κρατει, το μηλο της εριδος αυτης, το interweb ντε, φροντιζει να μας κραταει συντροφια μεχρι να επιστρεψουν οι αγαπημενες μας σειρες. Μετα το αλμα λοιπον, μερικα απο τα καλυτερα TV related videos αυτων των ημερων.

Και ενω το Daily show μαζι με τον Jon Stewart βρισκεται σε παυση, οι writers του (ή τουλαχιστον ενας απο αυτους) συνεχιζει να μας διασκεδαζει και να εξηγει σε οσους βρισκονται σε αλλο τηλεοπτικο πλανητη αυτες τις μερες, γιατι γινεται ολος αυτος ο σαματας.



Το 24 μπορει να εγινε postponed μεχρι να ληξει η απεργια, αλλα στην Ιαπωνια που βρισκονται πιο πισω σε σεζονς, εχουν ακομα αρκετο Jack Bauer να δουν. Επισης, για καποιο λογο που μονο οι Ιαπωνες αυχαριστιουνται, εχουν και ολοδικο τους '24 theme song'
"Ore wa Jack Baueh"



Μιλωντας για το 24, σκεφτηκατε ποτε πως θα ηταν η ζωη του χωρις την συγχρονη τεχνολογια να τον πλαισιωνει? Τα παιδια στο Collegehumor.com το σκεφτηκαν και εφτιαξαν τον 1994 unaired pilot.

Manic Monday

Σε περιπτωση που δεν το ξερετε ή δεν το εχετε καταλαβει ως τωρα, βλεπω πολλες σειρες. Και φετος, η Δευτερες ειναι μερα γιορτης για τους φιλους της Αμερικανικης TV. Σε αντιθεση με αλλες μερες που υπαρχουν δυο - τρεις σειρες που με ενδιαφερουν, την Δευτερα γινεται χαμος. Μετρηστε:
Απο τις σειρες που συνεχιζουν εχουμε Heroes, How I met your Mother, Weeds και, αντε και το Prison Break (που εχω να δω την μαλακια απο το season 2 αλλα ακομα την μαζευω ελπιζοντας να την δω καποια στιγμη).
Απο τις καινουργιες τωρα, Εχουμε το Chuck, Journeyman, Aliens in America, Californication και μια αηδια sitcom που ονομαζεται The Big Bang Theory και ειπα να συνεχισω να το παρακολουθω γιατι χρειαζομαι και μια - δυο σειρες που μπορω να βαζω να παιζουν στο background οσο κανω αλλες δουλειες. Ε, βαλτε σε ολες αυτες και τα καθημερινα Daily Show και Colbert Report και φτανουμε τις 11 σειρες μεσα σε μια μερα. Αν βαλουν και το Lost Δευτερα οπως ακουγεται οτι ισως κανουν, οι νυχτες τις Τριτης (χρειαζεται μια μερα μεχρι να... φτασουν απο Αμερικη εδω) θα ειναι ενα ατελειωτο Nerdrection.

Φυσικα δεν θα παραμεινουν τοσες για ολο το χειμωνα μιας και πολλες απο αυτες θα τελειωσουν συντομα (στο Weeds πρεπει να εχουν μεινει αλλα 4 επεισοδια και καπου εκει πρεπει να ειναι και το Californication) αλλα για την ωρα ειναι η αγαπημενη μου μερα.

Dealing with fools

Και καθως το Eye in the sky απο Alan Parson Project παιζει για πολλωστη φορα στο repeat playlist του winamp, σας ενημερωνουμε για το τι συμβαινει τις τελευταιες μερες στον κοσμο σας.
Το Colbert Report της 18-09 ηταν απο τα πιο αστεια της χρονιας, καθως ειχε το follow up της ηττας του Colbert και απο τα φετινα Emmys. Ακομα και η Susan Sarandon εδωσε μια πολυ διασκεδαστικη συνεντευξη.

Και ενω καποιοι μετατρεπουν τα μαλλια του Beethoven σε διαμαντια, το Heroes ξεκιναει την ερχομενη Δευτερα και το teaser ειναι εδω για να μας ξεσηκωσει (και ισως να μας δωσει και μερικα spoilers. Προσοχη.)



ΟΚ, το επομενο μιλαει απο μονο του.








































Ειναι ενα Darth Vader costume για σκυλους.

"I'm so blogging this!"

Bah! Ακομα δεν βρηκα την ευκαιρια να χρησιμοποιησω αυτη τη φραση σε κουβεντα. Ισως επειδη δεν εκανα και πολλα αυτες τις μερες.
Anyhow, χθες παρακολουθησα τα Εmmys και ειχε αρκετες καλες στιγμες. Για τα βραβεια μπορειτε να διαβασετε εδω. Προσωπικα χαρηκα για:

Terry O'Quinn για Best supporting actor, γιατι καλιο αργα παρα ποτε.

30 Rock για Best comedy series, γιατι λατρευω Tina Fey και γιατι ειναι απο τις πιο αστειες φρεσκες σειρες εκει εξω αυτη τη στιγμη.

Daily Show για Best variety series γιατι... ε, ειναι ο Jon Stewart.

The Office ('Gay witch hunt') για Best writing σε comedy γιατι ο,τι και να κερδιζε το The Office θα χαιρομουν.

Ricky Gervais για Best comedy actor. Yay! Go Gervais! Ακομα γελαω με το Patrick Stewart episode. Επισης, μοναδικες στιγμες χαρας απο τους Stewart, Colbert και Carell.

Κατα τ'αλλα, χαρηκα για την Katherine Heigl. Οχι τοσο για το βραβειο της αλλα που την ειδα. You see, δεν βλεπω Gray's Anatomy και ακομα δεν εχω δει το Knocked Up οποτε ηταν η πρωτη φορα που ερχομαι σε επαφη με το υπεροχο χαμογελο της. Αλλα δεν θα ειναι η τελευταια.
Κριμα για την ηττα της Mary Louise Parker μιας και οχι μονο ειναι καταπληκτικη ηθοποιος αλλα και επειδη το Weeds μεσα στο καλοκαιρι εγινε απο τις αγαπημενες μου σειρες.
Περιμενω να δω το rant του Colbert για την καινουργια του ηττα απο αρχαιο μουσικο.
Τελος, ειμαι σιγουρος οτι αξιζει οτι πηρε το Sopranos αλλα μιας και ποτε δεν ασχοληθηκα μαζι του δεν μπορεσα να μοιραστω τη χαρα τους. Θα προτιμουσα αλλα αγαπημενα shows για μερικες κατηγοριες.

Enterprise is offensive...

...Σε σημεια που δεν θεωρουσα μεχρι τωρα πιθανο να προσβληθω.

Γενικα δεν ειμαι μεγαλος fan του Star Trek. Λιγο η παπαροεπιστημη του, λιγο η ακραια ουτοπικη αφελεια του και λιγο το ολο trekkie thing με κρατησαν οσο το δυνατον πιο μακρια απο αυτον τον κοσμο.

Τελευταια ομως, και για λογους που δεν κατανοω ουτε ο ιδιος απολυτα, αρχισα να βλεπω το Enterprise. Υπεθεσα οτι, επειδη ειναι πιο προσφατο και αρχιζει τα πραγματα απο την αρχη, οτι θα ειχε και ενα πιο... οριμο γραψιμο απο πισω. Ισως... ισως να θελησαν να ερθουν σε επαφη με την τηλεοραση του σημερα και να ειχε και διαμορφωση χαρακτηρων ακομα ακομα.
Αλλα του κάκου.

Μετα απο μια καλη ιδεα του φιλου μου, Dark Tyler απο το US TV, εβαλα να ξαναδω και ολες τις Star Trek ταινιες ωστε οταν βγει η καινουργια απο τον JJ Abrams να ειμαι προετοιμασμενος. Ε, και μιας και ειχα μπει στο ολο Star Trek theme, κατεβασα και δυο - τρια απο τα αγαπημενα μου episodes της original σειρας. (το next generation το παρακολουθουσε πριν λιγους μηνες ενας φιλος και ειχα χαζεψει μερικα επεισοδια μαζι του, οποτε το εχω προσφατο στη μνημη.)


Αυτο που ανακαλυψα λοιπον ειναι οτι η original σειρα, φτιαγμενη σε μια πιο αθωα επιστημονικα εποχη, οπου το science fiction ειχε ως σκοπο να σε κανει να ονειρευτεις και οχι να νιωσεις πιο εξυπνος, ειναι πολυ διασκεδαστικη μεσα στην αφελεια της. Και, truth be told, δε νομιζω ποτε να πηραν τον εαυτο τους πιο σοβαρα απ' οτι φαινεται.

Οι ταινιες, αρχιζοντας φυσικα να μετραμε απο το Wrath of Khan, ειναι εξαιρετικες μεσα στα Star Trek πλαισια. Ναι, υπαρχουν ολα τα ενοχλητικα στοιχεια του Star Trek universe μεσα, αλλα υπαρχει και ενας απιθανος Kirk. Υπαρχει ενα πηγαιο humor, υπαρχει μια καταπληκτηκη χημεια αναμεσα στο πληρωμα του Enterprise και για πρωτη φορα σε Star Trek σειρα (αν παρουμε τις ταινιες ως mini-series) υπαρχουν επιπτωσεις που μενουν για περισσοτερο απο 40 λεπτα.

Οσο για το Enterprise... Δεν ειναι η procedural του φυση αυτο που με ενοχλει, ουτε η επιστημονικη αφελεια του, ουτε το γεγονος οτι αντι να προσπαθησουν να κανουν κατι καλυτερο σε αυτο το συμπαν, απλα αντεγραψαν τις παλιες σειρες σε μια εποχη που δεν τους ταιριαζει. Μακαρι να ηταν αυτα αλλα, δυστυχως αυτο που με ενοχλησε ηταν η ηθικη του.

Οταν αρχισα να το βλεπω ειχα πει οτι για καποιο λογο ο Scott Bakula μου θυμιζε τον Bush και τελικα δεν ηταν τυχαια η παρομοιωση. Το πληρωμα του πρωτου Enterprise λοιπον ειναι σε μια αποστολη να γνωρισουν νεους πολιτισμους και νεες κουλτουρες και να προσπαθησουν οσο μπορουν να μην τις επηρεασουν, αποτυγχανωντας παταγωδως σε καθε επεισοδιο!
Καθε φορα, μας θυμηζουν το ποσο ανοιχτο μυαλο πρεπει να κρατανε και το ποσο πρεπει να αποδειξουν οτι οι ανθρωποι ειναι ετοιμοι για μια τετοια αποστολη και μετα περναν τις μερες τους με το να χωνουν την μυτη τους σε καθε πολιτισμο που βρισκουν! "Εμεις στη Γη δεν θα καναμε ποτε αυτο" και "Εμεις στη Γη εχουμε ενα ρητο" Και οποτε καποιος λεει "Δεν ειστε στη Γη, γαμωτο¨ συνηθως ειναι ειτε ο κακος, ειτε ο βαθια νυχτωμενος.

Και ΟΚ, δεν ειμαι πολυ της πολιτικης και κακα τα ψεμματα, πιο πιθανο μου φαινεται να ταξιδεψουμε καποτε στα αστρα και να εξαπλωνουμε την μικροαστικη Αμερικανικη ιδεολογια απο το να εχουμε την ουτοπικη 'χωρις πολεμους, φτωχεια και αναγκης χρηματων' κοινωνια του Star Trek.
Αυτο που πραγματικα με ενοχλει πολυ απλα ειναι οτι αυτοι οι ανθρωποι δεν μου φαινονται πολυ εξυπνοι για να εχουν αυτη τη θεση. Ε δεν μπορει ρε φιλε αυτος ο ανθρωπος να ειναι chief engineer σε ενα αστροπλοιο με σκοπο την ανακαλυψη νεων πολιτισμων και να σπαταλαμε ενα ολοκληρο επεισοδιο να τον βλεπουμε να μην μπορει να δεχτει καποιον να ειναι πολυγαμικος και να μην τον ενοχλει αν η γυναικα του την πεφτει σε αλλους. 'Η το να χαλαει τον κοσμο επειδη μια κοινωνια εχει σκλαβους, οταν 150 χρονια πριν (στο timeline του Star Trek, 50 στο δικο μας) ειχαμε και μεις!

Το Enterprise ειναι η Αμερικη του σημερα και ο captain Archer ειναι ο Bush. Και μαλιστα, με εναν τροπο καθολου καυστικο η κριτικο σαν του Battlestar Galactica. Απλα, "Ετσι ειμαστε εμεις οι Humans"
Και αν ο Archer ειναι ο Bush, Ο James Kirk του Shatner ειναι ο Theodore Roosevelt. Και αυτος θα επιβληθει εκει που πρεπει. Και αυτος θα σπασει τους κανονες. Αλλα δεν θα το κανει γιατι πιστευει οτι η ηθικη του ειναι ανωτερη των αλλων. Θα οδηγηθει βαση των συναισθηματων του γιατι αυτο ηταν καποτε το mission statement της σειρας. Καποτε, η σκληρη λογικη των Vulcans ερχοταν σε αντιθεση με τους free spirited humans, και στο τελος ακομα και ο Dr. Spock δηλωνει οτι η λογικη ειναι η αρχη της σοφιας, οχι το τελος. Στο Enterprise, η σκληρη λογικη της T'Pol ειναι... απλα το ανθρωπινο common sense που παντα ο Archer επιλεγει να αγνοει.

By the way, στην παραπανω αναλογια, ο Picard του Next Generation ειναι απο αυτους τους Αμερικανους προεδρους που δεν εκαναν ποτε τιποτα το σημαντικο για να μεινουν στην ιστορια. Ο Garfield ας πουμε.
Ασημαντος.