dergi deneyimi ve minik ütü

Bir önceki yazımda bahsettiğim dergiden diktim bu elbiseyi. Evet. dikiş payı içinde kalıpların. Bu derginin kalıplarının büyük olduğunu belirten arkadaşlar, muhtemelen bu hususu gözardı etmişler. Dikiş payı içinde olunca kalıba sıfır konumda kesilecek tabii ki kumaş. 

Modellerinin düzgün ve klasik olmasından dolayı beğenmiştim dergiyi. Kalıplar da güzel. 1.68 boy için çizilmiş olmasına rağmen, Burda dergisindeki gibi neredeyse bele kadar inen kol oyuğu veya yaka açıklığı yok bu kalıpta. Edepli yani...Edepli elbise kavramını bundan 10-15 yıl önce, pantalonların çok revaçta olup çalışan kadınlara göre elbise bulmanın imkansıza yakın olduğu zamanlarda, günlerce dolaştığımda uydurmuş, nihayet bulabildiğim edepli elbiseyi uçarcasına kapıp, ilk giydiğim gün yandan neredeyse beline kadar ve birleştirilemez yan yırtmacını fark etmiş, yine de birleştirip bir kaç kez giymiştim. Bir-iki yıl sonra elbise moda oldu, modeller çoğaldı tabii.

Kalıpta sadece öndeki göğüs penslerini 3 cm kadar yukarı aldım. Arka uzun penslerin dikişini yapmadım. Prova sonucuna göre yapabilirim. Cepleri kumaşın arka yüzünden çalıştım ancak mutfak önlüğü gibi görününce söktüm. Bir deneyim oldu. Şimdi diksem ufak tefek değişiklik yaparım kalıpta. 

Söktükten sonra

Dergideki tüm kalıplarda dikiş payı dahil mi emin değilim. Sanki aşağıdaki yazılarda bir açıklama var gibi. Simplicity kalıplarında açıklama İngilizce olduğu için anlamak kolaydı. Almanca bilen olsa da şu bölgenin tercümesini yapsa, ne güzel olur. 

Ha bir de, minicik bir ütü buldum. Tam istediğim gibi. Sap kısmını, biraz yüklenince kırdım sanırım. Yine de çok güzel ütülüyor. minicik yerleri bile ütüleyebiliyorum. 

Bir sonraki projem, 2 yaş için beyaz elbise olacak. Su damlası desenli kumaşın yeşilini de kızçeye bluz dikebilirim belki. Diğer renkli kumaşlar da ince pamuklu. Muhtemelen çocuk elbisesi olacaktır. 

Mutlu bir hafta sonu geçirmeniz dileği ile... 

dergiler

Yeni bir dergi keşfettim. Daha doğrusu üç ayda bir çıktığı söylenen ve Simplicity kalıplarını hayata geçiren bu dergiyi fark edeli fazla zaman olmadı.

Görüldüğü gibi daha oturaklı, giyilebilir modeller ve öneriler var dergide. Tabii ki dili Türkçe değil. Ancak açıklamalar, dikiş bilen kişinin rahatlıkla anlayabileceği şekilde, çizimlerle sunuluyor. Gerçi daha hiç kullanmadım ama iyi görünüyor. Sanırım sonraki ilk dikişim bu dergiden olacak.

Not: Simplicity kalıpları çoğunlukla dikiş paylı olarak basılıyor. Bu dergideki kalıpların dikiş paylı olup olmadığını anlayamadım bir türlü. Ölçümlerim, sanki paylı gibi.

Elimdeki üç dergide modeller bunlar:

Ankara'lılar bilir, Konur Sokak ile Yüksel Caddesinin kesiştiği köşede, çoğunlukla hukuk yayını, aynı zamanda dışarıda zengin yerli-yabancı dergi reyonu bulunan Turhan Kitabevi'ni. Dergileri ordan aldım.

bir etek ve yoğun günler

"Sade bir etek için post yazmak, hiç bir şey yazmamaktan iyidir" diyerek, neredeyse iki haftadır elimde sürünen eteği bitirip yayınlamaya karar verdim. 

Tek ayrıntısı belindeki dantel ama etek beni çok uğraştırdı. Önceki postumda yazmıştım, eteğin kalıbı bir garip diyerek. Kesmiş bulundum, hem de pli yapmadan, üstelik yırtmaç için pay bırakmadan. Nasıl giyecek kızçe, bunu onu da bilmem... Demiştim zaten çok sade giyiniyor diye.

Etek kemersiz olduğu, dantel dikmeyi de sonradan akıl ettiğim içindir ki, kemer kondurmak zorunda kaldım. Oysa fermuarını da dikmiştim çoktan. Kemer bandı mecburen agraf (kopça) ile kapanacak. (Dikisdersi Çiğdem agraf ile kopçanın birbirinden farklı olduğunu söylemişti yanılmıyorsam ama ben bilemedim, sanırım birisi daha ince ve uzun oluyor) Ben hepsine agraf derdim.

Neyse kemer bandı uydurmak o kadar zor oldu ki bir kaç kez sökmek zorunda kaldım. Yine bile içime sinmedi, artık yapacak bir şey yok, böyle giyilecek.

Günlerim yoğun ve yorgun geçiyor, nasıl yetiştireceğimi bilmediğim bir sürü iş beni bekliyor. Ben dikiş dikmek istiyorum amaa....