#16_สิบหก ตอนที่ 31 ทำไมไม่มองฉัน
readawrite.com/c/20d7063da197…
คีรินทร์ขยับตัวถอยตอนบรีแอลโน้มหน้าเข้ามาเหมือนอยากดูว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมเขาถึงเงียบ และ…
“โกรธเหรอคะ ฉันไม่ได้จะบังคับนะคะ แค่ถามเผื่อไว้เฉยๆ”
คีรินทร์โบกมือ ตอบเสียงเบา “ผมไม่ได้โกรธ”
“แล้วทำไมไม่มองฉัน”
นักเขียนนิยายรัก แต่มีหัวร้อนกับการเมืองเป็นบางทีค่ะ ถ้าอยากตามเฉพาะผลงาน ไปที่แฟนเพจได้น้า ☺️
- #16_สิบหก ตอนที่ 30 เดี๋ยวพี่ก็โต readawrite.com/c/ed72be800dbf… คีรินทร์หันขวับไปมองอัณณ์ที่อยู่ข้างหลัง เรียกเสียงลั่น “อัณณ์!” ทว่าคนที่กอดคออัณณ์อยู่ทำตาวาวใส่ คีรินทร์ถึงกับสะดุ้งตอนสบตาแม่เสือที่พร้อมปกป้องลูก รีบยิ้มแล้วเปลี่ยนน้ำเสียงที่ใช้พูดกับอัณณ์ “มันอร่อยมากเนอะ”
- ผู้ใหญ่อะไรกัน นักเขียนยังเล็กอยู่มากค่ะ...... >///< ป.ล. ทำเราอยากกินสังขยาไปด้วยเลย เจ้านั้นอร่อยมากจริงวันนี้คนในที่ทำงานเล่าให้ฟังตอนกินข้าว ว่าเขาซื้อปราการแสงจันทร์มาอ่าน เพราะดูละครแล้วติดอยากรู้ตอนจบ แล้วเขาก็วิจารณ์น้ำเสียงในการเล่าเรื่องว่าเนี่ยนักเขียนต้องเป็นผู้ใหญ่ใจดีมากแน่ๆ ก็เลยได้โอกาสอวดว่าเคยกินสังขยาของพี่อ้น … คือไม่มีอะไรเกี่ยวกับนิยาย 55555
- จะมีอีกเวฟหนึ่งคือหลังผ่านไปเดือนสองเดือนแล้ว เป็นจังหวะที่คิดขึ้นมาได้อีกว่า ไม่มีเขาอยู่ด้วยอีกต่อไปแล้ว "จริงๆ" เหมือนใจเพิ่งจะยอมรับได้ว่าความสูญเสียนั้นมันเกิดขึ้น "จริง" จุดนั้นก็หนักหนาสาหัส



