IX ÉPOCA
Amosando publicacións coa etiqueta Mauricio Ruiz. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta Mauricio Ruiz. Amosar todas as publicacións

19.8.08

La maldición de Portanet

ImageDándole vueltas a eso que, sin saber ni cómo ni por qué, pareció bueno a la Consellería de Ordenación del Territorio (por no personalizar) después de haberle parecido malo, se me vino a la cabeza una cosa que algunos han dado en llamar "la maldición de Portanet". Estarán ustedes pensando (o no) en lo de la Plaza de España.
¿Se acuerdan, verdad, de cuando Mauricio Ruiz "apatrullaba la ciudad" con la mirada serena para que los abigeos no se lucraran con el expolio de nuestros rebaños de cuernilargos? Es verdad que "apatrullaba" solo; pero "apatrullaba".

Entonces, los que querían hacerse amigos del gobernador del estado para que les dejase poner sus alambradas y acabar con los "horizontes lejanos", se las tenían tiesas con el "apatrullador" y no se atrevían a escupir fuera del caldero cuando se pasaban por el "saloon".
Pero, por detrás, en las penumbras que oferta el poder, los malos conspiraban para que el gobernador le retirase la placa de concejal a Gary-Mauricio-Cooper y poder campar por sus respetos. La historia nos dice que lo consiguieron. Mauricio, "sólo ante el ladrillo" que todo lo puede, hubo de retirarse a sus cuarteles de invierno a contemplar cómo los "suyos" mandaban todo lo trabajado a freír espárragos.
Ellos querían poner alambradas, ampliar el OK Corral de la Plaza de España y conseguir el monopolio de la extracción y el transporte de ladrillo en todo el Oeste. Y casi lo consiguen.
Pero, héteme aquí que, como pasa cuando se anda "fuchicando" en la tumba de los faraones, la tenebrosa sombra de algún sacerdote de Annubis surge para hacer visible la clásica maldición.
Así es que, cuando ya todos los obstáculos parecían removidos; cuando ya la conselleira, que antes había dicho no, se puso a decir "digo" donde había dicho "Diego", ahora me viene el semiólogo Pereira y sostiene que la vieja maldición de Portanet abarca a todo lo que linde con la Gran Vía. Y me lo explica:

Resulta que, siendo sheriff de la Fiel, Leal, Valerosa y Siempre Benéfica ciudad de Vigo don Rafael J. Portanet Suárez, y corriendo los últimos años de la década de los 60 del pasado siglo,Image epígonos de aquellos abigeos del far west vieron la tremenda extensión de pastos que había nada más traspasar la por entonces llamada Gran Vía del Generalísimo por su margen izquierda y la desearon para poner sus traicioneras cercas de alambre de espino.
Cantan los ciegos por las ferias del país que el sheriff y sus amigotes conspiraron para ocupar aquella franja de terreno baldío y ponerla a solares. Sólo se requería una simple recalificación que permitiera que los terrenos en barbecho pasaran de valer "cuatro" a valer "cuatro mil". Dicen también que el sheriff Portanet contaba con "carta blanca" del Gran Jefe Blanco, un paisano radicado en El Pardo (Madrid), que gobernaba el territorio con la férrea mano de un tal Camilo Alonso Vega, conocido en el Oeste como "don Camulo", porque era capaz de derribar a un regimiento de un "decreto-coz". Y se creció, claro.
Iba tan sobrado el sheriff que no se percató de que, una cosa es una cosa y otra cosa es otra; las cosas como son. Tiró entonces de pasquín colocado junto a las puertas batientes del saloon, y anunció que la margen izquierda del territorio conocido como Gran Vía pasaba a convertirse en sabrosísimos solares, y que las vacas se fueran a pastar a Oklahoma, vasto territorio virgen.
Algo hizo mal el sheriff, o se olvidó de hacer partícipe del descubrimiento de aquel yacimiento de ladrillos a algún pez gordo, porque el Gran Jefe Blanco no movió un dedo cuando un marshall decidió que los "descubridores" de aquel Eldorado eran unos tramposos que habían usurpado los títulos de propiedad a los honrados granjeros, a cambio de unos pocos centavos.
El caso es que, gracias a que había sido directamente "elegido" por el propio don Camulo, el sheriff se libró del traje a rayas y de compartir rancho con los Dalton en el trullo. Pero no así varios de sus pandilleros de la banda conocida como Corporación Municipal de Representación Terciaria (es decir, que eran "representantes" de los tres tercios en que nos dividían entonces: Familia, Municipio y Sindicato), que acabaron tras las rejas por una temporada.
Cuentan los más viejos del lugar que el sheriff Portanet, cabreado por haberse quedado con el culo al aire en su "jugada" inmobiliaria, lanzó una maldición sobre aquel territorio situado en la margen izquierda de la Gran Vía. Para asegurarse de la pervivencia de la maldición, el sherif chafado se hizo construir un gran depósito de carburante en lo más alto de la acera de enfrente, de cuyo glorioso pasado como "gasolinera de Portanet" (PS, rezaba el luminoso) nos queda hoy lo que conocemos como "gasolinera de la Plaza de España".

Fueron pasando los años y la maldición sobre "la margen izquierda" siguió su curso: costosos chalets de una burguesía más pendiente de limpiar de color rojo los números de sus cuentas bancarias que de prosperar repartiendo trabajo y riqueza, han quedado convertidos en guarderías, locales de copas con vocación de "cool", lavacoches a presión, intentos fallidos de restaurantes y fracasados (hasta ahora) intentos de volver a lo de recalificar aquellos prados y convertirlos en minas de ladrillos.
ImageHasta que, otra vez en las penumbras del poder local, los nuevos tentadores "cuenta naranja" de los sucesores de aquel sheriff de los 60, decidieron que todo era una patraña para asustar a los niños y consiguieron que algunos antiguos adversarios se uniesen para hacer de la "margen izquierda" el gran emporio comercial, aprovechando el regustillo aristocrático que daba nombre al rancho: Finca do Conde. Pero el asunto nació ya con mal pie y peor prensa (no toda, claro). Incluso ahora siguen las secuelas de la maldición cuando "destapamos" los últimos números del millón y medio de la Volvo-ING.
Pero la maldición de Portanet acechaba y el peso de la ley se cernía sobre "el mayor centro comercial de Galicia", aunque ellos seguían en plan "ladran, luego cabalgamos". Sin embargo, otro marshall dictó sentencia definitiva: lo de Finca do Conde era ilegal y había que arrasarlo.
En esas estábamos cuando, por un lado los moradores del Centro Comercial fueron sintiéndose engañados y abocados a la ruina, y por otro ya el negocio de explotar minas de ladrillo sólo daba para disgustos.
Y seguíamos en esas cuando un nuevo sheriff, que antes se decía amigo de Mauricio, nos muestra su júbilo porque ya se puede ampliar el corral de la Plaza de España, con unos leves retoques para alojar ganado menor, y de nuevo la mina de ladrillos volverá a producir alcanzando las "más altas cotas" de protuberancia que se han visto al oeste del Pecos-Lagares.
Sostiene Pereira que una maldición es una maldición, y que, por mucho que alejen del corral los caballos de Oliveira, el nuevo poblado proyectado no va a ninguna parte porque pesa sobre él la Maldición de Portanet. En fin, que el Caballero se va a quedar sin caballos, ni que sean de Oliveira, y los gambusinos no van a pillar oro en estos placeres, porque sobre la margen izquierda de la Gran Vía (plazaspaña incluida) pesa un mal de ojo con casi medio siglo de probada eficacia.
Y digo yo; ¿es que ya no quedan asesores con memoria?Image
En fin, que si lo que sostiene Pereira se sostiene, vamos a tener que sentirlo por los caballos de Oliveira, el Caballero del convenio, ING-Real State y Fraga, Portolés y García Quijada, para regocijo del primer damnificado por la querencia de la margen izquierda de la Gran Vía a que la dejen como está: Rafael J. Portanet Suárez (q.e.g.e.).
La sombra de Portanet es alargada. Y su venganza, que ni la de Tutankamon.

30.11.07

Botando de menos a Mauricio

ImageNestes días de insofribles intervencións barateiras e rastreiramente interesadas ao redor da planificación urbana de Vigo, paga a pena lér, para aqueles que coma min nono fixeran no seu momento, un par de artigos publicados (acabo de coñecelos vía o blog de Pablo González) por Mauricio Ruiz, ¡na prensa gratuíta! (como é sabido o equipo de Ventura Pérez Mariño negouse a pagar a peaxe habitual da prensa "seria"). Descoñezo en que momento foron escritos, aínda que supoño que serían naqueles tempos nos que aínda era concelleiro.

Vento fresco do norte, contemporáneo, rigoroso e valiente -foise como o virazón estival!- nesta cidade de trileros antigos, axentes sociais, proveedores de oportunidades, chuchadores de plusvalías e apañadores de restos de banquetes finos, perdonando.

Ai Mauricio Ruiz Ceniceros! que sós nos deixaches!

1.7.07

Mauricio, me lo dijeron ayer...

Image Me lo dijeron ayer
las lenguas de doble filo,
que te casaste hace un mes...
Y me quedé tan tranquilo.


Para mí que la copla de Rafael de León viene que ni pintiparada como compendio de la situación en la que Mauricio Ruiz Ceniceros debe encontrarse después de un mal llevado idilio con el PSOE, que lo plantó al pie del altar para poder casarse, por interés, con "la otra", que ahora llevará un anillo con una fecha por dentro.

Pues a pesar de eso, las leguas de doble filo me han dicho que resultó emotivo el homenaje que algunos vigueses, algunos responsables políticos y algunos "agentes sociales" tributaron a Mauricio Ruiz Ceniceros, quien, como ya saben, es santo de nuestra devoción por eso, porque sin ser de su partido, ni tener más relación con él que la del respeto por la labor desarrollada según el mandamiento que sus electores le dieron, los de por aquí le hemos cogido cariño.
Entre los que había por allí, según me cuenta el hobit enviado como enano infiltrado al evento, nadie echó de menos a algunos de sus compañeros de corporación, como Santidomínguez o Toba, pero cumplieron Calviño, Arias, Graña, Silva y el propio alcalde, Abel Caballero, aún convaleciente de la trifulca con su reciente consorte, el Bloque. También lo hicieron cargos de alta dirección del gobierno gallego, de las consellerías de Política Territorial, Sanidade o Educación. A VPM (cualquiera pone el nombre completo, para airear la polémica) se le vio a última hora, por no sé qué dificultades de viaje.
Entre canapés se podía escuchar la charanga que la Subdelegación de Vigo del Colegio Oficial de Arquitectos de Galicia había programado para la misma hora en el recinto del Parque de San Roque, convenientemente dividido para la ocasión, para entregar el reconocimiento colegial a los profesionales con 25 añitos de "curre" a las espaldas. Cosas de la vida.
Tampoco estaban, ni en uno ni en otro evento (por razones obvias), Miguel Font ni Fernández Alvariño, longevos sufridores de la pertinaz sequía ladrillista que les vino endilgando Mauricio, desde su cinematográfica figura de Gary Cooper que nos tomaron prestada los organizadores, quienes no se cortaron un pelo en reconocer que, efectivamente, la soledad de corredor de fondo de MRC ha resultado evidente durante sus tres largos años ante la poderosa máquina de laminar políticos habilitada por PP y BNG, con todo el aparato mediático cargado en las pistoleras del subrepticio bigobierno en la sombra establecido entre Corina y Toba.
¿Quieren otra demostración de que esa soledad fue, y todavía es, palmaria? El acto de reconocimiento no mereció atención en los medios de comunicación locales, (sólo una breve reseña, con foto, en "La Voz") y eso que acudió la primera autoridad de Vigo. ¿Hay alguien que pueda señalar un sólo movimiento de C.Porro que haya sido ignorado por esos mismos medios?
Pero es que Mauricio ha de seguir soportando, en solitario, la enemiga de todos ellos; la incomprensión con que, por inconfesables y espurios (aunque conocidos) motivos, le obsequió la prensa local. Y es que, desaparecido VPM, Ruiz impidió que se salieran con la suya Corina, Chema, Toba, ING, APROIN y otros que, por encima de los intereses de todos los ciudadanos, esperaban el maná de un PXOM que, de haberse aprobado, nos hubiera dejado de nuevo a los pies de los tribunales de justicia, como viene ocurriendo desde 1993, al menos.
El que más y el que menos sacó de su respectivo fondo de armario calificativos que no se atreverían a repetir a nadie. Pero, lo que Mauricio Ruiz ha representado, por mucho que duela a las débiles ideologías de andar por casa, es el respeto por la legalidad, una forma de hacer política acorde con los intereses generales y una constancia que sólo la estulticia y la malicia políticas han tratado, infructuosamente, de desvirtuar.
En fin, que por aquí tampoco esperamos que la línea de actuación política de Mauricio, con argumentos, razones, dialéctica limpia y kilos de aguante, tenga continuidad en la corporación actual. No hay más que ver cómo algunos corren rápido a aproximar el ascua a su sardina y andan diciendo ya que, acordado el bigobierno y la recomposición de la línea medular del grupo socialista, el PXOM se aprobará sin más problemas, "porque la oposición era sólo política para quitarle bazas electorales al PP". Pues qué bien.
No falta mucho para que podamos comprobar quién se lleva el gato al agua; si los que permanecen agazapados para hacer los frustrados pelotazos inmobiliarios, o los que aspiramos a que Vigo crezca razonablemente en nuestro beneficio, sin caer en la trampa de que no hay más desarrollo que el desarrollo inmobiliario y que APROIN, Karpin e ING son sus profetas. ¡¡Inch Alá!!

22.6.07

Recoñecemento a Mauricio Ruiz

ImageUnha comisión cidadá constituída ao efecto, organiza para o día 29 deste mes, un acto de recoñecemento ao xa ex-concelleiro do Mauricio Ruiz Ceniceros.

A convocatoria recibida na nosa redacción di así:

Polo seu traballo como concelleiro, pola súa coherencia,
honestidade e valor cívico en defensa dun urbanismo sostible,
dunha cidade para a cidadanía e en definitiva por un Vigo vivíble,
Mauricio Ruiz merece o pleno recoñecemento e, mesmo,
o agradecemento das viguesas e vigueses.

O acto terá lugar o vindeiro venres 29 de xuño
ás 20,30 horas no Pazo de San Roque Caixanova.

As persoas interesadas en asistir deberán formalizar a inscrición ingresando antes do día 25 de xuño a cantidade de 25 € na conta número 2080 0100 05 0000112035 (Caixanova).


Os cidadáns debemos saber agradecer o traballo de quen, resistindo as presións e insultos dos que só pensan a democracia como instrumento dos seus propios intereses, exerce a súa función pública con rigor, dignidade, dedicación, esforzo e honestidade. Así o penso e así o transmito.

16.2.07

Finca do Conde: o día D

ImagePEPRI FINCA DO CONDE: o 21.07.2003, BNG, Soto e PP decidiron que se chegase á situación actual. ¿Por que?. Vostedes mesmos xulgarán...


ACTA
CONSELLO DA XERENCIA MUNICIPAL DE URBANISMO DO CONCELLO DE VIGO
SESIÓN EXTRAORDINARIA E URXENTE DE
21 DE XULLO DE 2003

Na sala de sesións da sede da Xerencia municipal de urbanismo de Vigo, cando son as 8,40 horas do día devandito, en segunda convocatoria e en sesión extraordinaria e urxente, reúnese o Consello da Xerencia de Urbanismo para o estudio, dictame e resolución, no seu caso, dos asuntos incluídos na orde do día remitida a tódolos compoñentes do Consello, baixo a presidencia do seu titular, o Iltmo. Sr. D. Ventura Pérez Mariño e coa asistencia dos vocais, D. Amador Fernández Fernández, D. Mauricio Ruiz Ceniceros e D. Xavier Toba Girón. Está presente, ademais, Dª Berta Guarner González interventora xeral do Concello. Actúa como secretario D. José Riesgo Boluda, secretario da Xerencia de Urbanismo.

PEPRI III-02 FINCA DO CONDE.- EXECUCIÓN DE SENTENCIAS DO TRIBUNAL SUPERIOR DE XUSTIZA DE GALICIA

Antecedentes:
O día 02.06.03 o técnico de admón. xeral de Planeamento e Xestión informa:

“Antecedentes: 1.- En data 16/04/1998 o Pleno do Concello aprobou definitivamente o Plan Especial de Protección e Reforma Interior "III-02-Finca do Conde", cos votos en contra dos concelleiros do BNG e PSOE (Expte. 4218/411).

2.- No 30/08/1999, unha vez constituída a nova Corporación municipal, o Pleno do Concello acordou: "Inicia-lo expediente de declaración de nulidade de pleno dereito do PEPRI III-02 "Finca do Conde" (...)", e en consecuencia: "Suspende-la execución do mentado PEPRI (...)". No 09/09/1999, o alcalde-presidente emitíu un Decreto no que acordou suspende-la execución do proxecto de compensación, do proxecto de urbanización e de tódolos procedementos de licencias en trámite nesa área. En data 24 de novembro de 1999, o Consello Consultivo de Galicia emitiu o seu dictame vinculante sobre o proceso de revisión de oficio do PEPRI, en senso desfavorable, o que implicaba a imposibilidade da súa continuación e o alzamento da mentada suspensión.

3.- En data 20/03/2003 o Consello da Xerencia Municipal de Urbanismo acordou conceder a "Finca do Conde, S.A." licencia de obras para construír dúas torres de 15 plantas e 114 vivendas cada unha no ámbito de referencia (exptes. 34059/421 e 34058/421). Ditas obras atópanse nun estado primitivo de execución.
Aínda non se autorizou a construcción do centro comercial previsto no PEPRI. Os expedientes das respectivas licencias de obras e apertura solicitadas pola entidade mercantil "Decovisa" atópanse en avanzado estado de tramitación (exptes. 32522/421 e 19324/422).

4.- No 27/03/2003 o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia dictou tres sentencias nas que declarou a nulidade do PEPRI, proxecto de compensación e proxecto de urbanización do ámbito de referencia (recursos cont.-ad. 2/6118/1998, 2/4305/1999 e 2/4506/1999, os dous últimos promovidos pola Xunta de Galicia). A entidade mercantil "Finca do Conde, S.A." interpuxo recurso de casación contra ditas sentencias.

5.- Actualmente estanse tramitando dous procesos contencioso-administrativos perante o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia contra o proxecto de compensación dese ámbito (recursos cont.-ad. 2/4355/2003 e 2/4341/2003), promovidos respectivamente polo Ministerio de Fomento e D. Nicolás Alberte Meixengo.

Fundamentos xurídicos: I.- As tres sentencias do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia do 27/03/2003 antes citadas, declarativas da nulidade do PEPRI "III-02 Finca do Conde" motiváronse na infracción do uso característico residencial fixado para ese ámbito no Plan Xeral de Ordenación Urbana do 29/04/1993 (PXOU-93). No PEPRI cualificouse unha parcela de 21.880 m2 de superficie cun uso exclusivo comercial. Sinala o Tribunal que:

"(...) una cosa es que las plantas bajas de los edificios a residencia se dediquen, como es usual, a usos complementarios y compatibles con aquél, como los comerciales o de servicios, y otra que la mayor parcela edificable esté dedicada por entero a un uso terciario no previsto en la ficha, pues por sus dimensiones resulta claro que no estará exclusivamente al servicio de los edificios residenciales del ámbito, lo que impide hablar de complementariedad con el destino de éstos".

Este motivo de nulidade xa fora recoñecido anteriormente pola Xunta de Galicia nos informes emitidos durante a tramitación do PEPRI. Tamén polo propio Concello no seu acordo plenario do 30/08/1999 no que se instou a súa revisión de oficio. O Dictame vinculante do Consello Consultivo de Galicia do 24/11/1999 impedíu consumar dita revisión de oficio, co único argumento de que simultaneamente se estaban tramitando varios procesos contencioso-administrativos contra o mesmo instrumento de planeamento.

II.- Na segunda das sentencias referidas (recurso 2/4305/1999, demandante: Xunta de Galicia) declarouse tamén a nulidade do proxecto de urbanización desa área, polo motivo engadido da indebida ampliación da anchura do vial da "Baixada ó Castaño".

III.- A entidade mercantil "Finca do Conde S.A." interpuxo recurso de casación contra as devanditas tres sentencias anulatorias. Estes recursos de casación teñen escasas probabilidades de éxito, considerando as sentencias dictadas polo Tribunal Supremo durante os últimos catro anos en casos similares do Concello de Vigo dádo que non se aplica dereito estatal senón autonómico (Art. 89.2 LXCA-98).
Sen embargo, as sentencias de referencia carecen de efecto directo ou executivo en tanto en canto non sexan firmes (Art. 104.1 LXCA-98). O Tribunal Supremo demorará un prazo aproximado de dous anos en confirmalas ou revogalas.

IV.- Da análise dos referidos antecedentes, e do estado aínda primitivo da execución dese ámbito (obras de edificación apenas comenzadas e licencias urbanísticas aínda pendentes de outorgamento) resulta convenente que esta Administración municipal acorde a suspensión das licencias pendentes de outorgamento nese ámbito.
Para tal fin, bastará con aplica-lo disposto no Art. 77.1 Lei 9/2002, do 30 de decembro, de ordenación urbanística de Galicia (LOUGA) no que se preceptúa que:

"Os órganos competentes para a aprobación inicial dos instrumentos de planeamento urbanístico poderán acorda-la suspensión do procedemento de outorgamento de licencias de parcelación de terreos, edificación e demolición para áreas ou usos determinados co fin de estudia-la súa formación ou reforma. O devandito acordo deberá publicarse no Diario Oficial de Galicia e nun dos xornais de maior difusión da provincia".

A duración da suspensión será de un ano, prorrogable por outros dous se nese ínterin se aproba inicialmente a modificación do planeamento.

Tempo suficiente para poder estudia-la necesidade de modifica-lo PEPRI litixioso, e para que o Tribunal Supremo se pronuncie sobre os mentados recursos de casación.

V.- No que se refire ás licencias de obras xa concedidas en data 20/03/2003, antes citadas, cabe sinalar que, podería instarse do TSXG a execución provisoria das referidas sentencias, a fin de dar cumprimento ó disposto nelas (artigo 91 LXCA-98). Nese suposto, unha vez acordada dita execución provisoria, resultaría factible suspende-las mentadas licencias de obras, seguidos os trámites regulados no artigo 212 LOUGA, artigo 127 LXCA-98 e artigos 102 e ss. LRXA-PAC.

VI.- Os procedementos reseñados no parágrafo anterior, poderían xerar unha responsabilidade patrimonial nesta Administración local (Arts. 139 e ss. LRXA-PAC), polos custes xa desembolsados polos propietarios do ámbito en execución das disposicións e actos municipais logo anulados ou revogados. Sen embargo o certo é que de concederse as licencias pendentes, ou de non paralizarse as xa outorgadas, as indemnizacións derivadas desa responsabilidade patrimonial incrementaranse substancialmente no caso de que as devanditas sentencias do TSXG adquirisen firmeza cando as obras xa estivesen rematadas. En hipótese, no caso contrario, dádo o estado actual das referidas obras (apenas iniciadas) as responsabilidades pola demora producida serían moi inferiores.

VII.- É competente para dicta-lo acordo que agora se propón o Consello da Xerencia Municipal de Urbanismo de conformidade co disposto no Art. 8.k) dos seus Estatutos e Art. 77.1 LOUGA.

En virtude do exposto, proponse ó Consello a adopción do seguinte acordo:

Primeiro.- Suspende-lo procedemento de outorgamento de licencias urbanísticas no ámbito do PEPRI III-02 Finca do Conde co fin de estudia-la súa reforma, de acordo co preceptuado no Art. 77 Lei 9/2002, do 30 de decembro, de ordenación urbanística de Galicia (LOUGA) -expte. 8472/411-.

Segundo.- Instar do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia a execución provisoria das sentencias do 27 de marzo de 2003 declarativas da nulidade do PEPRI III-02 Finca do Conde e do seu proxecto de urbanización, polos motivos sinalados na parte expositiva deste acordo.

Terceiro.- Notifíquese o contido íntegro deste acordo ós interesados polo mesmo, coa indicación de que contra o mesmo cabe interpór alternativamente recurso de reposición ante esta Administración municipal no prazo máximo de un mes, ou recurso contencioso-administrativo perante o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia no prazo de dous meses, sen prexuízo da súa inmediata executividade. Publíquese a súa parte dispositiva no DOG e nun diario dos de maior circulación da Provincia.”

Intervencións:
O Sr. Ruiz Ceniceros fai alusión ás 3 sentencias do TSXG, que foron recorridas pola propiedade pero non polo Concello.

Diante da posibilidade de que o Tribunal Supremo confirme as sentencias, poderiase intentar unha modificación do Plan Especial, cuestion coa que non están conformes os propietarios porque confían en que o TS o legalice.

Incorpóranse á reunión, en primeiro lugar o Sr. Barros Puente do PSdeG-PSOE, e a seguir os Sres. Figueroa Vila, Iglesias Carrera, López-Chaves Castro e Porro Martínez do PP.

Ademais o Sr. Ruiz fai fincapé na responsabilidade patrimonial do Concello para o caso de que o Supremo ratificase as sentencias de instancia, no caso de que non se suspendan as licencias do ámbito. De ahí esta proposta de acordo.


Votación:
EN CONTRA: 4 votos PP (Sres. Figueroa Vila, Iglesias Carrera, López-Chaves Castro e Porro Martínez)
ABSTENCIÓNS: 3: 1 DPG (Sr. Soto Ferreiro) e 2 BNG (Sres. Fernández Fernández e Toba Girón)
A FAVOR: 3 PSdeG-PSOE (Sres. Barros Puente, Ruiz Ceniceros e Pérez Mariño)


Explicación de voto:
O Sr. Toba Girón manifesta que o seu Grupo se abstivo porque este é un asunto moi complicado e consideran que nestes momentos o importante é incluilo no novo PXOM, e axilizalo o máis posible. Non teñen claro que o TS chegue a executar esas sentencias, de ocorrer iso, as cousas complicaríanse aínda máis.

Sr. Ruiz Ceniceros: esta proposta pretendía salva-la responsabilidade patrimonial do Concello. Ademais conta con tódolos informes dos técnicos e é xurídicamente impecable.

Sra. Porro Martínez: O Grupo Popular votou si por coherencia política, en base a informes tamén emitidos por técnicos.


Acordo:
O Consello, en uso das atribucións conferidas polo artigo 8.a) dos Estatutos da Xerencia, por maioría, adopta o seguinte acordo:

Non prestar aprobación á proposta formulada polo técnico de admón. xeral de Planeamento e Xestión que se transcribe literalmente nos antecedentes deste acordo, sobre execución de sentencias relativas ó PEPRI III-02 Finca do Conde.

Como non hai máis asuntos que tratar, a Presidencia dá por rematada a sesión do Consello, son as 8,50 horas do día devandito, de todo o que eu, secretario, dou fe.

DILIXENCIA.-
Exténdese para facer constar que a presente acta corresponde á sesión extraordinaria e urxente do Consello da Xerencia Municipal de Urbanismo de 21 de xullo de 2003. Consta de 2 follas numeradas do 622 ó 623 da serie A nº 1071642 ó 1071643. Aprobouse na sesión do 31 de xullo de 2003, coa seguinte precisión feita pola concelleira do PP, Sra. Porro Martínez:

“Na súa explicación de voto cando dixo que o seu Grupo votou si por cooherencia política, en base a informes tamén emitidos por técnicos se refería a informes técnicos anteriores, favorables, que constan no expediente.”

Vigo, 31 de xullo de 2003
O SECRETARIO DA XERENCIA,

José Riesgo Boluda

O 21 de xullo de 2003 recén era alcalde Ventura Pérez Mariño e concelleiro de Urbanismo Mauricio Ruiz Ceniceros tralo acordo de goberno de coalición co BNG.
A incomprensible (?) abstención dos socios do goberno, Toba Girón e de Amador Fernández (o BNG ata ese momento sempre votara contra o ilegal PEPRI de Finca do Conde), posibilitaron que o voto a favor do PP tirara abaixo a impecable proposta de Ruiz Ceniceros encamiñada a evitar o que era obvio que ía ocorrer en canto fallase o Tribunal Supremo. Alguén do BNG debería pedirlles a Toba e Fernández unha explicación convincente sobre este extraño cambio de voto.

Despois de lér esta acta e as explicacións de voto de C. Porro e Toba Girón vénos á cabeza Hamlet e aquilo de que "Algo fede a podre en Dinamarca".

Entre tanto trile, corrupción, desfachatez e bazofia municipal e espesa, a dignidade ten un nome: Mauricio Ruiz Ceniceros.

Grazas Mauricio.


13.6.06

Amador Fernández, un político pofesioná en Vigo

ImageResponsables da contaminación na ría de Vigo (2)

Amador Fernández
(BNG) non é un político afeccionado, é máis: moléstanlle os políticos afeccionados. El é un concelleiro como deus manda: pofesioná. É ademais un tipo simpático (¿ou gracioso nada máis?). Ás probas me remito: ¡con canta rapidez e gracejo soltoulle a Mauricio Ruiz Ceniceros (PSOE) que, ademais dun vulgar afeccionado da política, era un “cenizo” por “des-ventura”!. Realmente inxenioso.
Pero o político pofesioná Amador Fernández, concelleiro do BNG en Vigo, debería, dende hai moito tempo, ficar caladiño... sería menos simpático, pero metería menos a pata.

Lembremos e denunciemos algunhas pofesionalidades deste gracioso concelleiro do BNG en Vigo:

Como concelleiro de medio ambiente 1999-2003, oculta a situación real da depuradora e permite os vertidos industriais sen control.
Durante todos estes anos ocultou as consecuencias dos graves problemas de contaminación da ría de Vigo, coñecendo perfectamente que a Depuradora do Lagares botaba sen depurar inormes cantidades de augas contaminadas directamente á ría. Él é un dos responsables da situación actual e debeu (vou ser un pouco cenizo) dimitir de inmediato como concelleiro no momento en que se coñeceu a multa da Unión Europea e se denunciou a gravísima situación do saneamento en Vigo. Porque Amador Fernández sabía necesariamente, mentres era o responsable municipal de medio ambiente, que non se facía o preceptivo control de vertidos da inmensa maioría das industrias conectadas á rede e que vertían e verten as súas augas contaminadas directamente á ría sen depurar a través dos colectores de saneamento, de competencia exclusivamente municipal. Se no ano 2005 o Concello admitía que só o 10 % das industrias (76 empresas, segundo o Concello, aínda que nonos saen as contas) tiñan autorización de vertido ¿cantas eran no ano 1999 cando ao noso Amador lle encomendaron a xestión do Medio ambiente vigués? ¿e cantas eran cando, catro anos despois, deixou de sélo en 2003?: en 2001 eran 60. Hai que recoñecer que Amador conseguíu regularizar nada máis e nada menos que un máximo de 16 empresas en 4 anos. Todo un récord do noso pofesioná e dos seus sucesores (Mª José Porteiro (PSOE) -esta por 6 meses- e José Manuel-Iznogood Figueroa (PP) que seguen a cantarnos a mesma milonga ano tras ano.

Sen separar as augas pluviais das fecais
Pero ademais, o noso pofesioná é o corresponsable (xunto con Augas de Galicia, da Xunta do PP) do fraude das últimas obras de ampliación dos colectores de marxe do río Lagares. Dedicado por enteiro daquela (como C. Porro agora) a poñer bonitiño un paseo polo río, enganaron a todo o mundo cuns tanques de tormenta que –lonxe de utilizarse para separar augas pluviais de fecais, como estaba previsto no proxecto aprobado e financiado pola U.E.- o que facían era verter de novo toda a crecida do río á rede de saneamento, aumentando o caudal de augas contaminadas, ata a saturación da depuradora. Permitíase, ademais, xustificarse dicindo barbaridades como que a auga dos tanques saía xa depurada deles ao botar tanto tempo dentro. Todo un pofesioná.

Vertido de lodos contaminados e "eu non sabía nada"
Pero non acaban aí as desfeitas do noso profesional Amador. Preocupado por facer brindis ao sol, permitíu –por acción ou por omisión- o vertido de toneladas de lodos tóxicos procedentes da depuradora do Lagares en Lugo e Lalín, sen cumprir en absoluto os procedementos de vertido de residuos clasificados, coa escusa de que servían de fertilizante, ocultando, novamente, a alta concentración en metais pesados que contiñan.

O entullo do Cuartel de Barreiro vertido ás beiras do Lagares
A iniciativa do noso concelleiro, o paseo do Lagares, en Sárdoma e Castrelos está construído cunha base de escombros de obra procedentes da demolición do Cuartel de Barreiro. Naturalmente o uso deste entullo non estaba previsto, nin podía legalmente estalo, no proxecto que persoalmente supervisou.

Canalizando ríos... Amador tampouco sabía nada
Amador foi tamén, tan pofesioná el, o co-responsable das infumables obras de ampliación e mellora dos colectores do Lagares, realizadas por Augas de Galicia -financiadas pola UE- durante o seu mandato, e baixo a súa supervisión, nas que se canalizaron -fóra de proxecto- extensos tramos do río, eliminando o cauce natural, con tala incluída da vexetación de ribeira, logo substituída por unhas arboriñas colocadas en ringleira.

E é que este Amador, profesional cabreado cos “cenizos” que se curran o seu traballo como concelleiros, non hai por onde collelo. É deses políticos profesionais dos que podemos con toda seguridade prescindir os cidadáns. Bastante ten con terse librado despois de cometer tantos atropelos ambientais, iso sí, sempre cun chiste ou un ocorrente e gracioso chascarrillo.

Déanme señores un millón de Mauricios Ruiz afeccionados e líbrenme para sempre dun só Amador profesional. E déanme as hemerotecas para denunciar a tanto fantasma irresponsable como nos invade.
¿Será a pesar de todo o noso simpático e profesional Amador unha das caras da renovación das listas do BNG en Vigo para as municipais de 2007?. Aviados estamos.

24.2.06

Mauricio Ruiz

ImageTiene un no sé qué de Gary Cooper, menos por el físico que por la situación. Cada vez lo veo más sólo ante el peligro. Mira a la cámara un poco de soslayo, como si luchara contra una timidez que insiste en esconder tras la mirada sostenida al objetivo. Y lo hace sin ningún tipo de apoyos: no exhibe la clásica mano en socorro de la expresión del rostro, no hay fondo para situarlo en el espacio ni cuidado cosmético alguno que se adivine para mejorar el resultado gráfico.
Pero hay una pregunta recurrente en esa mirada que espera en vano una respuesta que no se producirá de momento, aunque es como si pretendiera convencer a su oponente de que, pese a todo, no la retirará; aunque lluevan chuzos de punta. En el leve desaliño capilar se adivina algo de aquella timidez, como queriendo ocultar parte de un espacio frontal que no destaca por su estrechez.
Escrutando esa cara me resulta imposible asegurar que será capaz de resistir los sunamis que le acechan. Pero es lo que tiene ir por libre: que no sólo te sientes perdido sino que, además, te ves rodeado. Y, a lo mejor, lo está.
Si nos han seguido hasta el momento, podrán comprobar que en esta Blog de Vigo le hemos cogido cierto cariño, porque sabemos que es la voz que clama en el desierto, aunque sin que parezca haber mucho que esperar de ese solitario clamor.
El escrutinio facial me permite pensar que había más alegría inicial en su deambular por la política de la que ahora le queda. Mirándolo, nadie diría que esperaba que le hubiesen preparado un combate amañado, en el que por mucho que golpee a su oponente, un duro fajador, éste seguirá en pie, y hasta se podría adivinar que incluso los árbitros se sienten incómodos teniendo que darlo por vencido, porque lo más importante para ellos y para el sistema establecido es mantener la ortodoxia en el ring.
Pero, incluso desde la foto, el resultado parece ser una insistente pregunta, además de la obvia de “¿qué he hecho yo para merecer esto?” Estoy convencido de que, cuando se vaya, seguirá inquiriendo desde la foto, como seguirán callando los destinatarios de la pregunta. Es lo que tiene ser un outsider.
Sic transit gloria mundi
.

1.8.05

E Mauricio sen dimitir...

"Só hai un problema para que Vigo recupere o goberno de esquerdas que foi refrendado nas eleccións: a dimisión de Pérez Mariño" ¿Lembran vostedes esta tese? Foi repetida e amplificada mil veces nos medios de comunicación da cidade. Outra voces, pola contra, mantiñan que había un problema de fondo (¡É o urbanismo!) que impedía o acordo. Uxio Labarta publicaba en febreiro unha brillante analise da situación que o tempo vai a confirmar.
Somo moitos os que dubidamos que exista unha "poción de censura" para sanar ó Concello de Vigo. O acordo básico entre PP e BNG parece que continua agora concretado na "reestructuración" de funcionarios (eufemismo moi propio de gobernos autoritarios, por certo). Corina Porro goberna cunha oposición blanda e as trifulcas con López Peña non fan outra cousa que procurarlle apoios. Incluso a urxencia do PXOM parece ter desaparecido. A iniciativa dos promotores para unha nova exposición e as novas alegacións dos comerciantes sobre as concesións de grandes superficies parecen entrar nun xogo para dilatar a aprobación e alongar o compromiso PP-BNG.
A moitos cidadáns gustaríanos saber que pensan agora os que persoalizaron tódolos males en Castrillo e Ventura. Non nos extrañaría nada que dixeran que a culpa é de Mauricio Ruiz que, por certo, é o que fai oposición. Xa se sabe, era amigo de Ventura, non ten cintura política,... Atentos ó radiopredicador e os medios que non teñen tv dixital. Son moi capaces.