Para as cousas serias, o castelán

Andaba eu hoxe a mirar a páxina web do programa A favorita, estreado onte na Televisión de Galicia e todo ía ben...

ata que...

Está visto que para a PRODUCTORA FARO, S.A. o galego vale para ir de verbena pero non para as cousas serias, pero os contidos da páxina web dun programa da Televisión Galega non terían que estar "todiños" en galego?

Paremos os ataques contra o galego!

O profesorado de galego aproba moito nº 1

Visto por alguén no aeroporto de Lavacolla.

Dámoslles o aprobado e logo van polo mundo como van!

Carta de ProLingua ao Presidente da Deputación da Coruña

Señor Presidente:
Como seguramente xa coñece, en La Voz de Galicia do pasado día 2 publicouse unha entrevista con Zaira Rodríguez Pérez, concelleira de Cee e responsable da área de Normalización Lingüística na institución que vostede dirixe. Somos moitas as persoas que lemos con abraio e indignación esta parte da entrevista antedita:

-Entre sus áreas de trabajo, usted es la responsable de normalización lingüística. Puede parecer algo chocante en una persona que no habla gallego.
-Lo entiendo perfectamente y lo hablo a veces. En mi casa lo hablan, pero creo que cada uno es libre de elegir la lengua en la que se siente más cómodo.

Sendo a deputada responsable da área de Normalización Lingüística, non pode Zaira Rodríguez, por moito que invoque a súa liberdade individual, facer semellantes declaracións. Esta persoa non pode continuar no cargo onde vostede a colocou, porque a súa actitude de desprezo pola lingua propia de Galicia é unha actitude ignorante e mesquiña, que resume moitos dos prexuízos existentes sobre o nos idioma e que non podemos aceptar.

A súa incompetencia manifesta e o seu desprezo pola normalización lingüística supoñen un insulto máis para as persoas que falamos galego e que traballamos para que o seu estatus de lingua oficial en Galicia se traduza na práctica nunha presenza nos diversos ámbitos sociais parella á que goza o castelán.
Desde a plataforma plural e apartidaria ProLingua querémoslles lembrar, a vostede e á deputada Rodríguez Pérez, que os poderes públicos galegos non só deben garantir o uso normal e oficial do galego, senón que deben “potenciar” o seu emprego en todos os planos da vida (art. 5.3 do Estatuto de Autonomía), o que, de acordo co apartado 3 do artigo 6 da Lei de Normalización Lingüística, significa que deben promover “o uso normal da lingua galega, oralmente e por escrito, nas súas relacións cos cidadáns”.
Do mesmo xeito que nunca deixariamos un raposo ao coidado das galiñas, non pode unha persoa coas ideas da devandita deputada desenvolver o cargo que na actualidade ocupa. Desde ProLingua pedimos o seu cesamento inmediato e a súa substitución por outra persoa que manifeste un maior coñecemento e, sobre todo, respecto pola lingua propia de Galicia.
3 de outubro de 2011

Symbaloo de recursos de lingua e literatura

Material utilizado no curso Internet na aula de Lingua Galega organizado polo Cefore da Coruña en marzo de 2011.

SYMBALOO DE RECURSOS DE LINGUA E LITERATURA

Asina pola LNL directamente na páxina de Prolingua

Novo enlace para asinar, máis rápido, e directamente na páxina de Prolingua.

Carta aberta ao Presidente da Xunta de Galicia, envíalla ti tamén

Sr. Presidente da Xunta de Galicia
SANTIAGO DE COMPOSTELA

Señor Presidente:

Os asinantes, compoñentes da Cerna de ProLingua e en representación dos máis de dous mil membros desta plataforma apartidaria e plural, integrada por persoas de moi diversa ideoloxía e profesión, mais especialmente como galegas e galegos que desexan preservar para as xeracións futuras a nosa milenaria lingua propia, e preocupados polas declaracións que determinados candidatos das próximas eleccións municipais e sinalados dirixentes do Partido Popular de Galicia fixeron, dirixímonos a vostede para lle expoñer as nosas inquietudes sobre dunha hipotética, pero non descartada, reforma da actual Lei de Normalización Lingüística (Lei 3/1983) no sentido de diminuír as esixencias que a citada lei contén no sentido da protección da lingua galega.

De se producir tal feito, e de sufrir a nosa lingua un novo decaemento da súa situación legal, queremos lembrarlle que iso significaría

a) Que o Partido Popular de Galicia rompería de forma unilateral o consenso acadado para a promulgación da LNL en 1983.

b) Un abuso de poder dada a escasa lexitimidade democrática que se contén no feito de modificar por maioría simple o que se adoptou por unanimidade.

c) Unha actuación contraria ao espírito da Constitución Española (Art. 3.3), do Estatuto de Autonomía de Galicia (Art. 5.3) e da Carta Europea das Linguas Rexionais e Minoritarias (BOE, nº 222 do 15/9/2001), que instan, todos eles, á defensa e promoción da lingua propia de Galicia.

d) Unha constatación pública e evidente da actitude de belixerancia contra o galego que mantén o partido que sostén o goberno de Galicia.

Por todo isto, rogámoslle a vostede que, consonte coa oferta de pacto pola lingua que manifestou no Courel o Día das Letras Galegas do pasado ano, se comprometa publicamente a non promover nin acometer ningunha reforma da LNL que non se produza co mesmo consenso e unanimidade con que a Lei 3/1983 foi aprobada no seu día.

Galicia, 9 de abril de 2011

Se desexas apoiar esta iniciativa, asina a petición online co teu nome e apelidos e un enderezo de correo electrónico válido.

Os medios en galego interesan?

Os medios en galego importan, si, pero, os medios en galego interesan? 

Interésanlles aos seus lectores e lectoras o suficiente como para os faceren rendibles economicamente?

Cantas publicacións en galego de diferentes temáticas están a piques de desaparecer?

Fóra das axudas institucionais hai vida posible para os medios? E para os medios en galego?

Nunca foron tan lidos, redes sociais, webs e blogs dan conta das súas informacións coma nunca a cambio de nada ou case nada (que é o que sacan da publicidade que conteñen).

E todos si, con moita pena, pero sen poñer un euro.

O que se precisa son militantes da lingua, persoas concienciadas e implicadas na defensa do galego conscientes do valor que poden ter para o idioma os euros que ata agora se gastaban noutras cousas. Noutrora existiu esa militancia, a cuestión é, existen eses militantes da lingua hoxe?

Os medios en galego importan

Un país é o que fala. Galicia é o Galego. Ninguén pode matar unha lingua. Pero é moi fácil deixala morrer de inanición e abandono. Todos somos responsables de que a nosa lingua reciba a xustiza que merece e as oportunidades que se lle negaron na historia. Que haxa medios en galego importa. Resulta imprescindible para que a nosa lingua viva e medre con futuro. Apoiar ós medios en galego é axudarnos a nós mesmos e o que somos. Resulta cínico e irreal esperar que anos de intervención do mercado a favor do castelán vaian corrixirse sós. Alguén ten que facelo e ten que facelo agora.

Ningunha administración pública deste país pode declararse allea ou ausente cando pechan un tras doutro os xa poucos medios que apostaban pola nosa lingua. Ningunha administración pública pode dicir, sen faltar á verdade, que fixo todo o que podía facer, ou que non hai recursos porque estamos en crise. Demandamos do goberno que poña a vontade política e os recursos que non dubida en poñer para axudar a outros sectores ou medios que non o precisan tanto. Demandamos das administracións públicas que tomen a decisión de axudar aos medios en galego porque é xusto, porque o merecen e porque se lles debe.

Ningún lector ou espectador deste país pode tampouco declararse alleo ou ausente cando pechan un tras outro os medios que se fan na nosa lingua. Os únicos que realmente poden garantir o futuro de calquera medio son os lectores, as audiencias e os anunciantes. Algo falla nun país onde tanta xente se declara amante da súa lingua ou tantas empresas utilizan a galeguidade para posicionarse nos mercados, pero logo non hai nin lectores nin anunciantes para os medios que se fan en galego. A desaparición dos medios no noso idioma non é un problema nin unha responsabilidade da administración, é un problema e unha responsabilidade de todos. 

Para asinar este manifesto da iniciativa Os medios en galego importan, aquí.

Quero que me traten como a unha estranxeira nas vacacións

Vía o Flickr de Alba chego a COSTA DA MORTE 2.0, un proxecto de NERIA para as redes sociais, unha páxina interesante sobre a Costa da Morte só en CASTELÁN e INGLÉS.

Vía Xornal.com, en información do 15 de xaneiro de 2010, atopo que este proxecto conta cun presuposto de 42.000 euros e foi co-financiado polo Ministerio de Industria, Turismo e Comercio; a Deputación da Coruña e a Xunta. Segundo os seus promotores, “converterá á Costa da Morte no lugar máis vangardista en canto á difusión dos seus activos culturais e patrimoniais” e “provocará unha verdadeira transformación sostible na capacidade de xeración de recursos turísticos e económicos”.

Agora fixémonos nos datos de procedencia do turismo en Galicia.

Vemos que o 32% dos turistas somos galegos, partamos que só a metade falamos en galego (que xa é moito partir), seriamos o 16% dos turistas fronte ao 17% dos turistas de fóra do Estado, onde hai que advertir que hai unha gran porcentaxe de turistas portugueses, tamén unha importante porcentaxe de sudamericanos (que falan castelán ou portugués) e que só unha parte do resto de turistas estranxeiros teñen como lingua o inglés. Visto isto, gustaríame saber por que nesta e noutras páxinas os turistas galegos galegofalantes somos ignorados e peor tratados ca outros turistas de procedencias alleas e que non pagan aquí os seus impostos.

E xa postos, tampouco estaría de máis que me atendensen en galego nas oficinas de turismo galegas, que moitas hai que parece que estás en Valladolizzz. E xa de non poder ser tanto, pois algún "graciñas" ao final, que digo eu que se en Asturias, Castela e León, Castela-A Mancha, País Vasco, Cantabria e Cataluña onde si se molestaron en aprender esa palabriña tan difícil aquí non han de estar menos capacitados. 

E por que non, aproveito tamén para me dirixir aos concellos, que dá moita mágoa chegar ás Dunas de Corrubedo (caso verídico) e pedir o folleto en galego e que che digan as persoas que alí te atenden que o senten moito, pero que os folletos en galego foron os primeiros en acabarse e que só teñen en francés, inglés e castelán. E alí, aínda os houbo en galego, que nalgún concello xa me teñen dito que non fan folletos en galego, que lle dan ganas a unha de decidir non volver, a ver se así aprenden.

Conclusión: Quero me traten como unha estranxeira e percibir que se preocupan por me facer sentir cómoda nas miñas vacacións.

A tecnoloxía en galego, por que non?

Vía Tecnoloxía.org

Declaración da Plataforma ProLingua sobre do avance de Decreto (chamado) de Plurilingüismo da Xunta de Galicia

… E se os feitos demostran outra cousa, haberá que cambiar os feitos. Esta falsificación diaria do pasado, realizada polo Ministerio da Verdade, é tan imprescindible para a estabilidade do réxime como a represión e a espionaxe efectuadas polo Ministerio do Amor.

A referencia ás palabras de Orwell é obrigada despois de ler na páxina oficial da Xunta de Galicia o avance do “Borrador do decreto de plurilingüismo no ensino público non universitario”. Desde ProLingua denunciamos a pretensión de falsificar a realidade presente nun texto que consuma a peor agresión contra a lingua galega desde o franquismo evidenciando a vontade de desfacer os tímidos avances normalizadores do período constitucional. Unha vez se faga público o texto completo deste borrador de decreto, desde ProLingua procederemos a unha análise polo miúdo do seu contido. Agora, nesta declaración de urxencia, facemos público o seguinte:

1. Tras tres décadas, este goberno abandona o consenso político e social forxado arredor da necesidade de acometer políticas de acción positiva sobre o emprego do noso idioma no eido educativo e noutros da vida social. Feito aínda máis grave, cando con este anteproxecto non se garante a competencia en galego de todo o alumnado ao remate da Educación Secundaria Obrigatoria. A partir de agora, o galego quedará desprotexido e moi seriamente danado.

2. Nun xeito insólito de presentación, onde non hai proxecto de Decreto, senón unha serie de puntos en forma de intencións, que amosa ás claras a covardía dun goberno preso dos sectores máis etnocidas e posuidores dunha actitude de desprezo cara á sociedade galega que ama, respecta e desexa preservar os seus sinais de identidade, nomeadamente o uso e promoción da lingua propia de Galicia, faise pública unha nota anticipadora dun decreto que, malia parecer imposible, é moito máis agresivo coa lingua galega que as “Bases para o decreto” presentadas hai agora tres meses. Se daquela sinalabamos o brutal retroceso que supuñan para o galego, e tamén a seria ameaza ás liberdades das persoas galego falantes, nesta ocasión constatamos que as carautas caeron de vez e agora se nos ofrece o rostro real dos obxectivos que se pretenden.

3. O texto presentado parte de premisas falsas e terxiversadoras da realidade. Téimase na mentira e no engano cando se recorre de novo á martabela de “a imposición do galego”, “a falta de liberdade lingüística dos alumnos” ou “a visión monolingüe do ensino”. O que se tenta é ofrecer unha realidade deformada para, sobre ela, deseñar as liñas que conducirán á eliminación social de espazos para o galego.

4. Como xa ocorre con outras medidas deste goberno, esquécese por completo a situación social das linguas na Galicia de hoxe e a distinta historia de cada unha delas. Así, o camiño que marcan o Estatuto de Autonomía, a Lei de Normalización Lingüística e o Plan Xeral de Normalización da Lingua Galega queda deturpado e baleiro de contido, malia as invocacións ocas que se poden ler neste avance de proxecto de decreto.

5. Todas as medidas propostas reducen o espazo do galego nas aulas e, sobre todo, afondan no proceso de coutar a súa presenza social. As referencias á elección de lingua por parte das familias buscan explotar e afondar nos prexuízos que soporta a lingua galega. Os mesmos que converteron aos redactores desta norma en paladíns do negacionismo da lingua propia de Galicia.

6. As medidas propostas permiten albiscar o obxectivo verdadeiro que subxace neste borrador, baixo unha aparente equidistancia e reiteradas apelacións ao “equilibrio”: a pretensión de crear unha rede de ensino –a partir dun sector dos centros privados e concertados- onde os nenos poidan escolarizarse sen ter apenas contacto co galego, que quedará reservado a funcións secundarias e subordinadas.

7. As afirmacións que pretenden enmascarar a agresión á lingua non resisten unha análise mínima. Coma tal, cando se fala de Educación Infantil, tras indicar que “o profesorado utilizará na aula a lingua predominante entre o alumnado” (a mesma fórmula que había no decreto de 1995, do que xa sabemos os resultados que deu, co galego desaparecido da maioría das aulas), pásase a afirmar isto: “prevese que nesta etapa o alumnado aprenda as dúas linguas oficiais de Galicia partindo da lingua predominante na aula”. Pero calquera que coñeza algo de didáctica de linguas, sabe que iso só sucederá nas aulas onde o galego sexa a lingua maioritaria. Só un cinismo patolóxico pode negar que, nunha situación de precariedade da transmisión familiar da lingua galega, se fai imprescindible una acción decidida de incremento de horas na lingua desfavorecida durante os primeiros anos de escolarización (Educación infantil e E. P.) para facer posible ese equilibrio competencial que este avance de decreto di perseguir.

8. O apartado “Liberdade de expresión para os alumnos” merece pasar á historia da falsidade e da infamia, pois dá a entender que antes existía unha opresión que só está na mente dos negacionistas e, sobre todo, suporá na práctica un cínico ataque ao traballo do profesorado na aula. Será da responsabilidade dos promotores e redactores a situación de desprezo á autoridade do profesorado que esta medida carrexa. Queremos, unha vez máis, informar á sociedade galega que calquera apelación ao dereito constitucional en relación coa liberdade de uso das dúas linguas oficiais de Galicia, é unha trampa e unha mentira. Unha sentenza do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia deixou claro que nas aulas o alumnado que se vexa requirido a usar a lingua na que se imparte a materia non sofre ningunha merma de dereito por se tratar dun acto escolar e que atinxe á súa educación.

9. A apoteose do cinismo dáse nas liñas finais, cando se afirma que os cambios introducidos respecto das bases de decembro “responden ás suxestións e observacións realizadas polas preto de trinta entidades que o goberno galego escoitou no trámite de audiencia, entre elas o Consello da Cultura Galega e mais a Real Academia Galega”. Pensan de verdade que a cidadanía é tan parva? Se son quen de afirmar que atenderon os requirimentos da sociedade galega, entón estamos diante da falsidade como forma política e de goberno. Só a covardía xustifica afirmacións tales.

Galicia, 13 de marzo de 2010

O reino da falsía e da irregularidade

Fragmentos do artigo publicado por Pilar García Negro, política e sociolingüista, no Xornal de Galicia a raíz do anuncio do proxecto do decreto de plurilingüismo (as negriñas son miñas).

As nais-os pais, na súa condición de tais, non están chamados a co-gobernar o ensino. Teñen, perfeitamente estatuídas e delimitadas, as súas canles de participación na comunidade escolar (consellos escolares, ANPAS, atención tutorial, actividades extraescolares...), mais, desde logo, non na determinación de programas, materias, temarios ou lingua(s) que os seus fillos en idade escolar han de estudar. ¿Acaso non pagan o ensino, como un ben público, todas-os contribuíntes que non teñen fillos?

[...]

Mais a manobra da Xunta actual, neste aspecto, vai moito máis alá dun atentado contra a lóxica: trátase de instrumentalizar nais-pais para os facer cúmplices directos, co cultivo apoteósico da demagoxia (¡que importantes somos, dirán algúns pais incautos, que até se nos consulta cantas racións de galego queremos, se é que queremos algunha!), da erradicación, aínda máis!, do galego do sistema escolar.

[...]

En segundo lugar, o “equilibrio” mencionado é, simplesmente, ilegal. Mesmamente porque o lexislador recoñeceu no seu día o estado de inferiorización do galego e, por tanto, a necesidade de “protexer”, “fomentar” e “potenciar” o seu uso, é polo que se aprobou a lexislación iuslingüística de que dispomos. Se así non fose, sobraría leis, decretos e normas de implantación do galego e, por suposto, a propria Lei de Normalización Lingüística de 1983. O desequilibrio, señor conselleiro, é abrumador, fóra do ensino e, tamén no ensino, a favor do castelán. Se vostés queren “equilibrar”, a única solución xusta e equitativa é atender en galego moitas máis materias e actividades das que, agora, este decreto contempla como teito para a lingua propria.

[...]

En terceiro lugar, falar de “liberdade de expresión para os alumnos”, aplicada, claro está, ao permiso legal para ocultaren ou desprezaren o galego aínda máis, acada os cumes máis altos do cinismo: o ensino ha de valer, señores destrutores, para ensinar a valorar, no que merece, o galego, na Galiza. ¿Ou é que ha de ser aínda máis estranxeira na súa patria a lingua galega?

E para rematar o dislate: como non abonda co español, agora tamén teñen que botar man do inglés –artillaría potente– para reforzar a exclusión do galego?

[...]

Se Castelao resucitase, non daría feito a caricaturas de todos vostés...

Señor conselleiro de Educación e adláteres: ¿coñecen vostés e acatan a Constitución española, o Estatuto de Autonomía de Galiza, a Lei de Normalización Lingüística, a Carta Europea das Linguas Rexionais e Minoritarias?

[...]

¡Pobre lingua galega, cousificada, instrumentalizada, mallada e desprezada, no canto de ser usada e multiplicada por quen vive dela e ten a obriga legal de protexela e de implantala en cada vez máis espazos sociais e públicos!

A Coordinadora Galega de ENDL ante o Anteproxecto do Decreto do Plurilingüismo

A Coordinadora Galega de ENDL vén de emitir unha nota de prensa na que fai unha primeira valoración do avance do Anteproxecto do Plurilingüismo presentado o pasado sábado pola Consellaría de Educación.

O Anteproxecto do Decreto do Bilingüismo discriminará a lingua galega no ensino e provocará serios conflitos na comunidade educativa

• O novo decreto non garantirá o equilibrio efectivo entre as dúas linguas oficiais no ensino e desprotexe o galego, especialmente na etapa de infantil.
• O avance do anteproxecto relega a promoción da lingua galega ás actividades de fomento e ao compromiso persoal do profesorado.

A Coordinadora Galega de ENDL valora negativamente que o Anteproxecto do Decreto do Plurilingüismo, cuxas liñas xerais deu a coñecer onte a Consellería de Educación, non desenvolve os preceptos da Lei de Normalización Lingüística (LNL) como si facían os decretos anteriores. Así, unha lexislación que debería desenvolver a LNL, creada para protexer a lingua propia de Galicia que está en situación de desequilibrio social respecto do castelán, ponlle límites á súa normalización no ensino: por un lado, establece máximos na distribución horaria para o galego cando nunca se cumpriron os mínimos marcados nos Decretos 247/1995 e 124/2007; e, por outro lado, afonda nos prexuízos cara a unha lingua que está en retroceso ao transmitir que non é válida para todos os campos do saber posto que impide que sexa a lingua vehicular para as materias do ámbito científico-tecnolóxico.

A CGENDL entende tamén que é un decreto que non vai garantir o equilibrio entre as linguas oficiais en ningunha das etapas educativas. Por exemplo, na ESO establece que se impartan en castelán as materias de tres departamentos (Matemáticas, Física e Química e Tecnoloxía) que teñen máis presenza horaria cás que se teñen que dar en galego. A discriminación do galego vese agravada pola falta de recursos para que o profesorado imparta algunhas das materias restantes nesta lingua, posto que na maior parte das áreas non existen en galego nin libros de texto nin outro tipo de materiais didácticos necesarios para as aulas. Polo tanto, o desequilibrio entre o galego e o castelán acentuarase ao tratar de maneira desigual dous idiomas que parten dunha situación diferente tamén neste ámbito.

No Ensino Infantil o galego queda totalmente desprotexido e o pretendido equilibrio entre as dúas linguas non se recolle por ningures. A falsa liberdade de elección das familias provocará conflitos xa que parte dunha visión excluínte das linguas a través dunha votación na que haberá perdedores e gañadores. Dende a perspectiva pedagóxica, resulta rechamante que se dea un trato individualizado aos alumnos da lingua “non predominante” nunha etapa, como a Infantil, que se basea nun enfoque integrador das diferenzas e na que se debe dar o asentamento da aprendizaxe das linguas. Pese a que o goberno galego fai seu o noso lema, “As linguas suman”, neste decreto subxace a idea de que o galego resta.

Neste avance do decreto, vemos con preocupación que a consellería debuxe unha división entre materias importantes e materias de segunda, entre troncais e non troncais, terminoloxía allea a unha educación, a do ensino obrigatorio, no que todas as áreas teñen unha misión educativa global. Fixando a lingua nas materias consideradas de primeira, a Consellería demostra o seu descoñecemento do proceso pedagóxico e desprestixia socialmente unha serie de materias e a formación e o traballo de milleiros de docentes.

Por outro lado, o desinterese para xestionar un sistema educativo que garanta a adquisición de competencias lingüísticas en galego a través do seu uso nas diferentes materias explica que este decreto reduza o fomento do galego á vontade do profesorado de dar aulas nesta lingua, na que o alumnado non ten que expresarse, e á organización de actividades extraescolares que nunca se dirixirán ao conxunto do alumnado.

Por último, e á espera de coñecer o texto completo, a CGENDL lamenta profundamente que se traslade a responsabilidade na toma de decisións ás familias e aos centros educativos conducíndoos ao caos organizativo e convertendo a comunidade escolar nun foco de conflitos.

O dicionario (jclic)

O dicionario é unha actividade Jclic de elaboración propia centrada nesta ferramenta de procura de información, destinada a primaria e primeiro ciclo de secundaria. Pódese usar on line con ordenadores conectados á rede sen necesidade de descargar ningún tipo de software, ou tamén, se se desexa, se pode descargar no ordenador e usar sen necesidade de conexión á rede.

Nas súas 10 pantallas pódense atopar as seguintes actividades interactivas:
1 - Definición do que é un dicionario.
2 - Repaso dos nomes das letras e da orde alfabética.
3 - Orde alfabética de palabras.
4 - Adxudicación de palabras a páxinas de dicionario segundo as palabras-guía.


5 - Definición das entradas do dicionario.
6 - Definición dos diferentes elementos que forman parte das entradas do dicionario.
7 - Identificación dos diferentes elementos dunha entrada.
8 - Sopa de letras na procura das palabras correspondentes ás abreviaturas máis usuais nos dicionarios.
9 - Escrita de abreviaturas.

10 - Selección do tipo de dicionario apropiado segundo a necesidade informativa de cada momento.

Recorte de liberdades

Recollo da prensa esta carta ao director dunha avogada galega que relata como vive profesionalmente a crispación que está a provocar a actual política lingüística de confrontación do goberno galego.

_____

Recorte de liberdades

Dende hai dezaoito anos exerzo a miña profesión de avogada, e tiven a sorte de poder exercela en galego, excepto cando algún procedemento se tramitou fóra de Galiza.

Sempre tiven unha relación cordial cos compañeiros avogados, xuíces, fiscais e demais persoal dos xulgados. Nunca ata o día de hoxe me vin na obriga de falar en castelán no xulgado, mesmo cando algunha parte non era galega facía esforzos por entenderme, tamén pola miña parte tratei de actuar coa máxima educación a este respecto.

Hoxe, no transcurso dun xuízo, unha testemuña da parte contraria, un galego, vigués de nacemento e residencia, ante unha pregunta molesta, esixiume que lle falase en castelán. A xuíza preguntoume se sabía falar en castelán e pediume, con educación, se podía falalo.

Esta letrada, que ante todo tén que mirar polos intereses do seu cliente, co puñal cravado no peito e tragando unha inmensa rabia, aceptou, manifestando que o facía por respecto á súa señoría e ao propio cliente. En realidade, era só por non prexudicar ao cliente ante unha situación que, incriblemente, podía prexudicar o preito.

Finalizado o xuízo, a xuíza agradeceu a deferencia, supoño que comprendendo o grande esforzo que me supuxo e o aldraxada que me sentín.

Levo todo o día cunha comechón nos ollos, na gorxa e no peito que me anulou case calquera capacidade de resposta.

O peor é que estou segura que este galego renegado só me esixiu falar en castelán por me humillar. Podemos pensar que empregou a súa propia táctica para poñerme contra as cordas, pero non era esa a finalidade, a súa intención era someterme.

Este non é un feito illado. Recentemente, no meu despacho profesional un novo cliente, tamén galego, pediume que lle falara en castelán, por ser o meu espazo privado negueime e, por certo, non perdín o cliente, porque logo dun tempo de charla, as cousas remataron por poñerse no seu sitio.

Aínda que poida parecer raro, o idioma nunca me restou prestixio profesional, penso que incluso me beneficiou na relación cos demais, non perdín clientes por este motivo e quizais gañase algúns que se sentiron mais amparados.

Na miña relación tanto profesional como persoal, sempre respectei os dereitos dos demais, e considero que o emprego da lingua forma parte do ámbito dos dereitos e liberdades de cada un. A diferencia é que neste momento se creou unha psicose contra o galego na que calquera se pode sentir intimidado porque llo falen. Non importa que a intimidada sexa eu e, polo tanto, que teña que falar en castelán; igual que nunca pedín que mo falaran, tampouco mo pediron.

Tantos anos despois do franquismo volvemos atoparnos ante unha caza de bruxas, e se isto continúa polo camiño que vai creo que imos asistir a unha loita fratricida da que non coñecemos as consecuencias. O que si aseguro é que non somos os galegos falantes os que encirramos a ninguén.

En Vigo a 10 de febreiro de 2010

Mercedes Carreira Varela

Se quere EMPREGO marque GALEGO

Pois o galego serve para crear postos de traballo, e moitos, e senón que llelo digan aos 300 empregados e empregadas de Sykes da Coruña que van ser despedidos. 300 traballadores, 300, que se di moi rápido, que van ser despedidos non porque non faga falta o traballo que desempeñan, senón porque se pode prescindir deles deslocalizando a produción. E iso? Pois iso porque a maioría de galegos e galegas renuncian ao galego para se comunicaren coas empresas, especialmente coas empresas de telefonía. Que llelo vaian explicar a estas familias ás que agora só lles queda manifestarse e o paro.

E digo eu, todas as persoas que agora se lamentan tanto deses despedimentos repararon que cando non marcan no 1004 de Telefónica ou noutras empresas a opción de seren atentidos en galego están a destruír empregos para as galegas e os galegos?
Por certo, non, a outros non lles pasa como a nós? Que envexa! Verdade?

Pois xa sabe:

Se quere EMPREGO marque GALEGO.

Presentación 55 mentiras sobre a lingua galega en Cambados

20 mentiras sobre a lingua galega

Espalla a verdade!

Prolingua 20 Mentiras sobre a lingua galega (2010)

View more presentations from A profa .

Selección do texto: Enrique Costas.
Elaboración da presentación: Pilar Ponte

55 mentiras en Cambados

ESTADES TOD@S CONVIDAD@S