Discuswerpen
Het discuswerpen is een atletiekdiscipline, waarbij een lensvormige discus weggeslingerd wordt. De mannen werpen een discus met een massa van 2 kg en 220 mm middellijn, terwijl bij de vrouwen de discus 1 kg weegt bij een middellijn van 181 mm.[3] Bij junioren en masters wordt met andere gewichten geworpen.
Geschiedenis
[bewerken | brontekst bewerken]
Discuswerpen werd in de oudheid al beoefend door de Grieken, onder meer op de klassieke Olympische Spelen. De Griekse beeldhouwer Myron van Eleutherae maakte in de vijfde eeuw v.C. een beroemd standbeeld van een discuswerper (Diskobolos). De door de Grieken gebruikte discussen hadden geen standaardgewicht, waren van ijzer, steen, brons of lood en de massa varieerde van 1,35 tot 4,76 kg. Een heel enkele maal wordt nog weleens een wedstrijd gehouden met een klassieke discus van 4 kg en zonder de huidige roterende techniek – er wordt dan een sport bedreven van minstens 2700 jaar oud.
Deze sport wordt sinds 1896 op de eerste Olympische Spelen beoefend. Bij de vrouwen maakt dit onderdeel sinds 1928 deel uit van de Olympische Spelen.
Regels en materiaal
[bewerken | brontekst bewerken]De discus wordt geworpen vanuit een betonnen ring met een middellijn van 2,50 meter. Er rondom ligt een dunne, opstaande, metalen rand van enkele centimeters hoogte. Het betonnen oppervlak van de ring moet, zoals bij alle werpnummers, twee centimeter lager liggen dan de omringende bodem. De 'aanloop' bij het discuswerpen bestaat uit rotaties van de werper, die daarbij binnen de ring moet blijven. Om veiligheidsredenen is de ring omgeven door een werpkooi met een stevig net, die naar de werprichting een opening van 6 meter breedte heeft. Een worp is slechts dan geldig, wanneer de discus landt in een sector met een hoek van 34,92° (uitgezet vanuit het midden van de ring), en de werp(st)er, pas nadat de discus geland is, de ring vanuit de achterste helft op correcte wijze verlaten heeft.[3] De werpafstand wordt gemeten van de rand van de ring tot de meest dichtbije indruk die de discus in het veld maakt. Bij de meeste wedstrijden krijgt iedere werp(st)er drie pogingen, waarna de beste zes of acht atleten nog drie extra pogingen mogen doen. In meerkampen zijn drie worpen toegestaan en bij teamcompetities vier pogingen.
Een discus bestaat uit een houten of kunststof middendeel met daaromheen een vrij smalle metalen rand. In het midden zit vaak een schroef, met behulp waarvan afwijkingen in het gewicht kunnen worden gecorrigeerd. De discus moet tweezijdig symmetrisch zijn, wat betekent dat de vorm van bovenzijde en de onderzijde gelijk moet zijn. Bij de discus is qua maatvoering en vorm weinig variatie toegestaan, maar er is wel variatie in de gewichtsverdeling. Bij discussen voor topwerpers kan tot meer dan 90% van het gewicht in de rand van de discus zitten, terwijl dat bij eenvoudige discussen slechts zo'n 70% is.
Techniek
[bewerken | brontekst bewerken]Met het kogelslingeren en de draaitechniek van het kogelstoten heeft het discuswerpen als overeenkomst, dat werpers door een aantal draaien het werptuig zo veel mogelijk snelheid geven. Bij de huidige, bijna zonder uitzondering gebruikte techniek staat bij aanvang van de worp de werper met de rug naar de werprichting, terwijl bij de afworp de borst naar het veld wijst. Er wordt dus ongeveer anderhalve draai gemaakt, maar doordat de discus in het begin naar achteren wordt gehouden (dat doet de werper van het Griekse beeld ook al; zie verder foto 1 van de beeldserie van Rutger Smith), maakt de discus ruim 1 3/4 draai, dat is zo'n 650°.
Heel kort samengevat bestaat de techniek van een rechtshandige uit een pirouette op het linkerbeen (foto 2), een vlakke 'omsprong' waarbij springend van links (foto 3) op rechts (foto 4) in de werprichting wordt bewogen, daarna een pirouette op rechts (foto 4/5) om tot de afworppositie te komen (foto 6). Al die tijd wordt de discus achter gehouden om pas bij de afworp tot naast de atleet te worden gebracht. De afworp zelf gebeurt op schouderhoogte en met gestrekte arm.

- Meer in detail en met iets meer uitleg vanuit de biomechanica: zie weer de foto's van Rutger Smiths toenmalige persoonlijk record van 65,51 m (Nederlandse kampioenschappen atletiek 2005). De worp begint met het naar achteren brengen van de discus (foto 1) en de discus zal tot aan de afworp achter blijven. Er volgt dan een draai op de linkervoet, waarbij de linkerknie de beweging 'leidt', zoals op foto 2 nog te zien is. Tijdens deze draai maakt de werper zich breed, zie de houding van rechterbeen en -arm op foto 2. De draaisnelheid is betrekkelijk laag, maar door het breed maken levert die niet zo hoge rotatiesnelheid toch veel rotatiemoment op (dit 'moment' is zeg maar opgeslagen energie, die later weer benut kan worden). Tijdens de draai balanceert de werper op de linkervoorvoet en kleine balansverstoringen kunnen de worp later verpesten.
- Hoewel het discuswerpen duidelijk een roterende beweging is, is het tegelijk ook een rechtlijnige beweging. Dat betreft dan om te beginnen de omsprong die op foto 3/4 te zien is. Op foto 2 begint de werper al naar voren te vallen, op 3 wordt afgezet met de linkervoet en op foto 4 landt de werper op de rechtervoorvoet. Door met de achtergrond te vergelijken valt goed te zien, dat de schouders tijdens deze omsprong wel roteren, maar horizontaal nauwelijks verplaatst worden; de voorwaartse beweging zit vooral in onderlijf, benen en voeten. Voor de omsprong wordt bijna 2/3e van de werpring gebruikt. Het tweede deel van de rechtlijnige beweging volgt dan, een draai op de rechtervoet. Deze tweede draai is kleiner dan de eerste, ruim 1/3e deel van de werpring wordt daarvoor gebruikt, het ritme is dus groot-klein. Bij de tweede draai worden de benen dicht bij elkaar gebracht (foto 4/5), waardoor de rotatiesnelheid veel hoger wordt (benutten van rotatiemoment). De linkervoet wordt snel vlak tegen de rand van de werpring geplaatst, een precisiebeweging die niet altijd slaagt – bij plaatsing van de voet op de rand wordt de worp ongeldig verklaard.
- Op foto 5/6 staat de afworpfase. Bij de afworp wordt, zoals bij alle technische onderdelen van de atletiek, veel gebruikgemaakt van voorspanning. Het is gebleken, dat een spier het krachtigst is als die vlak voor een beweging even in tegengestelde richting gerekt wordt. Bij het discuswerpen gebeurt dit onder meer met de rompspieren: op foto 1 is er wat voorspanning om de eerste draai in te zetten, op foto 2/3 zijn schouder- en bekkenas parallel en is er geen voorspanning, vanaf foto 4 echter gaat de bekkenas vóór lopen op de schouderas en ontstaat er grote spanning in de romp. De romp wordt als het ware als een veer opgedraaid en die veerspanning wordt bij de afworp gebruikt om de schouderas snel weer gelijk te laten komen met de bekkenas (foto 6). Er ontstaat ook veel voorspanning in de borstspieren, vooral de grote borstspier. Bij foto 2 wordt de werparm tamelijk ontspannen opzij en iets naar achter gehouden, maar bij foto 3/4/5 haalt het lichaam de arm in en ontstaat er grote spanning op de borst. Die spanning veroorzaakt, dat de op zich al goed getrainde borstspieren in extra korte tijd de arm van achter (foto 5) naar opzij kunnen brengen (foto 6).
- Bij de afworp gaat de discus voorwaarts, maar ook enigszins omhoog. De component omhoog wordt goeddeels met de benen veroorzaakt: op foto 2/5 zit het lichaamszwaartepunt tamelijk laag, om pas in de laatste fase door strekking van vooral het linkerbeen omhoog te gaan. Voor de voorwaartse component geldt dat die het grootst is als de discus zo ver mogelijk naar buiten afgeworpen wordt, zo ver mogelijk van de draaiingsas van de werper dus. Foto 6 laat zien waar de as van de werper zit: van linkervoorvoet naar linkerschouder. Alles draait om die as, ook de romp, de discus zit daar ver vandaan en zo verkrijgt de discus de hoogste snelheid.
- Bij de afworp bestaan er twee varianten. Bij de ene wordt de linkervoet stevig op de grond gehouden tot de discus weggevlogen is. Het idee hierachter is dat voor een beweging een vast punt nodig is, dat er tegen de grond afgezet moet worden. Bij de andere variant heeft de linkervoet niet of nauwelijks meer contact met de grond op het moment van de afworp, zoals op foto 6 te zien is. Het biomechanische nadeel hiervan is, dat actie van discus+arm een reactie de verkeerde kant op geeft in de rest van het lichaam, maar omdat het ding in actie weinig massa heeft in vergelijking met het reagerende ding, wordt dit nadeel op de koop toe genomen. De sprongafworp is wat dynamischer en voor een deel van de werpers de geschikste manier om de grootste afstanden te werpen.
- Bij 'werpen' denkt men aan acties van de armspieren, maar bij het discuswerpen doen die eigenlijk niets! Het discuswerpen is een beweging van het hele lijf, waarbij de beweging van onder naar boven verloopt. Eerst zorgen de voeten voor de meeste actie, dan komen heup, romp en ten slotte de borst. De arm is niet meer dan de noodzakelijke slinger. Wel geldt dat de lengte van de slinger van belang is. Werpers hebben lange armen en er wordt wel gezegd, dat bij topwerpers een centimeter meer naar buiten afwerpen een winst van een halve meter oplevert.
Vlucht
[bewerken | brontekst bewerken]
Een interessante uitdaging voor discuswerpers is om de discus te laten 'vliegen'. Een slordig afgeworpen discus gaat fladderen, vangt veel wind en komt daardoor niet ver, terwijl goede werpers juist gebruikmaken van de luchtweerstand om extra verre afstanden te bereiken. Bij de afworp wordt er namelijk voor gezorgd, dat de discus snel om een verticale as roteert en dat de discus zodanig helt, dat de lucht tegen de onderkant van de discus komt gedurende een groot deel van de vlucht. De rotatie zorgt ervoor, dat de discus tijdens de vlucht lang dezelfde ligging behoudt (gyroscopisch effect) en de luchtstroom tegen de onderkant 'blaast' de discus iets omhoog. Discuswerpers zijn dan ook de enige atleten die heel graag tegenwind hebben. Bij een goede techniek wordt de discus 'op de wind gelegd' en dat levert meters voordeel op (aerodynamisch effect). Dit verklaart ook waarom professionele discussen veel gewicht in de metalen rand hebben, het gyroscopisch effect is dan groter en de discus kan verder vliegen bij een perfecte afworp; omgekeerd geldt echter ook dat iedere afwijking van de ideale afworp met zo'n discus meer nadeel oplevert. Het zal duidelijk zijn, dat optimaal gebruik kunnen maken van de aerodynamische eigenschappen van een discus zeer veel training vereist.
Continentale records
[bewerken | brontekst bewerken]| Continent | Geslacht | Prestatie | Atleet | Land | Datum | Plaats |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Afrika | M | 70,32 m | Frantz Kruger | 26 mei 2002 | Salon-de-Provence | |
| V | 64,96 m | Chioma Onyekwere | 15 april 2023 | Ramona | ||
| Noord- en Midden-Amerika |
M | 72,45 m | Sam Mattis | 9 april 2026 | Ramona | |
| V | 73,52 m | Valarie Allman | 12 april 2025 | Ramona | ||
| Zuid-Amerika | M | 70,29 m | Mauricio Ortega | 22 juli 2020 | Lovelhe | |
| V | 65,34 m | Andressa de Morais | 26 juni 2019 | Leiria | ||
| Azië | M | 69,32 m | Ehsan Hadadi | 3 juni 2008 | Tallinn | |
| V | 71,68 m | Xiao Yanling | 14 maart 1992 | Peking | ||
| Europa | M | 75,56 m (WR) | Mykolas Alekna | 13 april 2025 | Ramona | |
| V | 76,80 m (WR) | Gabriele Reinsch | 9 juli 1988 | Neubrandenburg | ||
| Oceanië | M | 74,78 m | Matthew Denny | 13 april 2025 | Ramona | |
| V | 69,64 m | Dani Samuels | 13 augustus 2017 | Londen |
Bijgewerkt: 2 augustus 2026
Top tien aller tijden
[bewerken | brontekst bewerken]Mannen
[bewerken | brontekst bewerken]| Rang | Afstand (m) | Atleet | Land | Datum | Plaats |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 75,56 | Mykolas Alekna | 13 april 2025 | Ramona | |
| 2 | 74,78 | Matthew Denny | 13 april 2025 | Ramona | |
| 3 | 74,08 | Jürgen Schult | 6 juni 1986 | Neubrandenburg | |
| 4 | 74,00 | Steven Richter | 9 april 2026 | Ramona | |
| 5 | 73,88 | Virgilijus Alekna | 8 maart 2000 | Kaunas | |
| 6 | 73,38 | Gerd Kanter | 4 september 2006 | Helsingborg | |
| 7 | 72,61 | Kristjan Čeh | 9 april 2026 | Ramona | |
| 8 | 72,45 | Sam Mattis | 9 april 2026 | Ramona | |
| 9 | 72,01 | Ralford Mullings | 16 augustus 2025 | Ramona | |
| 10 | 71,88 | Lawrence Okoye | 11 april 2026 | Ramona |
Bijgewerkt: 10 oktober 2026
Vrouwen
[bewerken | brontekst bewerken]| Rang | Afstand (m) | Atlete | Land | Datum | Plaats |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 76,80 | Gabriele Reinsch | 9 juli 1988 | Neubrandenburg | |
| 2 | 74,56 | Zdeňka Šilhavá | 26 augustus 1984 | Nitra | |
| Ilke Wyludda | 23 juli 1989 | Neubrandenburg | |||
| 4 | 74,08 | Diana Sachse-Gansky | 20 juni 1987 | Karl-Marx-Stadt | |
| 5 | 73,84 | Daniela Costian | 30 april 1988 | Boekarest | |
| 6 | 73,52 | Valarie Allman | 13 april 2025 | Ramona | |
| 7 | 73,36 | Irina Meszynski | 17 augustus 1984 | Praag | |
| 8 | 73,28 | Galina Savinkova | 8 september 1984 | Donetsk | |
| 9 | 73,22 | Tsvetanka Khristova | 19 april 1987 | Kazanlak | |
| 10 | 73,10 | Gisela Beyer | 20 juli 1984 | Berlijn |
Bijgewerkt: 10 oktober 2026
Wereldrecordontwikkeling
[bewerken | brontekst bewerken]Mannen
[bewerken | brontekst bewerken]| Afstand | Naam | Land | Datum | Plaats |
|---|---|---|---|---|
| 47,58 m | James Duncan | 27 mei 1912 | New York | |
| 47,61 m | Thomas Lieb | 14 september 1924 | Chicago | |
| 47,89 m | Glenn Hartranft | 2 mei 1925 | San Francisco | |
| 48,20 m | Bud Houser | 2 april 1926 | Palo Alto | |
| 48,77 m | Hans Hoffmeister | 22 juli 1928 | Gelsenkirchen | |
| 49,90 m | Eric Krenz | 9 maart 1929 | Palo Alto | |
| 49,94 m | Eric Krenz | 17 mei 1930 | Stanford | |
| 51,03 m | Eric Krenz | 17 mei 1930 | Palo Alto | |
| 51,73 m | Paul Jessup | 23 augustus 1930 | Pittsburgh | |
| 52,20 m | Harald Andersson | 25 augustus 1934 | Oslo | |
| 52,42 m | Harald Andersson | 25 augustus 1934 | Oslo | |
| 53,10 m | Willy Schröder | 28 april 1935 | Maagdenburg | |
| 53,26 m | Archibald Harris | 20 juni 1941 | Palo Alto | |
| 53,34 m | Adolfo Consolini | 26 oktober 1941 | Milaan | |
| 54,23 m | Adolfo Consolini | 14 april 1946 | Milaan | |
| 54,93 m | Robert Fitch | 8 juni 1946 | Minneapolis | |
| 55,33 m | Adolfo Consolini | 10 oktober 1948 | Milaan | |
| 56,46 m | Fortune Gordien | 9 juli 1949 | Lissabon | |
| 56,97 m | Fortune Gordien | 14 augustus 1949 | Hämeenlinna | |
| 57,93 m | Sim Iness | 20 juni 1953 | Lincoln | |
| 58,10 m | Fortune Gordien | 11 juli 1953 | Pasadena | |
| 59,28 m | Fortune Gordien | 22 augustus 1953 | Pasadena | |
| 59,91 m | Edmund Piatkowski | 14 juni 1959 | Warschau | |
| 59,91 m | Rink Babka | 12 augustus 1960 | Walnut | |
| 60,56 m | Jay Silvester | 11 augustus 1961 | Frankfurt am Main | |
| 60,72 m | Jay Silvester | 20 augustus 1961 | Brussel | |
| 61,10 m | Al Oerter | 18 mei 1962 | Los Angeles | |
| 61,64 m | Vladimir Troesenjev | 4 juni 1962 | Leningrad | |
| 62,45 m | Al Oerter | 1 juli 1962 | Chicago | |
| 62,62 m | Al Oerter | 27 april 1963 | Walnut | |
| 62,94 m | Al Oerter | 25 april 1964 | Walnut | |
| 64,55 m | Ludvík Daněk | 2 augustus 1964 | Turnov | |
| 65,22 m | Ludvík Daněk | 12 oktober 1965 | Sokolov | |
| 66,07 m | Ludvík Daněk | 7 juni 1966 | Long Beach | |
| 66,54 m | Jay Silvester | 25 mei 1968 | Modesto | |
| 68,07 m | Jay Silvester | 18 september 1968 | Reno | |
| 68,40 m | Jay Silvester | 18 september 1968 | Reno | |
| 68,40 m | Ricky Bruch | 5 juli 1972 | Stockholm | |
| 68,48 m | John van Reenen | 14 maart 1975 | Stellenbosch | |
| 69,08 m | John Powell | 3 mei 1975 | Long Beach | |
| 69,18 m | Mac Wilkins | 24 april 1976 | Walnut | |
| 69,80 m | Mac Wilkins | 1 mei 1976 | San José | |
| 70,24 m | Mac Wilkins | 1 mei 1976 | San José | |
| 70,86 m | Mac Wilkins | 1 mei 1976 | San José | |
| 71,16 m | Wolfgang Schmidt | 9 augustus 1978 | Berlijn | |
| 71,86 m | Joeri Doemtsjev | 29 mei 1983 | Moskou | |
| 74,08 m | Jürgen Schult | 6 juni 1986 | Neubrandenburg | |
| 74,35 m | Mykolas Alekna[4] | 15 april 2024 | Ramona | |
| 74,78 m | Matthew Denny[5] | 13 april 2025 | Ramona | |
| 74,89 m | Mykolas Alekna[6] | 13 april 2025 | Ramona | |
| 75,56 m | Mykolas Alekna[5] | 13 april 2025 | Ramona |
Vrouwen
[bewerken | brontekst bewerken]| Afstand | Naam | Land | Datum | Plaats |
|---|---|---|---|---|
| 27,39 m * | Yvonne Tembouret | 23 september 1923 | Parijs | |
| 27,70 m * | Lucie Petit | 14 juli 1924 | Parijs | |
| 28,325 m * | Lisette Petré[7][8] | 21 juli 1924 | Brussel | |
| 30,10 m * | Violette Gouraud-Morris | 4 augustus 1924 | Londen | |
| 30,225 m * | Lucienne Velu | 19 september 1924 | Parijs | |
| 31,15 m * | Marie Vidláková | 11 oktober 1925 | Praag | |
| 31,23 m * | Halina Konopacka | 10 mei 1925 | Warschau | |
| 33, 01 m * | Emilie Reuter | 13 mei 1926 | Frankfurt am Main | |
| 33,405 m * | Halina Konopacka | 21 juni 1925 | Warschau | |
| 34,15 m * | Halina Konopacka | 23 mei 1926 | Warschau | |
| 34,90 m * | Halina Konopacka | 8 augustus 1926 | Warschau | |
| 38,28 m * | Milly Reuter | 22 augustus 1926 | Braunschweig | |
| 38,34 m * | Milly Reuter | 22 augustus 1926 | Braunschweig | |
| 39,18 m * | Halina Konopacka | 4 september 1927 | Warschau | |
| 39,62 m * | Halina Konopacka | 31 juli 1928 | Amsterdam | |
| 39,76 m * | Jadwiga Wajs | 8 mei 1932 | Łódź | |
| 40,345 m * | Jadwiga Wajs | 15 mei 1932 | Pabianice | |
| 40,39 m * | Jadwiga Wajs | 16 mei 1932 | Łódź | |
| 40,84 m * | Grete Heublein | 19 juni 1932 | Hagen | |
| 42,43 m * | Jadwiga Wajs | 19 juni 1932 | Łódź | |
| 42,56 m * | Jadwiga Wajs | 3 mei 1933 | Pabianice | |
| 43,08 m * | Jadwiga Wajs | 15 juli 1933 | Królewska Huta | |
| 43,795 m * | Jadwiga Wajs | 11 augustus 1934 | Londen | |
| 44,19 m * | Jadwiga Wajs | 15 augustus 1934 | Brussel | |
| 44,34 m * | Gisela Mauermayer | 2 juni 1935 | Ulm | |
| 44,76 m * | Gisela Mauermayer | 4 juni 1935 | Neurenberg | |
| 45,53 m * | Gisela Mauermayer | 23 juni 1935 | München | |
| 46,10 m * | Gisela Mauermayer | 29 juni 1935 | Jena | |
| 47,12 m * | Gisela Mauermayer | 25 augustus 1935 | Dresden | |
| 48,31 m | Gisela Mauermayer | 11 juli 1936 | Berlijn | |
| 49,11 m | Nina Doembadse | 18 september 1939 | Moskou | |
| 49,54 m | Nina Doembadse | 29 oktober 1939 | Tbilisi | |
| 49,88 m | Nina Doembadse | 14 augustus 1944 | Moskou | |
| 50,50 m | Nina Doembadse | 29 augustus 1946 | Sarpsborg | |
| 53,25 m | Nina Doembadse | 8 augustus 1948 | Moskou | |
| 53,37 m | Nina Doembadse | 27 mei 1951 | Gori | |
| 53,61 m | Nina Romasjkova | 9 augustus 1952 | Odessa | |
| 57,04 m | Nina Doembadse | 18 oktober 1952 | Tbilisi | |
| 57,15 m | Tamara Press | 12 september 1960 | Rome | |
| 57,43 m | Tamara Press | 15 juli 1961 | Moskou | |
| 58,06 m | Tamara Press | 1 september 1961 | Sofia | |
| 58,98 m | Tamara Press | 20 september 1961 | Londen | |
| 59,29 m | Tamara Press | 18 mei 1963 | Moskou | |
| 59,70 m | Tamara Press | 11 augustus 1965 | Moskou | |
| 61,26 m | Liesel Westermann | 5 november 1967 | São Paulo | |
| 61,64 m | Christine Spielberg | 26 mei 1968 | Regis Breitingen | |
| 62,54 m | Liesel Westermann | 24 juli 1968 | Werdohl | |
| 62,70 m | Liesel Westermann | 18 juni 1969 | Berlijn | |
| 63,96 m | Liesel Westermann | 27 september 1969 | Hamburg | |
| 64,22 m | Faina Melnik | 12 augustus 1971 | Helsinki | |
| 64,88 m | Faina Melnik | 4 september 1971 | München | |
| 65,42 m | Faina Melnik | 31 mei 1972 | Moskou | |
| 65,48 m | Faina Melnik | 24 juni 1972 | Augsburg | |
| 66,76 m | Faina Melnik | 4 augustus 1972 | Moskou | |
| 67,32 m | Argentina Menis | 23 september 1972 | Constanța | |
| 67,44 m | Faina Melnik | 25 mei 1973 | Riga | |
| 67,58 m | Faina Melnik | 10 juli 1973 | Moskou | |
| 69,48 m | Faina Melnik | 27 september 1973 | Edinburgh | |
| 69,90 m | Faina Melnik | 27 mei 1974 | Praag | |
| 70,20 m | Faina Melnik | 20 augustus 1975 | Zürich | |
| 70,50 m | Faina Melnik | 24 april 1976 | Sotsji | |
| 70,72 m | Evelin Jahl | 12 augustus 1978 | Dresden | |
| 71,50 m | Evelin Jahl | 10 mei 1980 | Potsdam | |
| 71,80 m | Maria Petkova | 13 juli 1980 | Sofia | |
| 73,26 m | Galina Savinkova | 22 mei 1983 | Leselidze | |
| 73,36 m | Irina Meszynski | 17 augustus 1984 | Praag | |
| 74,56 m | Zdeňka Šilhavá | 26 augustus 1984 | Nitra | |
| 76,80 m | Gabriele Reinsch | 9 juli 1988 | Neubrandenburg |
- (en) Record lijsten voor mannen en vrouwen, World Athletics
- (en) Ranglijsten aller tijden van mannen en vrouwen, World Athletics
- Toelichting op de Atletiekunie.nl. Gearchiveerd op 3 maart 2012.
- ↑ Notities bij de 1920 discus-postzegels in het Olympisch Museum
- ↑ In november 2016 werd het record van 71,22 m van Ria Stalman ongeldig verklaard wegens dopinggebruik. Atletiekunie neemt Stalman Nederlands record af. Nederlandse Omroep Stichting (21 november 2016). Gearchiveerd op 26 april 2023.
- 1 2 Wedstrijdreglement TR art. 32 & 34. Atletiekunie.
- ↑ Na 38 jaar een nieuwe heerser: Litouwer Mykolas Alekna (21) verbetert wereldrecord in het discuswerpen, 15 april 2024, geraadpleegd op 29 juni 2025
- 1 2 Op hetzelfde veldje in Oklahoma verbetert discuswerper Alekna tweemaal eigen wereldrecord op nos.nl, 13 april 2025, geraadpleegd op 29 juni 2025
- ↑ Resultaten Oklahoma Throws Series World Invitational op worldathletics.org, geraadpleegd op 29 juni 2025
- ↑ Nieuw wereldrecord voor dames, Utrechts Nieuwsblad, 23 juli 1924
- ↑ (fr) Les Sports - en vitesse, Le radical, 23 juli 1924
Externe links
- (de) Website over het discuswerpen. Gearchiveerd op 17 december 2014.
- (en) All-time men's best discus throw
- (en) All-time women's best discus throw
