Φτάσαμε το μεσημέρι, με τον χειμωνιάτικο ήλιο να ξεπροβάλει δειλά.Περιμέναμε αυτό το μεσημέρι όλη την εβδομάδα.
Το είχαμε ανάγκη, το φως , την ενέργεια αλλά και το φαγητό του Μάκη!
Είχαμε τσιμπήσει το δόλωμα της θαλασσομακαρoνάδας που μας είχε ρίξει πριν μέρες!
Ο ήλιος κατάφερε και έλαμψε θαλερός...
και το θεϊκό πιάτο, ή μάλλον τα πιάτα, ζέσταναν το είναι μας!
Το είχαμε ανάγκη, το φως , την ενέργεια αλλά και το φαγητό του Μάκη!
Είχαμε τσιμπήσει το δόλωμα της θαλασσομακαρoνάδας που μας είχε ρίξει πριν μέρες!
Ο ήλιος κατάφερε και έλαμψε θαλερός...
και το θεϊκό πιάτο, ή μάλλον τα πιάτα, ζέσταναν το είναι μας!
Ο ήλιος αποσύρθηκε...τον ευχαριστήσαμε από τα βάθη της καρδιάς μας για το τέλειο μεσημέρι που μας χάρισε!
Τα σοκολατάκια με τους ξηρούς καρπούς και το κάρδαμο, κολασμένε Μάκη, ολοκλήρωσαν το τελευταίο γευστικό κενό που μας απέμεινε μέχρι το απόγευμα...
Μετά από ώρα κουβέντα με τον Βαγγέλη και το Μάκη, αδέλφια Γιάνταη, τα στομάχια μας επιβεβαίωσαν το πόσο ελαφριά είναι η κουζίνα τους αναζητώντας δεύτερο γύρο θαλασσομακαρονάδας!Φύγαμε με το ζόρι γιατί...
Γιατί...
Έλεος παιδιά!
Περισσότερα για το Γιάνταη εδώ!
... ... ...
